Η σύγκρουση στη Μέση Ανατολή συμπλήρωσε έναν μήνα και δεν υπάρχουν βάσιμες ενδείξεις ότι θα τερματιστεί σύντομα. Ο Ντόναλντ Τραμπ ισχυρίζεται ότι διεξάγονται σοβαρές συζητήσεις με «ένα νέο και πιο λογικό καθεστώς», αλλά η Τεχεράνη αρνείται οποιαδήποτε άμεση επαφή και χαρακτηρίζει τις αμερικανικές προτάσεις ως «υπερβολικές και μη ρεαλιστικές».

Η αυξανόμενη συγκρουσιακή κατάσταση και η συνεχώς επιδεινούμενη παγκόσμια οικονομία ενισχύουν τα κίνητρα για διπλωματική επίλυση. Ωστόσο, οι διαφορές μεταξύ Τραμπ και Ιράν παραμένουν αγεφύρωτες.

Ο Αμερικανός Πρόεδρος χρησιμοποιεί υπερβολική και παραπλανητική ρητορική, παρουσιάζοντας την εξόντωση των ηγετών ως «αλλαγή καθεστώτος». Ταυτόχρονα, απειλεί με πλήρη καταστροφή των ιρανικών υποδομών ενέργειας, γεγονός που αναμένεται να οδηγήσει σε παγκόσμια οικονομική κρίση.

Η Τεχεράνη έχει αξιοποιήσει στρατηγικά τα Στενά του Ορμούζ, διαταράσσοντας την παγκόσμια ενεργειακή ασφάλεια, γεγονός που με τη σειρά του πλήττει την παγκόσμια οικονομία.

Παρά την καταστροφή σημαντικών στρατιωτικών υποδομών, διαθέτει ακόμη πόρους για επιθέσεις με πυραύλους και drones κατά του Ισραήλ, των αμερικανικών βάσεων και των συμμαχικών χωρών του Κόλπου.

Ακατάπαυστες αμερικανοϊσραηλινές επιθετικές επιχειρήσεις

Οι αμερικανοϊσραηλινές δυνάμεις συνεχίζουν να πλήττουν ιρανικές βάσεις εκτόξευσης πυραύλων, την πολεμική βιομηχανία, στρατιωτικά συγκροτήματα, καθώς και πανεπιστήμια που συνδέονται με το βαλλιστικό και πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν. Σύμφωνα με δυτικές πηγές, από την έναρξη του πολέμου, οι αμερικανοϊσραηλινές δυνάμεις, διαθέτοντας αεροπορική υπεροχή:

● Έχουν καταστρέψει ένα σημαντικό μέρος του ιρανικού πυραυλικού οπλοστασίου, χωρίς όμως να εξουδετερώσουν την ιρανική βαλλιστική απειλή. Σύμφωνα με το Ινστιτούτο για τη Μελέτη του Πολέμου (ISW) έχουν χτυπηθεί περισσότερες από 20 βάσεις πυραύλων και τουλάχιστον 29 εγκαταστάσεις εκτόξευσης.

● Έχουν βομβαρδίσει έναν σημαντικό αριθμό κρίσιμων πυρηνικών εγκαταστάσεων, χωρίς όμως να γνωρίζουν αν μελλοντικά αυτές οι εγκαταστάσεις θα μπορούσαν να υποστηρίξουν την ανάπτυξη ενός νέου πυρηνικού προγράμματος. Επιπρόσθετα, συνεχίζουν να αγνοούνται τα ~440 κιλά εμπλουτισμένου ουρανίου (60%), τα οποία, σύμφωνα με τη Διεθνή Υπηρεσία Ατομικής Ενέργειας (ΙΑΕΑ), θα μπορούσαν σε σύντομο χρονικό διάστημα να εμπλουτισθούν περαιτέρω και να χρησιμοποιηθούν για την κατασκευή 10 έως 11 πυρηνικών όπλων.

