Εξαπανέκαθεν, που λέει κι ο λαός, εμείς οι Έλληνες ρέπαμε προς τα άκρα – στην έκφραση της μπουπουκιασμένης ψυχοσύνθεσής μας, στις συλλογικές μας ιστορικοπολιτικές μεταπτώσεις... Κάποιες φορές, όμως, ρέπουμε και προς τα δυο άκρα ταυτοχρόνως. Κι αυτή την περίοδο μου φαίνεται πως βιώνουμε το αγλάισμα αυτής της φυλετικής μας τάσης. Σε όρους τρέχοντων κλισέ, «ζούμε την απόλυτη σχάση» ως κυρίαρχος (και καταχρεωμένος) λαός. Σκαλωμένοι ανάμεσα σε δυο άκρα, με το ένα πόδι στη μια βάρκα και το άλλο στην άλλη, με τα πλεούμενα να ξεμακραίνουν χαρακτηριστικά και το αγγούρι απ’ ανάμεσα να πλησιάζει, ζούμε, αλίμονο, οι Νεοέλληνες. »
Είναι αλήθεια. Σε όλες ανεξαιρέτως τις επαφές του Γιώργου Παπανδρέου υπήρχε και μία… κρυφή. Την ξετρύπωσε όμως εύκολα η διπλωματική συντάκτρια του «Π» Φιόνα Καραχισαρίδη, τη μικροφωτογράφισε και διέθεσε ευγενώς το περιεχόμενό της στη στήλη. Δημοσιεύουμε λοιπόν αυτούσια τα σημαντικότερα αποσπάσματα από την κρυφή ατζέντα του πρωθυπουργού. Η διατύπωση είναι συχνά τηλεγραφική λόγω βιασύνης. »
Ήταν όλοι εκεί! ◆ Υπουργοί παρά τω προέδρω και τω πρωθυπουργώ και μάτια κουρασμένα αλλού για αλλού. ◆ Αρκετό κρύο στην Αυλή των ανακτόρων. Φρουρές, πρωτόκολλα και μαζεμένα τα μικρόφωνα στην άκρη. ◆ Περιμένοντας τον ψηλό. ◆ Και μια γυναίκα και ένας άντρας κατεβαίνουν στο γεμάτο ψιλό χαλικάκι έδαφος. Ένα μαύρο αυτοκίνητο καταφτάνει. Ο ενδεδυμένος με τη μεγαλοπρέπεια αυτοκράτωρ Σαρκοζύ με το ψηλοτάκουνό του και τη μαύρη γραβάτα του εμφανίζεται στην κλίμακα. »
Πρώτ’ απ’ όλα, καλώς ώρισες. Από καρδιάς, το εννοώ αυτό. Διότι εμείς εδώ, όπως θα είδες, και παρά τα όσα μας σούρνετε, κακιασμένοι και σκατόψυχοι δεν είμαστε – και τα λαϊφσταϊλικά τηλεοπτικά συνεργεία σού στείλαμε να σε ανεβάσουν κάπως απ’ τη βόρεια κατήφεια σου, λες και είσαι τίποτα ποπ σταρ, και στο χαμηλότονα σενιαρισμένο «17» σε πήγε ο Πάγκαλος να τσιμποπεριδρομιάσετε συζητώντας τα της κρίσης μας.
»
Ανακοίνωση εκ του συντονιστικού οργάνου της πρωτοβουλίας πολιτών: Ένεκα που βαρεθήκαμε να περιμένουμε να παρθούνε μέτρα και κόντρα μέτρα και πρόσθετα μέτρα και επιπρόσθετα μέτρα και ημιυπαίθρια μέτρα και μέτρα ψευδοροφές… »
«Όλοι ρε ν!» Και το σύμφωνο στο τέλος να αποδίδει τη μουσικότητα της εντολής! Στο πάτωμα με τα χέρια πισθάγκωνα κι ένα κομμάτι πανί στο στόμα να μην ακούγονται οι φωνές και ανησυχήσουν τους φιλήσυχους περιώνυμους. Κι από πάνω ο γυαλάκιας με το όνομα, να φτιάχνει φράση. «Όλοι ρεν», με το σπασμένο και κακώς προφερόμενο «καλό κουράγιο» και κάτω στο έδαφος να βλέπεις τη σκόνη και να νομίζεις ότι είναι κύκλωπες μονόφθαλμοι και λάμιες με σπυριά και νύχια μακριά σαν ξίφη από λειτουργικό ιεράς εξετάσεως. »
Το Αμπού Ντάμπι είναι η πρωτεύουσα των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων κι έχει ένα από τα υψηλότερα κατά κεφαλήν εισοδήματα στον κόσμο. Η Ελλάδα είναι το κατεξοχήν ευρωπαϊκό Βαριομοιράτο κι έχει τα περισσότερα κατά κεφαλήν προβλήματα στον κόσμο της. Το Αμπού Ντάμπι εκτείνεται κατά μήκος μιας παράκτιας νησίδας στον Περσικό Κόλπο. Η Ελλάδα εκτείνεται κατά μήκος μιας γκρίζας ζώνης στον ελληνοτουρκικό κόλπο… »
