«Όλοι ρε ν!» Και το σύμφωνο στο τέλος να αποδίδει τη μουσικότητα της εντολής! Στο πάτωμα με τα χέρια πισθάγκωνα κι ένα κομμάτι πανί στο στόμα να μην ακούγονται οι φωνές και ανησυχήσουν τους φιλήσυχους περιώνυμους. Κι από πάνω ο γυαλάκιας με το όνομα, να φτιάχνει φράση. «Όλοι ρεν», με το σπασμένο και κακώς προφερόμενο «καλό κουράγιο» και κάτω στο έδαφος να βλέπεις τη σκόνη και να νομίζεις ότι είναι κύκλωπες μονόφθαλμοι και λάμιες με σπυριά και νύχια μακριά σαν ξίφη από λειτουργικό ιεράς εξετάσεως. »
◆ Έπεφτε το χιόνι με μανία.◆Στο προαύλιο του Ελιζέ οι φρουροί αγόγγυστα σήκωναν στις πλάτες τους τις νιφάδες και στην άκρη οι μεταφορείς των ειδήσεων σχολίαζαν την αντίθεση του καιρού στις διαπραγματεύσεις.◆«Οn va sauver la Grèce».◆Θα σώσουμε την Ελλάδα.◆Δήλωσε ο Γάλλος αλέκτωρ χρησιμοποιώντας σωστό χρόνο αυτή τη φορά. Τον κοντινό μέλλοντα. Άλλωστε ο μακρινός είναι κακός για όλους και για όλα. Ακόμα και για τα προσχήματα. »
• Πριν καιρό. • Σε ένα μικρό εστιατόριο του Παρισιού. • Στο «oinopiné» του Κώστα, από το inopiné, το γαλλικό αναπάντεχο. Με ένα όμικρον το απρόσμενο αποκτά περισσότερη υγρασία.• Ένα πιάτο αρνάκι, ρετσίνα και λέξεις να μπερδεύουν το απρόοπτο. »
◆ Προαναφώνημα!◆ Έτσι λοιπόν είχε η υπόθεση.◆ Ο Ντε Βιλπάν ήταν πρωθυπουργός με πρόεδρο τον Σιράκ και τον Σαρκοζί υπουργό Εσωτερικών. Και οι δυο αγαπούσαν τρελά εκείνη την πλανεύ τρα με τα μεγάλα μάτια. Εξουσία, τη λέγαν οι στερημένοι. Προεδρία, οι χορτάτοι.◆ Άρα ο κοντός τον μισεί.◆ Με την υπόθεση «Κλιάρ στριμ», ο Σαρκοζί πίστεψε ότι χτύπησε την αχίλλειο πτέρνα του Ντε Βιλπάν, εξαφανίζοντάς τον από την πολιτι κή ζωή και κυρίως από τη δυνατότητα να είναι υποψήφιος πρόεδρος της Γαλλίας το 2012. »
◆ Φαντασίωση είναι ο Ήλιος, το φεγγάρι και εκεί νο το μικρό βαρκάκι που ξεκινά και διαπερνά τη σκέψη, την ώρα που ζωγραφίζει το απωθημένο την πραγματικότητα.◆ Κι όταν μιλά το σιωπηλό του απεικονίσμα τος τότε θεριεύουν οι πνοές και τα μαντίλια αποχαιρετούν τους αναχωρητές.◆ Κι όταν ακούς τους ανθρώπους που σε κατευ θύνουν για να σε βγάλουν από την κρίση, τότε όσο κι αν σφίξεις τα μάτια και πληγώσεις τα μα τόκλαδα, καμιά ασπροκωλίνα δεν σου κουνά την ουρά, ούτε κανένα μικρό κλαράκι δεν χαμηλώνει για να σου κλείσει το ματάκι. »
Σιωπηρώς
Και ο «λόχος» ανθίσταται στα παραγγέλματα αντιλαμβανόμενος την δυσκολία της κατανόησης.
και οι σύνθετοι μυϊκοί σπασμοί καταλαμβάνουν την επιφάνεια του προσώπου
Η αγωνία της έκβασης του αγώνα μέσα σε ένα στάδιο άδειο, προσδιορίζει την αδιαφορία
Ο Πάγκαλος άνθρωπος, με απίστευτες ορμές που καθηλώνουν το περιορισμένο όριο αναφωνεί και ορίζει την χρησιμότητα της ευφυΐας. Τοιουτοτρόπως αντιλαμβάνεσαι την πληθωρικότητα του νου και την ανεπιτήδευτη αλαζονεία που επικάθεται σε κάθε λέξημα που εκσφενδονίζεται χωρίς ιδιαίτερη σκέψη διά του γλωσσικού εργαλείου »
◆ Σάλιο!◆ Υγρή ουσία κατευθυνόμενη από το εσωτε ρικό των σπλάχνων και μετά από απίστευτες συμπιέσεις εκστομίζεται για να ορίσει ποικίλες αντιδράσεις με ποικιλότροπα νοήματα.◆ Το παράλογο της γλώσσας στο προσκήνιο για μια ακόμη φορά έχει κάνει μέχρι και τον Δεκέμ βρη να μυρίζει καλοκαίρι.◆ Οι διακοπές συνεχίζονται στη χώρα με τα πολλά λόγια. »
Καλημέρα στην πρώτη! Και φθονεί η δεύτερη και μετά η τρίτη.
Οι αριθμοί εκλιπαρούν την μεγαλοστομία της διάταξης, ανατάσσονται και επαναστατούν. Η λογική της σειράς απομονώνεται.
Η αρχή εντοπίζεται εύκολα συνήθως, όπως και το τέλος.
Μεγάλο το τεφτέρι, επιτυχία αναγνώριση και αλλά χίλια και ένα μεγάλα ψέματα που κόβουν κομματάκια τα αποσπάσματα του λόγου και τα πετάνε στους μισάνοιχτους τενεκέδες του μικρού χρόνου. »
◆ Οι χρόνοι περνούν και τα υπολείμματα των μικρών αναλογισμών βαραίνουν τη μεγαλειότητα των επαναλήψεων◆ Το προηγούμενο ενεπλάκη στη διαδικασία του ερχομού του καινοφανούς και οι αρμοδιό τητες άλλαξαν τις περιστάσεις.◆ Στην ουσία το καινούργιο αποσπά από την κρίση της πολυμήχανης ματιάς την ευλογία της άφεσης και για λίγο καιρό διακατέχεται από την ευτυχία της αποσπασματικής εξέτασης των πεπραγμένων. »
◆ Ένα σπήλαιο σε μια γειτονιά με πολύχρωμες αναπνοές και σκυθρωπούς ορίζοντες. Ένας ασή μαντος πατέρας, μια πολυσήμαντη Μάνα, ένα Αστέρι πίσω από κάτι σύννεφα. ◆ Στις χαραμάδες του υπερφυσικού, που ξα νοίγεται το φως όταν βαριέται την απλωσιά. ◆ Αγελάδες όρθιες, πρόβατα ανακούρκουδα, άχυρα σκορπισμένα, ένα ξύλινο κρεβατάκι, δυο ακίνητα πρόσωπα, μια εικόνα ανήμπορη να αλλά ξει, τυπωμένη στο χαρτί, στις ιστορίες, με τζάκια, χιόνια, μαγκάλια και κάστανα. »