● Έχουν εξοντώσει δεκάδες πολιτικο-στρατιωτικά ηγετικά στελέχη του θεοκρατικού καθεστώτος, χωρίς ωστόσο να προκαλέσουν την ανατροπή του. Αντίθετα, διαφαίνεται ότι η εξουσία μεταβιβάζεται προς τα πλέον σκληροπυρηνικά ηγετικά στελέχη του IRGC. Επιπρόσθετα, διαφαίνεται ότι ο στόχος του «αποκεφαλισμού» της ηγεσίας του καθεστώτος εγκαταλείπεται σταδιακά.

Παρ’ όλα αυτά, έναν μήνα μετά την έναρξη του πολέμου, δεν κατάφεραν να επιτύχουν τους στόχους τους, που είναι:

● Η εξουδετέρωση της βαλλιστικής απειλής.

● Η εξουδετέρωση των κρίσιμων πυρηνικών εγκαταστάσεων.

● Η εξουδετέρωση του «Άξονα Αντίστασης».

● Η πτώση του ιρανικού καθεστώτος.

Ιρανικές επιθέσεις με πυραύλους και drones

Οι ιρανικές δυνάμεις, παρά τη σημαντική φθορά που έχουν υποστεί, συνεχίζουν να εκτοξεύουν βαλλιστικά βλήματα και επιθετικά drones κατά του Ισραήλ και των χωρών του Κόλπου, πλήττοντας στρατιωτικούς και πολιτικούς στόχους, καθώς και κρίσιμες υποδομές ενέργειας και μεταφορών.

Από την έναρξη του πολέμου το Ιράν έχει εκτοξεύσει συνολικά πάνω από 1.250 πυραύλους και περισσότερα από 2.320 drones, πλήττοντας κυρίως το Ισραήλ και τις χώρες του Κόλπου που φιλοξενούν τις αμερικανικές βάσεις. Πέραν αυτών, οι Ιρανοί, εκμεταλλευόμενοι την «ανεπαρκή» επιχειρησιακή σχεδίαση των αμερικανοϊσραηλινών δυνάμεων, έχουν καταφέρει να ελέγχουν και να απειλούν τη ναυσιπλοΐα.

Η φθίνουσα αποτελεσματικότητα της αντιβαλλιστικής ασπίδας

Το Εβραϊκό Ινστιτούτο Εθνικής Ασφάλειας της Αμερικής (JINSA) υποστηρίζει ότι, κατά τη διάρκεια του πολέμου, οι αεράμυνες των ΗΠΑ, του Ισραήλ και των αραβικών κρατών έχουν αναχαιτίσει πάνω από το 90% των ιρανικών πυραύλων και των UCAVs χάρη στην πολυετή προετοιμασία, τη συνεργασία και την ενίσχυση της περιφερειακής αεράμυνας με συστήματα THAAD, Patriot, αεροπλανοφόρα και περίπου 200 μαχητικά αεροσκάφη.

Ωστόσο, το Ιράν εφαρμόζει σχέδιο επιθετικών επιχειρήσεων για την αποδόμηση της εν λόγω αεράμυνας. Επιθέσεις σε ραντάρ και σε πυροβολαρχίες αντιβαλλιστικών βλημάτων έχουν εξασθενήσει έως έναν βαθμό την αντίπαλη αεράμυνα. Μάλιστα, τα φθηνά και «αμέτρητα» ιρανικά drones έχουν προκαλέσει διπλάσιες ζημιές από τους βαλλιστικούς πυραύλους.

Η αρχιτεκτονική αεράμυνας δείχνει σημάδια φθοράς, καθώς το στοκ των βλημάτων έχει φτάσει σε κρίσιμα επίπεδα, τα ραντάρ και οι αισθητήρες έχουν υποστεί ζημιές, ενώ η υποστήριξη από συμμάχους εκτός Μέσης Ανατολής έρχεται πολύ αργά.

Ελληνικά πυρομαχικά για την άμυνα των χωρών του Κόλπου

Χθεσινό δημοσίευμα της εφημερίδας «Η Καθημερινή» ανέφερε ότι, έπειτα από σχετικό αίτημα του Αμπού Ντάμπι, η Ελλάδα προχωρά σε αμυντική συνδρομή προς τα ΗΑΕ, με την αποστολή πυρομαχικών για την ενίσχυση των αντιαεροπορικών και αντιβαλλιστικών δυνατοτήτων τους, στο πλαίσιο διμερούς συμφωνίας συνεργασίας στους τομείς εξωτερικής πολιτικής και άμυνας του 2020.