Τελευταία όλο και συχνότερα βλέπω σε διάφορα σημεία της πόλης περιπολικά, με το «καρούμπαλο» αναμμένο και τους τσιτωμένους ένστολους τριγύρω να διενεργούν ελέγχους. Μια φορά, μάλιστα, βραδάκι στα όρια του Δήμου Καλλιθέας, πέτυχα κι ένα αρκούντως κινηματογραφικό σκηνικό, όπου τα όργανα είχαν στήσει τρεις νοματαίους σε μια μάντρα, με τα χέρια τους πίσω απ’ το κεφάλι, και κάτι τους έλεγαν σε έντονο τόνο – μετά άναψε πράσινο και περισσότερα δεν είδα, δεν ξέρω... Εικάζω, πάντως, ότι στόχος όλων αυτών των αστυνομικών επιχειρήσεων - καραούλι δεν είναι οι τροχαίες παραβάσεις, βέβαια, αλλά η γενικότερη τήρηση της δημόσιας τάξης. Η προστασία του πολίτη – όπως θα διαβεβαίωνε κι ο Μιχάλης της Κατεχάκη. Εκ πρώτης όψεως, αυτό το καινοφανές για τα ελληνικά δεδομένα σκηνικό είναι για καλό: εξανίσταται ο κοσμάκης με την έκρηξη της εγκληματικότητας, ε, βγήκαν και τα όργανα να βαρέσουν τον σκοπό τους – και μόνο αυτόν, εύχομαι. »
Ομολογουμένως πολύ κομψό δεν ήταν που ο Παπακωνσταντίνου, στο περιθώριο της κρίσιμης συνεδρίασης του Eurogroup, παραλλήλισε την πορεία προς την ανάκτηση της εθνικής μας αξιοπιστίας με τη ρότα του Τιτανικού... Από την άλλη, σκέφτομαι, ούτε και εντελώς εύστοχο ήταν: η ελληνική δημοσιο-οικονομία ουδέποτε υπήρξε Τιτανικός – ήτοι, το πιο γαμάτο και ταρατατζούμ επιβατηγό ατμόπλοιο των ημερών του, που απλώς είχε την κακοδαιμονία να πέσει πάνω στο γνωστό παγόβουνο. Μάλλον προς σαπάκι τύπου Σάμινα έφερνε και φέρνει. Το δε ναυάγιο που, όπως λένε αρκετοί, μας περιμένει ante portas, δεν θα οφείλεται σε κάποιο παγόβουνο - φάντασμα, αλλά στις όλως χαρτογραφημένες νησίδες Πόρτες... Από την παράλλη, ξανασκέφτομαι, δεν είναι κι άσχημα που ο επίσημος οικονομοτέτοιος μας λέει τα πράματα με το όνομά τους. Γιατί η αλήθεια είναι πως, όσο μισογεμάτο κι αν επιμένεις να το βλέπεις το ποτήρι, για να γυρίσει η αξιοπιστία θέλει δουλειά πολλή. »
Πειραιάς 2050. Η μικρή Πένη Ζουζούνη, εγγονή της παλιάς ντίβας του «Π» Πένης Ζουζούνη, με το πρόσωπο χωμένο στο μαξιλάρι, παριστάνει ότι κοιμάται. Στο κομοδίνο της, η τούρκικη πετρελαιόλαμπα, μάρκας «Γκιουζέλ Καστελορίζ» (Όμορφο Καστελόριζο), φωτίζει αχνά την καμπίνα. Η οικογένεια της μικρής ζει σε μια φρεγάτα του 2010, από κείνες που είχε αγοράσει η ελληνική κυβέρνηση επειδή βρισκόταν στα πρόθυρα της χρεοκοπίας και δεν γινότανε να μην τις αγοράσει. Λίγο αργότερα, όταν η ύφεση κορυφώθηκε και παρέμεινε κορυφωμένη, η υπουργός Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας Λούκα Κατσέλη έδωσε εντολή να προσαράξουν τα πολεμικά πλεούμενα σε αμμώδη αβαθή νερά και να διατεθούν έναντι συμβολικού ενοικίου (ανά δίκλινη, τρίκλινη και τετράκλινη καμπίνα) σε οικογένειες δίχως περιουσιακά στοιχεία και επαρκές πακέτο αποδείξεων. Η Πένη κοιμάται συνήθως στην κάτω κουκέτα, που είναι πιο σταθερή και την πιάνει λιγότερο η θάλασσα. Έξω, στο κατάστρωμα, οι εθελοντές άνεργοι μούτσοι σφουγγαρίζουν και σιγοτραγουδάνε παράνομα ρετρό ρεφρέν: «…η δουλειά κάνει τους άντρες». «Αααχ! Γι’ αυτό γίναμε όλοι αδελφές… Από το 2009 έχει να προκηρυχθεί θέση εργασίας!» σχολιάζει θλιμμένα ο Παναγιώτης απ’ τη Μάνη… »
