Ο Γερμανός ειδικός οικονομικός αρθρογράφος κ. Έγκον Μπάντμαν δημοσιεύει το κατωτέρω άρθρον

Ο Γερμανός ειδικός οικονομικός αρθρογράφος κ. Έγκον Μπάντμαν δημοσιεύει το κατωτέρω άρθρον*

«Φαίνεται ότι ο διχασμός της νομισματικής πολιτικής μεταξύ της Αγγλίας και των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής λαμβάνει καθημερινώς μεγαλειτέρας διαστάσεις. Οι Αμερικανοί ετορπίλλισαν, κυρίως διά της παρασκηνιακής διπλωματικής των δράσεως, το παρά των Άγγλων διακαώς ποθούμενον διεθνές νομισματικόν συνέδριον. Τώρα πλέον οι Άγγλοι βολιδοσκοπούν την κατάστασιν, ομιλούντες περί δυσαναλόγου υπερτιμήσεως του δολλαρίου και αξιούντες μιαν νέαν διατίμησιν του νομίσματος τούτου αντί της σημερινής, καθ’ ην 4 δολλάρια ανταλλάσσονται με μίαν αγγλικήν λίραν.
Πρόκειται βεβαίως περί ενός προκαταρκτικού πλαγίου ξιφισμού, αποσκοπούντος την οριστικήν εκκαθάρισιν του θεσμού περί δανείων και μισθώσεων. Οι Άγγλοι επιζητούν εν προκειμένω να ελαττώσουν τα εις λίρας χρέη των διά της υποτιμήσεως του δολλαρίου. Προς τούτοις η Αγγλία ελπίζει ότι, εάν προκαλέση διεθνή συζήτησιν εν σχέσει προς την υποτίμησιν του δολλαρίου, θ’ αποκτήση συμμάχους διά την συγκρότησιν ενός μελλοντικού μετώπου της νομισματικής της πολιτικής.
Ενώ λοιπόν εις τους οικονομικούς κύκλους του Ατλαντικού αι νομισματικαί σχέσεις καθίστανται καθημερινώς πολυπλοκώτεραι, εις την ευρωπαϊκήν ήπειρον διαγράφεται μία αναντιρρήτως σαφής και καθαρά εικών. Εν Ευρώπη επανευρίσκει την ισχύν αυτού ο παλαιός νόμος, καθ’ ον τα νομισματικά ρεύματα εισρέουν πάντοτε εις τα σπουδαιότερα κέντρα διαμετακομίσεως. Αλλά με την λέξιν «διαμετακόμισις» δεν πρέπει να εννοούμεν απλώς την από τεχνικής απόψεως μεταμόρφωσιν εμπορευμάτων, αλλά δέον να την ερμηνεύσωμεν εμπορικώς: η μεγαλειτέρα διαμετακόμισις γίνεται εκεί, όπου διεμορφώθη ένα κέντρον διασταυρώσεως των πλέον σημαντικών και βασικών εντολών.
Κατά ταύτα, εννοούμεν ότι το Ράιχσμαρκ καθίσταται καθημερινώς περισσότερον το νόμισμα συμψηφισμού της ήδη σκιαγραφουμένης ευρωπαϊκής οικονομικής κοινότητος. Σχετικώς ο Γερμανός υπουργός της Εθνικής Οικονομίας του Ράιχ Φουνκ, όστις τυγχάνει συγχρόνως και διοικητής της Γερμανικής Τραπέζης του Ράιχ, προέβη πρό τινος χρόνου επανειλημμένως εις βασικάς δηλώσεις. Προϋπόθεσις διά την εξέλιξιν ταύτην είνε η σταθερότης της τιμής του μάρκου εις το εξωτερικόν καθ’ όλας τας φάσεις του πολέμου.
Η σταθερότης αύτη οφείλεται πάλιν εις την επιτυχή δράσιν της ενδογερμανικής νομισματικής πολιτικής, ήτις κατώρθωσε ν’ αφήση τελείως άθικτον την ανταλλακτικήν τιμήν του μάρκου, ενώ αφ’ ετέρου ετέθη προσωρινώς φραγμός είς την ύψωσιν της εσωτερικής τιμής χρήσεως αυτού, λόγω των περιορισμών, των επιβληθέντων επί της καταναλώσεως εκ μέρους του αστικού πληθυσμού.