Η βοήθεια αυτή, όπως και η αντίστοιχη προς το Κατάρ – μεταφορά υλικών με μεταγωγικό αεροσκάφος των Καταριανών, σε συνεννόηση με τις ΗΠΑ που έχουν παρουσία στη βάση Αλ Ουντεΐντ (CENTCOM) – έχει αποκλειστικά αμυντικό χαρακτήρα και αποσκοπεί στην προστασία κρίσιμων υποδομών στις χώρες του Κόλπου.

Σε τροχιά παρατεταμένης σύγκρουσης

Έναν μήνα μετά την έναρξη της σύγκρουσης, η ένταση στη Μέση Ανατολή συνεχίζει να κλιμακώνεται. Η στρατιωτική κινητικότητα, η ενεργοποίηση του «Άξονα Αντίστασης» και η αβεβαιότητα γύρω από την ενεργειακή ασφάλεια συνθέτουν ένα ιδιαίτερα ασταθές περιβάλλον.

Παρά τη διπλωματική δραστηριότητα κυρίως του Πακιστάν για αποκλιμάκωση, οι διαφορές παραμένουν βαθιές, αυξάνοντας τον κίνδυνο παράτασης της σύγκρουσης με ευρύτερες περιφερειακές και διεθνείς επιπτώσεις.

Η απειλή του «Άξονα Αντίστασης»

Παρότι προχθές ο Νετανιάχου δήλωσε ότι «οι σύμμαχοι του Ιράν δεν αποτελούν υπαρξιακή απειλή για το Ισραήλ», εντούτοις οι συνεχείς επιθέσεις της Χεζμπολάχ στον Λίβανο, η δραστηριοποίηση των Χούθι κατά του Ισραήλ και η επιθετικότητα των ιρακινών πολιτοφυλακών υποδηλώνουν μια έντονα κλιμακούμενη κατάσταση στην περιοχή της Μέσης Ανατολής, με σοβαρές ανθρωπιστικές, οικονομικές και στρατηγικές συνέπειες.

Στα όρια της κατάρρευσης ο Λίβανος

Στη διάρκεια του Μαρτίου 2026, η Χεζμπολάχ πραγματοποίησε συνολικά περισσότερες από 1.100 επιθέσεις.Από την πλευρά του, το Ισραήλ συνεχίζει τις αεροπορικές επιδρομές κυρίως στη Βηρυτό, όπου κατέστρεψε περισσότερα από 100 κτήρια, και την κοιλάδα Μπεκάα, ενώ οι χερσαίες δυνάμεις (91η, 146η και 162η Μεραρχία) επεκτείνουν τη «ζώνη ασφαλείας» στον νότιο Λίβανο.

Η 146η Εφεδρική Τεθωρακισμένη Μεραρχία έχει καταστρέψει περισσότερους από 200 στόχους της Χεζμπολάχ, ενώ ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Βενιαμίν Νετανιάχου δήλωσε ότι οι επιχειρήσεις θα συνεχιστούν για μήνες ή και χρόνια, μέχρι την εξάλειψη της απειλής της Χεζμπολάχ. Μέχρι στιγμής, έχουν πλήξει πάνω από 2.500 στόχους και έχουν σκοτώσει τουλάχιστον 900 μέλη της οργάνωσης.

Η πιθανότητα εμφυλίου στο Λίβανο δεν είναι αμελητέα, ενώ η διάρκεια της σύγκρουσης Ισραήλ – Χεζμπολάχ αναμένεται να παραταθεί για μήνες ή και χρόνια, ακόμη και μετά τον τερματισμό της ιρανικής κρίσης.

Ο Λίβανος ήδη βιώνει βαθιά οικονομική κρίση από τη διετία 2019 – 2020, με υπερπληθωρισμό, κατάρρευση του τραπεζικού συστήματος, σοβαρή υποτίμηση της λιβανέζικης λίρας και έλλειψη ρευστότητας. Οι καταστροφές υποδομών από τις ισραηλινές επιδρομές και η διακοπή λειτουργίας βασικών υπηρεσιών (ηλεκτρισμός, νερό, καύσιμα) επιδεινώνουν περαιτέρω την ήδη δεινή οικονομική κατάσταση. Η καταστροφή εμποροβιομηχανικών κτηρίων περιορίζει την παραγωγή και τις θέσεις εργασίας, αυξάνοντας την ανεργία και την επισιτιστική ανασφάλεια.

