Προσπάθησαν και παλιότερα, αλλά απέτυχαν. Το ακροδεξιό τέρας όμως… δεν το βάζει κάτω.

Προσπάθησαν και παλιότερα, αλλά απέτυχαν. Το ακροδεξιό τέρας όμως… δεν το βάζει κάτω. Η οικονομική κρίση, η απομυθοποίηση, ο… ευτελισμός κάθε έννοιας πάνω στην οποία στηριζόταν η ιδέα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το ολοένα και βαθύτερο χάσμα ανάμεσα στις πολιτικές ηγεσίες και τους πολίτες από άκρη σε άκρη της Γηραιάς Ηπείρου προσφέρουν ένα πρωτοφανές παράθυρο ευκαιρίας σε κάθε λογής ακροδεξιά εθνικιστικά κόμματα. Και καθώς φαίνεται… δεν είναι διατεθειμένα να το αγνοήσουν.
Μετά το… δέος που προκάλεσε σε ανεξαιρέτως όλους τους Ευρωπαίους ακροδεξιούς η άνοδος της Χρυσής Αυγής στην Ελλάδα, οι εξελίξεις στη χώρας μας τους οδηγούν σε «ανασύνταξη» και επιστροφή στην προηγούμενη – και δοκιμασμένη – συνταγή μιας πιο «ύπουλης» στρατηγικής: επιλέγουμε ένα όσο το δυνατό πιο απλοποιημένο σύνθημα που μας ενώνει (όπως για παράδειγμα: για όλα φταίνε η κακιά Ε.Ε. και οι μετανάστες) και προχωράμε χωρίς πολλές δημόσιες αναφορές σε «ράτσες» και ιστορικά «συμβάντα» (όπως το Ολοκαύτωμα) που μπορεί να αποκαλύψουν την πραγματική μας φύση.

Ακροδεξιά ομπρέλα
Σε αυτήν τη φάση, της λεγόμενης «ανασύνταξης», το Γαλλικό Εθνικό Μέτωπο της Μαρίν Λεπέν έχει επιστρέψει σε ρόλο καθοδηγητή αναλαμβάνοντας την πρωτοβουλία να… συσπειρώσει όσο το δυνατό περισσότερα ευρωπαϊκά ακροδεξιά κόμματα κάτω από μια «κοινή ομπρέλα». Απώτερος σκοπός, η δημιουργία, αρχικά, ενός «αντι-ευρωπαϊκού» μετώπου μέσα στο ίδιο το Ευρωκοινοβούλιο που θα «πολεμάει» την Ε.Ε. και τις «ιδέες» της (όποιες έχουν απομείνει δηλαδή)… εκ των έσω.
Το εγχείρημα δεν είναι καινούργιο. Πριν από μερικά χρόνια όμως, όταν είχε πρωτοακουστεί η ιδέα δημιουργίας μιας ακροδεξιάς πτέρυγας στο Ευρωκοινοβούλιο, αυτή είχε εγκαταλειφθεί ύστερα από… εσωτερικές διαμάχες ανάμεσα στους εθνικιστές που δεν είχαν καταφέρει να τα βρουν στο «επιτρεπόμενο όριο ρατσισμού». Τώρα τα πράγματα φαίνεται πως πάνε καλύτερα:
Η Λεπέν συναντήθηκε πρώτα με την ηγεσία του Ολλανδικού Κόμματος της Ελευθερίας του Γκέερτ Βίλντερς προκειμένου να οριστικοποιήσουν την «ατζέντα» πάνω στην οποία θα τρέξει η… καμπάνια συσπείρωσης της ευρωπαϊκής Ακροδεξιάς. Αμέσως μετά προγραμματίστηκε «άτυπη συνάντηση κορυφής» των ακροδεξιών στη Βιέννη, όπου τους υποδέχτηκε… ο ηγέτης του κόμματος των Ελευθέρων Χάινς Κρίστιαν Στράσε, που περιφέρεται στους δρόμους της αυστριακής πρωτεύουσας με ύφος θριαμβευτή μετά το 20% που απέσπασε η παράταξή του στις πρόσφατες κοινοβουλευτικές εκλογές.
Στο ραντεβού – το οποίο ήθελαν να κρατήσουν κρυφό, αλλά τους τα χάλασε η γαλλική «Λιμπερασιόν» –, πέραν των Γάλλων, των Ολλανδών και των Αυστριακών, προσήλθαν κι άλλοι… πιστοί: το κόμμα των Βέλγων Φλαμανδών ακροδεξιών Βλααμς Μπελανγκ, η ιταλική Λέγκα του Βορρά και – σύμφωνα με ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες – οι Σουηδοί Δημοκράτες.

