Κράνος, πιασμένο το πατζάκι του παντελονιού από την πλευρά της αλυσίδας, ίσιο τιμόνι και έτοιμος για την πιο «πράσινη» βόλτα που μπορεί κανείς να ζήσει.

Το ποδήλατο είναι τρόπος ζωής. Είναι κουλτούρα. Πηγή ενέργειας, καλής υγείας και ευεξίας. Και πάνω απ’όλα το ποδήλατο αποτελεί βασικό δικαίωμα για κάθε πολίτη σε όλον τον κόσμο.

Πριν από περίπου 30 χρόνια στο Άμστερνταμ εξόρισαν σχεδόν απόλυτα τα αυτοκίνητα από το κέντρο της πόλης, δίνοντας άμεση προτεραιότητα στα ποδήλατα. Και μάλιστα, τα περισσότερα ήταν παλιά και οι αλυσίδες που τα έδεναν στο κάγκελο μπορεί και να στοίχιζαν περισσότερο από όλο το ποδήλατο μαζί.

Ο λόγος; Οι κλοπές ποδηλάτων και η «ανακύκλωσή» τους από πελάτη σε πελάτη είναι τόσο διαδεδομένη που μπορεί να βρεθεί κανείς να ξαναγοράσει ως «μεταχειρισμένο» το καινούργιο ποδήλατο που πριν από λίγο καιρό του έκλεψαν. Κατά συνέπεια, όλοι προτιμούν απευθείας ένα παλιό, σκουριασμένο, ψιλοταλαιπωρημένο, που η μόνη του ομορφιά είναι τα λουλουδάκια που έχουν πλέξει στο τιμόνι ή το πολύχρωμο τσαντάκι που έχουν κρεμάσει σε ρόλο μπαγκαζιέρας.

Πολλές ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Γαλλία, η Δανία, η Βρετανία και η Ισπανία έχουν θέσει σε εφαρμογή εδώ και πολλά χρόνια τη χρήση του ποδηλάτου, βελτιώνοντας έτσι την οδική κυκλοφορία και την ποιότητα ζωής απομακρύνοντας το καυσαέριο από τις πόλεις τους.

Στο Παρίσι, για παράδειγμα, υπάρχουν 33 χλμ. λωρίδων αποκλειστικής κυκλοφορίας ποδηλάτων και άλλα 314 χλμ. όπου συνυπάρχει με άλλα μέσα.

Στο κέντρο του Στρασβούργου το πρόγραμμα πεζοδρόμησης συνδυάστηκε με μέτρα για το ποδήλατο και ήδη αντιπροσωπεύει το 12% των μετακινήσεων.

Στην Κοπεγχάγη το 42% των δρόμων διαθέτει ειδικές υποδομές, ενώ το μήκος των ποδηλατοδρόμων φθάνει τα 323 χλμ.

Ενώ η Ολλανδία σπάει κάθε ρεκόρ με 22.000 χλμ. λωρίδων όταν το μήκος των δρόμων είναι 110.000 χλμ., με το εντυπωσιακό αποτέλεσμα να αναλογεί σε κάθε κάτοικο μια μετακίνηση την ημέρα με ποδήλατο.

Το 2006, στο Βερολίνο για να ενθαρρύνει τη χρήση ποδηλάτων, το γερμανικό υπουργείο Μεταφορών ανακοίνωσε ένα νέο μέτρο, βάσει του οποίου με την αγορά ενός εισιτηρίου λεωφορείου ή μετρό, ο ταξιδιώτης θα μπορεί να χρησιμοποιήσει δωρεάν ένα ποδήλατο.

Η εταιρία δημοσίων μεταφορών του Βερολίνου έθεσε στη διάθεση των κατοίκων της πόλης από το φθινόπωρο ένα δίκτυο ποδηλάτων, επιτρέποντας τη δωρεάν χρήση τους για μισή ώρα κατά την έξοδο από ένα σταθμό του μετρό ή κατά την αποβίβαση από τα λεωφορεία, ενώ η γερμανική εταιρία σιδηροδρόμων είχε ήδη θέσει σε εφαρμογή ένα σύστημα ελεύθερης χρήσης ποδηλάτων, τα οποία μπορεί να πάρει και να αφήσει κανείς οπουδήποτε στην πρωτεύουσα.

Το 2007, στα τέλη Μαρτίου εμφανίστηκαν στη Βαρκελώνη οι πρώτοι σταθμοί Bicing και δύο μήνες μετά 30.000 άνθρωποι είχαν γραφτεί ηλεκτρονικά στην υπηρεσία. Με 1500 ποδήλατα και 100 σταθμούς, που ενώνουν άλλα σημεία μαζικής μεταφοράς, όπως σταθμούς μετρό, τραίνου, λεωφορείων και μεγάλα πάρκινγκ, τα κόκκινα και άσπρα ποδήλατα ήταν ορατά πλέον σε όλη την πόλη.

Στην Ελλάδα, όμως, απαιτείται κυρίως αλλαγή νοοτροπίας για να μπορέσουν οι πόλεις της να «αναπνεύσουν» εισάγοντας το ποδήλατο στην καθημερινότητά τους. Νέοι και νέες σε όλη τη χώρα προσπαθούν να διεκδικήσουν το δικαίωμα τους στο ποδήλατο με ποδηλατοδρομίες και εκδηλώσεις για μια πιο «πράσινη» ματιά στη ζωή. Χωρίς καυσαέρια, χωρίς έξοδα, χωρίς κυκλοφοριακά προβλήματα πάνω σε δύο ρόδες…