Ο Λίβανος φιλοξενεί ήδη πάνω από 1,5 εκατομμύριο Σύρους πρόσφυγες και περίπου 250.000 Παλαιστίνιους. Αν παραταθεί η σύγκρουση Ισραήλ – Χεζμπολάχ, τότε σύντομα θα επέλθει σοβαρή ανθρωπιστική κρίση, με αύξηση των εσωτερικών και διασυνοριακών προσφυγικών ροών.

*Οι επιθέσεις πραγματοποιήθηκαν με βλήματα, ρουκέτες, drones, όλμους κ.ά. (Πηγή ISW)

Επιθετικό «ντεμπούτο» των Χούθι κατά του Ισραήλ

Από την Παρασκευή 27 Μαρτίου, οι σιίτες αντάρτες Χούθι της Υεμένης πραγματοποιούν επιθέσεις κατά του Ισραήλ με βαλλιστικούς πυραύλους, βλήματα cruise και επιθετικά drones, τα οποία αναχαιτίσθηκαν από την ισραηλινή αεράμυνα, χωρίς να προκαλέσουν ανθρώπινες ή υλικές απώλειες. Μάλιστα, όπως αναφέρουν ισραηλινά ΜΜΕ, μέλη του IRGC φέρεται ότι έφτασαν πρόσφατα στην πρωτεύουσα Σανάα της Υεμένης, προκειμένου να συντονίσουν τις δραστηριότητες των Χούθι κατά τη διάρκεια της ιρανικής κρίσης.

Ο εκπρόσωπος των Χούθι, Γιάχια Σάρι, δήλωσε ότι εκτόξευσαν πλήθος πυραύλων και drones που στόχευαν ευαίσθητες στρατιωτικές εγκαταστάσεις στο νότιο Ισραήλ. Μεταξύ άλλων, πρόσθεσε ότι οι Υεμενίτες αντάρτες θα συνεχίσουν τις επιθετικές επιχειρήσεις, έως ότου οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ τερματίσουν τις επιχειρήσεις τους εναντίον του Ιράν και του «Άξονα Αντίστασης».

Οι Χούθι είχαν επανειλημμένα πραγματοποιήσει επιθέσεις με drones και πυραύλους κατά του Ισραήλ και της διεθνούς ναυτιλίας, κατά τη διάρκεια του «Πολέμου της 7ης Οκτωβρίου 2023» και του «12ήμερου Πολέμου τον Ιούνιο του 2025». Μετά την εκεχειρία της Γάζας (10 Οκτωβρίου 2025), σταμάτησαν την επιθετική τους δραστηριότητα και διατήρησαν στάση αναμονής.

Η απόφασή τους να συμμετάσχουν στον πόλεμο πραγματοποιώντας προς το παρόν επιθέσεις μόνο κατά του Ισραήλ και όχι σε εμπορικά πλοία, οδηγεί στο συμπέρασμα ότι επιδιώκουν να αποφύγουν άμεση κλιμάκωση με τις Ηνωμένες Πολιτείες και με άλλες χώρες, που θα απειληθούν τα συμφέροντάς τους στις θαλάσσιες περιοχές πέριξ της Υεμένης.

Ιρακινές πολιτοφυλακές κατά αμερικανικών στόχων

Κατά τη διάρκεια του πολέμου, οι ιρανικής υποστήριξης πολιτοφυλακές στο Ιράκ, συμπεριλαμβανομένων μελών των «Λαϊκών Δυνάμεων Κινητοποίησης» (PMF), ήταν ιδιαίτερα ενεργές με επιθέσεις εναντίον αμερικανικών και δυτικών στόχων, ειδικά στην ευρύτερη περιοχή της Βαγδάτης. Αναφέρθηκαν επιθέσεις με οπλισμένα drones και ρουκέτες εναντίον του Διεθνούς Αεροδρομίου της Βαγδάτης και της αεροπορικής βάσης Μοχαμάντ Αλάα (πλησίον της Βαγδάτης).