«Μαύρο» μπλοκ
Στο επίκεντρο της συζήτησης: η σύναψη μιας «αντι-ευρωπαϊκής συμφωνίας» την οποία θα προωθήσουν μέσα από τη δημιουργία μιας ακροδεξιάς πτέρυγας στο Ευρωκοινοβούλιο. Βέβαια… για να πετύχουν τον στόχο τους, πέρα από το γεγονός ότι πρέπει να καταφέρουν να μην τα «σπάσουν» για άλλη μια φορά, θα πρέπει να πείσουν κι άλλους ομοϊδεάτες τους.
Για να πάρουν το «πράσινο φως» για τη σύσταση νέου «μπλοκ» στην Ευρωβουλή μετά τις εκλογές του Μαΐου του 2014, θα πρέπει να εκλέξουν 25 ευρωβουλευτές που θα πρέπει να προέρχονται από το ένα τέταρτο των 28 χωρών – μελών, δηλαδή 7 χώρες. Προς το παρόν, έχουν τις 6… και τα άλλα ακροδεξιά κόμματα κρατούν αποστάσεις: Οι Σκανδιναβοί (τόσο οι Δανοί όσο και οι Φινλανδοί) εναντιώνονται στο «αντισημιτικό» προφίλ του γαλλικού Εθνικού Μετώπου και του Αυστριακού FPO (παρά τις επίμονες προσπάθειες της Λεπέν και του Στράσε να αποτινάξουν από πάνω τους αυτήν την εικόνα και παρά τον δηλωμένο «θαυμασμό» του Γκέερτ Βίλντερς για το Ισραήλ).

Ωραία ανέκδοτα
 
Στο ίδιο μήκος κύματος κινούνται και οι Βρετανοί εθνικιστές, που ξεκαθάρισαν εξαρχής ότι δεν τους ενδιαφέρει να συμμετάσχουν σε μια συμμαχία υπό την ηγεσία των Λεπέν – Βίλντερς, ενώ… αβέβαιη παραμένει η στάση που θα κρατήσει η «Εναλλακτική για τη Γερμανία», η οποία δεν συμμετείχε στη συνάντηση της Αυστρίας, όμως φαίνεται να μην αποκλείει μια συνεργασία στο μέλλον, εάν φυσικά καταφέρει να εκλέξει εκπρόσωπο στο Ευρωκοινοβούλιο.
Το μόνο σίγουρο είναι ότι η αποθράσυνση της Ακροδεξιάς στην Ευρώπη έχει ακόμη πολύ ψωμί και ότι εμείς… έχουμε να δούμε και να ακούσουμε πολλά «ωραία ανέκδοτα» στο μέλλον. Με πρώτο και καλύτερο ότι… όλοι τους μαζί, ρατσιστές και αντισημίτες, αντι-ισλαμιστές και αντι-ευρωπαϊστές, συμφωνούν σε ένα και μοναδικό πράγμα: ότι δεν θέλουν να έχουν απολύτως καμία σχέση με το πρώην – εφήμερο είναι αλήθεια – ίνδαλμά τους: τη Χρυσή Αυγή.

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.