Περί πληθωρισμού
Γνωρίζομεν ότι εις τας Ηνωμένας Πολιτείας επροτίμησαν να κατευθύνουν το απελευθερούμενον τούτο ρεύμα των χρημάτων, ως ύδωρ, εις τον μύλον των τιμών, αντί να διοχετεύσουν αυτό τούτο το ρεύμα διά της λήψεως κατευθυντηρίων μέτρων. Κατά πόσον το παιγνίδιον τούτο με τον «κατά δόσεις επερχόμενον μικρόν» πληθωρισμόν θα μεταβληθή εις σοβαράν, οδυνηράν υπόθεσιν τελείου πληθωρισμού, δεν θα εξετάσωμεν ένταυθα. Οπωσδήποτε εις την Γερμανίαν απέφυγον το παιγνίδι τούτο με την φωτιά.
Διά μιας, λόγω της μη υπάρξεως κενών, αποτελεσματικής επαγρυπνήσεως επί των τιμών και των μισθών, αι επικίνδυνοι άνοδοι των τιμαρίθμων αποσοβήθησαν. Διά της καθοδηγήσεως των πιστωτικών αγορών και της εσκεμμένης οργανώσεως των δυνατοτήτων εξοικονομήσεως επετεύχθη συγχρόνως η σκόπιμος δέσμευσις των ελευθέρων χρηματικών ποσών διά την διάρκειαν του πολέμου.
Η τοιαύτη ενδοοικονομική εξέλιξις παρέσχε την βάσιν της σταθεροποιήσεως της τιμής του μάρκου εις το εξωτερικόν. Αι τελειοποιηθείσαι μέθοδοι της διαχειρίσεως του συναλλάγματος αποτελούν το αναγκαίον προς τούτο τεχνικόν όργανον. Η τελειοποιηθείσα τεχνική αύτη διαχείρισις του μάρκου τόσον εις το εσωτερικόν όσον και εις το εξωτερικόν, κατέστησε δυνατόν, όπως διά της εξελίξεως του ηπειρωτικού εξωτερικού εμπορίου επιτευχθούν τα ανάλογα νομισματικοπολιτικά πλεονεκτήματα.
Η ευνοϊκή αύτη εξέλιξις του ηπειρωτικού εξωτερικού εμπορίου, σκοπός της οποίας είνε η αύξησις των πωλήσεων, οφείλεται εις τας οικονομικάς επιδράσεις των εν Γερμανία παραγωγικών και εργατικών δυνάμεων. Η εκ μέρους της Γερμανίας ζήτησις μορφωμένων ειδικών εργατών εγγυάται την πλήρη εξασφάλισιν εργασίας εις την Ευρώπην. Η προθυμία της εσωτερικής αγοράς του Μείζονος Ράιχ, όπως προβαίνη εις αγοράς εμπορευμάτων, εξασφαλίζει εις τους γεωργούς και βιομηχάνους παραγωγούς μίαν καλήν κατανάλωσιν εις σταθεράς τιμάς.

«Συμψηφιστικό» μάρκο
Δεν πρέπει κανείς να παραβλέψη τα δεδομένα ταύτα της σημερινής πραγματικής οικονομικής καταστάσεως εν Ευρώπη. Ιδίως δεν πρέπει ν’ αντιπαρέλθη τις τους θετικούς τούτους παράγοντας και να έχη απλώς και μόνον υπ’ όψιν του τον ρυθμόν της εξελίξεως του Κλήριγκ. Η Γερμανία, ως αγοράστρια πρώτων και βοηθητικών υλών και προμηθεύτρια προϊόντων, τα οποία θα πληρωθούν αργότερα, παρουσιάζει εξ ανάγκης ένα παθητικόν υπόλοιπον εις βάρος της, το οποίον όμως θα υπερκαλυφθή δυναμικώς υπό της μετά την σύναψιν της ειρήνης αναμενόμενης αναμφηρίστου αποδοτικότητος του γερμανικού εξαγωγικού εμπορίου.
Η αυξανόμενη εμπιστοσύνη εις την παραγωγικήν και εργατικήν ικανότητα της Γερμανίας ωδήγησεν εις μίαν βαθμιαίαν μετάβασιν από μίαν διμερή εις μίαν κεντρικήν και πολυμερή συμψηφιστικήν κίνησιν μέσω Βερολίνου. Τοιουτοτρόπως το Βερολίνον καθίσταται η εστία της ενδοευρωπαϊκής κινήσεως πληρωμών, το δε μάρκον γίνεται αντιστοίχως το κύριον νόμισμα της Ευρώπης.
Η τελειοτέρα εκδήλωσις της εξελίξεως ταύτης είνε η βαθμιαία εξαφάνισις της προηγουμένως υφισταμένης διαφοράς μεταξύ της ονομαστικής και της πραγματικής αξίας του μάρκου εις τας χώρας της Νοτιοανατολικής Ευρώπης. Δύναταί τις μάλιστα να ερωτήση εάν από καθαράς οικονομικής απόψεως, η Γερμανία, αι τιμαί των προϊόντων της οποίας είνε σταθεραί, δεν έχει αφορμήν να υψώση τώρα και αυτή, έναντι των ασταθών συναλλαγμάτων, την τιμήν του μάρκου της. Διότι είνε διά την γερμανικήν οικονομίαν επιζήμιον, εάν αύτη, παρά τας αυξανομένας τιμάς εισαγωγής, εισάγη εμπορεύματα με αμεταβλήτους συναλλαγματικάς τιμάς.
Αλλ’ η Γερμανία απέφυγεν ενσυνειδήτως να προβή εις τοιαύτην τινά βελτίωσιν της τιμής του ιδίου της νομίσματος επί τη βάσει της εξελίξεως των τιμών εις το εξωτερικόν, διότι, συναισθανομένη την έναντι της Ευρώπης ευθύνη της, θέλει να υποστηρίξη τα ασθενέστερα μέλη της ευρωπαϊκής οικονομικής κοινότητος, εντός της σφαίρας της εσωτερικής των οικονομίας, όπως ταύτα δυνηθούν να αντιμετωπίσουν τας εις τον πόλεμον οφειλομένας δυσχερείας.
Η γερμανική νομισματική πολιτική λαμβάνει σοβαρώτατα προ οφθαλμών τας γενικάς ανάγκας της Ευρώπης, τούτο δε εξηγεί και πάλιν την προϊούσαν πολιτογράφησιν του μάρκου ως ευρωπαϊκού συμψηφιστικού νομίσματος.

* Δημοσιεύθηκε στο "Ελεύθερον Βήμα", Πέμπτη 29.7.1943

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.