Οι ιρακινές πολιτοφυλακές, όπως ο Στρατός της Οργής και οι Λεγεώνες των Φρουρών του Αίματος, ισχυρίζονται ότι ενεργούν ως επιθετικές δυνάμεις του «Άξονα Αντίστασης». Την ίδια στιγμή, αυτές οι ένοπλες ομάδες όπως και άλλες φιλοϊρανικές παραστρατιωτικές δυνάμεις πλήττονται συνεχώς κυρίως από αμερικανικές αεροπορικές δυνάμεις.

Εν τω μεταξύ, περισσότεροι από 1.000 μαχητές των Δυνάμεων Λαϊκής Κινητοποίησης (Popular Mobilization Forces – PMF) φέρεται να έχουν διασχίσει τα σύνορα με το Ιράν, για να ενισχύσουν τις ιρανικές δυνάμεις ασφαλείας στις περιοχές όπου είχαν πραγματοποιηθεί μαζικές διαδηλώσεις.

Γενικότερα, οι ενέργειές των ιρακινών πολιτοφυλακών παρουσιάζουν αύξηση της επιθετικότητάς τους εναντίον των αμερικανικών δυνάμεων εντός του Ιράκ, χωρίς ωστόσο οι ισχυρισμοί τους για την ενεργή συμμετοχή τους στον πόλεμο του Ιράν να επιβεβαιώνονται πλήρως.

Η συνεχιζόμενη απειλή

Η δραστηριότητα των δυνάμεων του «Άξονα Αντίστασης» δείχνει ότι η ένταση στη Μέση Ανατολή παραμένει υψηλή, παρά τις διαβεβαιώσεις του Νετανιάχου ότι «οι σύμμαχοι του Ιράν δεν αποτελούν υπαρξιακή απειλή για το Ισραήλ». Δεν αποκλείεται η δήλωση αυτή να έγινε έπειτα από παρέμβαση του Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος επιδιώκει απεμπλοκή των αμερικανικών δυνάμεων από τον πόλεμο του Ιράν.

Οι συνεχείς επιθέσεις και η στρατιωτική κινητικότητα των φιλοϊρανικών δυνάμεων δημιουργούν σοβαρούς κινδύνους για περαιτέρω κλιμάκωση, επηρεάζοντας την ασφάλεια, την οικονομία και την ανθρωπιστική κατάσταση στην περιοχή της Μέσης Ανατολής και όχι μόνο.

Στενά του Ορμούζ: «Το ατού της Τεχεράνης»

Παρά τη σαφή στρατιωτική υπεροχή των αμερικανοϊσραηλινών δυνάμεων, το Ιράν συμπεριφέρεται ως νικητής της σύγκρουσης. Έναν μήνα μετά την έναρξη του πολέμου, το Ιράν όχι μόνο έχει επιβιώσει, αλλά φαίνεται να επηρεάζει τους όρους με τους οποίους θα λήξει ο πόλεμος. Έχει καταφέρει να πιέσει σε τέτοιον βαθμό τον Ντόναλντ Τραμπ, τον οποίον ανάγκασε να ζητήσει διαπραγματεύσεις, προκειμένου να απεγκλωβιστεί από την «παγίδα του Ορμούζ».

Η επιτυχία της Τεχεράνης στηρίζεται στη στρατηγική του ασύμμετρου πολέμου. Επικεντρώθηκε σε στοχευμένες επιθέσεις εναντίον κρίσιμων ενεργειακών υποδομών των συμμαχικών πετρελαιοπαραγωγών χωρών του Κόλπου και στο κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ, από όπου περνά πάνω από το 20% του παγκόσμιου πετρελαίου, με αποτέλεσμα τη διατάραξη της παγκόσμιας ενεργειακής ασφάλειας και της παγκόσμιας οικονομίας.

Βέβαια, η επιτυχία της Τεχεράνης οφείλεται και στην ανεπαρκή στρατηγική σχεδίαση των αμερικανοϊσραηλινών δυνάμεων. Παρά τις εκατοντάδες αναλύσεις πριν από την έναρξη των επιχειρήσεων, που επισήμαιναν τη σημασία και την ευαλωτότητα των Στενών του Ορμούζ, αυτά δεν θεωρήθηκαν κρίσιμο σενάριο που θα μπορούσε να καθορίσει την πορεία της σύγκρουσης με το Ιράν.

