13/11/2018 03:36:06

Βούδες και Ιούδες

 

Ό,τι με εξοργίζει περισσότερο στους τρέχοντες πολιτικούς και το απίστευτο, πλην αξιοθρήνητο, στυλάκι τους, είναι η, επαγγελματικά, διαφημιζόμενη θυματοποίησή τους, οι δυσκολίες και οι κίνδυνοι που αντιμετωπίζουν κατά την άσκηση των καθηκόντων τους.

Ο ένας, ο και Forrest ΓΑΠ αποκαλούμενος λόγω των υψηλών διανοητικών του επιδόσεων, υπέφερε στις Κάννες από το μαστίγωμα των Μέρκελ - Σαρκοζί – γι’ αυτό επιδόθηκε έπειτα στο κανό του. Ο άλλος μάτωνε δύο ολόκληρα χρόνια αντιμέτωπος με τον αιμοδιψή Σόιμπλε και ο τρίτος σταυρώθηκε κανονικά διαπραγματευόμενος επί δεκαεφτά (17) ολόκληρες ώρες. (Το γράφω και ανατριχιάζω)!

Είναι πραγματικά να τους λυπάσαι τους έρμους τους πολιτικούς αρχηγούς μας που έχουν περάσει του λιναριού τα πάθη για να μας φέρουν εδώ που μας έφεραν. Για να χρεοκοπήσουν τη χώρα και να την καταστήσουν ιδιότυπο προτεκτοράτο μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στην αυγή του εικοστού πρώτου αιώνα.

Άξιος, λοιπόν, ο μισθός όλων αυτών των επινικελωμένων μετριοτήτων που μας κουνάνε και το δάχτυλο από πάνω με σοφίσματα του τύπου «μαζί τα φάγαμε» ή που βαυκαλίζονται ότι «έπραξαν το καθήκον τους», ενώ κατ’ ουσίαν είναι και προδότες της πατρίδας και Ιούδες της δημοκρατίας. Την οποία δημοκρατία έχουν το θράσος να επικαλούνται και να εορτάζουν σήμερα. Από τον Σημίτη του Άκη έως τον Αντωνάκη του Μπαλτάκου.

Και από τον πρόεδρο της άλωσης του δημοσίου Πάκη, τον αποκαλούμενο και... ψύχραιμο, έως τον Βούδα της Ραφήνας, θλιβερό κουβαλητή ιστορικού ονόματος, τον και φλύαρο ή και... σταχανοβίτη αποκαλούμενο. Τουλάχιστον ο άλλος, ο θλιβερός εξάδελφός του, φέρει το αλβανοπρεπές επώνυμο «Λιάπης» και μπορεί να χαθεί έτσι στις ζούγκλες των βορείων προαστίων με τις πλαστές πινακίδες του.

Αυτός, ο μικρός ήρως της ξεπουλημένης Μεταπολίτευσης, που επέστρεψε με το αεροπλάνο του θείου του τα ξημερώματα της 24ης Ιουλίου 1974. Τι ντροπή! Άνθρωποι χωρίς τον παραμικρό φόβο Ιστορίας ευτέλησαν μία ιστορική χώρα εκμαυλίζοντας τον λαό της σε όργιο εξαγορών και λαϊκισμού. Ποιον να πρωτοθυμηθώ, τον Αλογοσκούφη, το όνειδος του Κωστάκη, τον αμετροεπή Βαγγέλα, τον Καμμένο (εντελώς) που τον λιβανίζουν πρώην σύντροφοι;

Αυτά τα κατορθώματα και αυτούς τους «Ήρωες» του βυθού γιορτάζουν σήμερα οι ταγοί μας: Την εθνική μας αποτυχία με άλλα λόγια. Το βούλιαγμα ενός ολόκληρου έθνους από την κραυγαλέα τους ανεπάρκεια. Τον πραγματικό και συμβολικό βυθό! Τους Ιούδες και τους Βούδες...

 

* Ο Μάνος Στεφανίδης είναι Αναπληρωτής Καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών

ΣΧΟΛΙΑ

Το "Π" σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.