Παράλληλα, η επιλογή αποκεφαλισμού της ηγεσίας του καθεστώτος είχε απρόβλεπτα αποτελέσματα. Αντί να αποδυναμώσει το ιρανικό καθεστώς και να προκαλέσει διάλυση, παρέδωσε την εξουσία στους πιο σκληροπυρηνικούς, τους Φρουρούς της Ισλαμικής Επανάστασης, οι οποίοι πλέον ελέγχουν τη χώρα και φυσικά τις διελεύσεις των πλοίων από τα Στενά του Ορμούζ.

Κλιμάκωση της ιρανικής πίεσης και έλεγχος των Στενών

Το Ιράν κλιμακώνει την πίεση στα Στενά του Ορμούζ, καθώς το Κοινοβούλιο ενέκρινε σχέδιο για την άσκηση ελέγχου, προτείνοντας την επιβολή τελών διέλευσης, υποχρεωτικές διαπραγματεύσεις για τη διέλευση και την απαγόρευση πλοίων που σχετίζονται με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ.

Η κίνηση αυτή υποδηλώνει τη στρατηγική πρόθεση της Τεχεράνης να συνεχίσει να ελέγχει αυστηρά τη ναυσιπλοΐα στα Στενά, ακόμη και μετά το τέλος του πολέμου.

Ήδη καταγράφονται σημαντικές επιπτώσεις, όπως μείωση περίπου 60% στις εξαγωγές πετρελαίου της Μέσης Ανατολής και 25 περιστατικά που επηρεάζουν τη ναυσιπλοΐα.

Επιχειρήσεις Αμερικανών πεζοναυτών στον Περσικό

Προκειμένου να διορθωθεί η κατάσταση που έχει δημιουργηθεί στα Στενά του Ορμούζ και γενικότερα στον Περσικό Κόλπο, έχει αποφασισθεί η διεξαγωγή επιχειρήσεων από δύναμη Αμερικανών πεζοναυτών.

Ο σχεδιασμός των επικείμενων επιχειρήσεων περιλαμβάνει συνολικά περίπου 16.000 πεζοναύτες. Μέχρι στιγμής, έχει αναπτυχθεί η 31η Μονάδα Πεζοναυτών Εκστρατείας (31st MEU) με το αμφίβιο πλοίο «USS Tripoli». Η 11η Μονάδα Πεζοναυτών Εκστρατείας, που ξεκίνησε από την Καλιφόρνια στα τέλη Μαρτίου και βρίσκεται καθ’ οδόν. Επίσης, δύο τάγματα της 82ης Αερομεταφερόμενης Μεραρχίας έχουν σταλεί ως πρόσθετες ενισχύσεις, αλλά η άφιξή τους στη Μέση Ανατολή είναι σταδιακή.

Η βασική τους αποστολή είναι ο έλεγχος των θαλάσσιων γραμμών και ιδιαίτερα των Στενών του Ορμούζ, μέσω συνοδείας εμπορικών πλοίων και αντιμετώπισης απειλών όπως νάρκες και οπλισμένα drones. Παράλληλα, αναμένεται να διεξάγουν περιορισμένες αμφίβιες επιχειρήσεις σε στρατηγικά σημεία, όπως το νησί Χαργκ, το νησί Κεσμ και το νησί Λάρακ, με αντικειμενικό σκοπό τον προσωρινό έλεγχο κρίσιμων υποδομών. Ταυτόχρονα, θα διεξάγουν στοχευμένες επιδρομές κατά των ιρανικών δυνάμεων, οι οποίες θα συνιστούν απειλή για τις θαλάσσιες γραμμές.

Το επιχειρησιακό τους δόγμα βασίζεται στην ταχύτητα και την ευελιξία (hit-and-run), αποφεύγοντας μακροχρόνια εμπλοκή. Ωστόσο, εκτιμάται ότι θα αντιμετωπίσουν ασύμμετρες απειλές (πυραύλους, drones, οπλισμένα ταχύπλοα κ.ά.), καθώς και πιθανή περιφερειακή κλιμάκωση. Συνολικά, συνιστούν δύναμη ταχείας προβολής ισχύος και όχι στρατό κατοχής.

Πιθανή στρατιωτική εμπλοκή και των Εμιράτων

Τα ΗΑΕ εξετάζουν συμμετοχή για το άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ με στρατιωτικά μέσα, σύμφωνα με δημοσίευμα της «Wall Street Journal». Η χώρα ζητά από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ ψήφισμα που να εξουσιοδοτεί ενέργειες στα Στενά του Ορμούζ, όπως για παράδειγμα η αποναρκοθέτηση. Επιπλέον, έχει ζητήσει από τους Αμερικανούς να καταλάβουν στρατηγικά νησιά, όπως το Αμπού Μούσα.

Είναι προφανές ότι η στρατηγική αυτή ενέχει κινδύνους, καθώς μια τέτοια εμπλοκή είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα προκαλέσει εντάσεις, πλήγματα σε υποδομές και μελλοντικά προβλήματα στην αποκατάσταση των σχέσεων με το Ιράν.

Συμφωνίες και διόδια για ασφαλή διέλευση από τα Στενά του Ορμούζ

Ο πρωθυπουργός της Ταϊλάνδης Ανουτίν Τσανβιρακούλ ανακοίνωσε πρόσφατα ότι η Ταϊλάνδη κατέληξε σε συμφωνία με το Ιράν, ώστε τα ταϊλανδικά πετρελαιοφόρα να διέρχονται με ασφάλεια από τα Στενά του Ορμούζ.

Η Ταϊλάνδη είναι η πρώτη χώρα που ανακοινώνει δημόσια μια τέτοια συμφωνία με το Ιράν. Ωστόσο, η βρετανική εταιρεία ναυτιλιακών πληροφοριών Lloyd’s List ανέφερε στις 18 Μαρτίου ότι η Ινδία, το Πακιστάν, το Ιράκ, η Μαλαισία και η Κίνα διαπραγματεύονται με το Ιράν για να επιτρέπεται στα πλοία τους να περνούν μέσω ενός «ασφαλούς διαδρόμου», που διαχειρίζεται το IRGC στα Στενά του Ορμούζ.

Μέχρι στιγμής, περισσότερα από 20 πλοία έχουν ήδη χρησιμοποιήσει τη διαδρομή που έχει εγκρίνει το IRGC, περνώντας κοντά από το νησί Λάρακ. Αναφέρθηκε επίσης ότι τουλάχιστον δύο πλοία κατέβαλαν χρηματικό αντίτιμο στο Ιράν για την ασφαλή διέλευσή τους.

Η στρατηγική σημασία των Στενών του Ορμούζ

Στην παρούσα φάση, τα Στενά του Ορμούζ παραμένουν στο επίκεντρο μιας παρατεταμένης περιφερειακής συγκρουσιακής κατάστασης, μεταξύ του Ιράν, των ΗΠΑ και των υπόλοιπων χωρών του Κόλπου.

Η ασφάλεια της ναυσιπλοΐας, η ενεργειακή ροή και η σταθερότητα στην περιοχή καθιστούν κάθε κίνηση καθοριστική, ενώ οι στρατηγικές επιλογές των εμπλεκόμενων ενέχουν σημαντικούς κινδύνους για μελλοντικές εντάσεις και παγκόσμιες επιπτώσεις.

Βασίλης Γιαννακόπουλος, ταξίαρχος ε.α. της Π.Α., γεωστρατηγικός αναλυτής ([email protected])

Διαβάστε επίσης:

Τραμπ στο Reuters: Οι ΗΠΑ θα εγκαταλείψουν το Ιράν «αρκετά γρήγορα» και θα επιστρέψουν εάν χρειαστεί

«Πέρα από ό,τι θα μπορούσαμε να φανταστούμε»: Η επερχόμενη ενεργειακή κρίση της Ευρώπης

Ευρωπαϊκή κατακραυγή για την Ισραηλινή βαρβαρότητα με την επαναφορά της θανατικής ποινής για Παλαιστίνιους

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.