Ο σημερινός ανασχηματισμός δεν παραπέμπει σε κυβέρνηση που ετοιμάζεται για κάλπες. Παραπέμπει, αντιθέτως, σε κυβέρνηση που επιχειρεί να απορροφήσει τους κραδασμούς μιας σοβαρής πολιτικής κρίσης, να διορθώσει ευαίσθητα σημεία του σχήματός της και να δείξει ότι παραμένει προσανατολισμένη στη διαχείριση της επόμενης ημέρας. Αυτό είναι, ίσως, και το βασικό πολιτικό συμπέρασμα των επιλογών του Κυριάκου Μητσοτάκη. Με τις κινήσεις του δεν τροφοδοτεί το σενάριο των πρόωρων εκλογών, αντιθέτως το κλειδώνει στο συρτάρι.

Σε περιόδους αυξημένης πίεσης, ένας πρωθυπουργός έχει συνήθως δύο δρόμους. Ο ένας είναι να κυριευτεί από το άγχος και την πίεση της συγκυρίας, και να λειτουργήσει σε συνθήκες πολιτικού πανικού. Ο άλλος είναι να δείξει ότι, παρά το κόστος, επιλέγει να κρατήσει το τιμόνι και να ανασυντάξει το κυβερνητικό σχήμα με όρους λειτουργικότητας και πολιτικού ελέγχου. Ο σημερινός ανασχηματισμός ανήκει ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία.

Όσον αφορά την επιλογή προσώπων, η πιο ηχηρή και με τη μεγαλύτερη σημειολογική βαρύτητα επιλογή είναι ασφαλώς εκείνη του Μαργαρίτη Σχοινά στο υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης. Δεν πρόκειται για μια απλή αντικατάσταση προσώπου. Πρόκειται για μια τοποθέτηση με σαφές πολιτικό και θεσμικό μήνυμα. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιλέγει να τοποθετήσει στο υπουργείο που βρίσκεται στο κέντρο της κρίσης ένα πρόσωπο με ευρωπαϊκό κύρος, διεθνή εμπειρία και ισχυρό αποτύπωμα στους θεσμούς των Βρυξελλών. Η επιλογή Σχοινά έχει διπλή ανάγνωση. Από τη μία, αφορά το εσωτερικό της χώρας. Η  κυβέρνηση θέλει να δείξει ότι σε ένα υπουργείο που βρέθηκε στη δίνη του κυκλώνα τοποθετεί πλέον ένα βαρύ πολιτικό όνομα, ικανό να σηματοδοτήσει αλλαγή σελίδας. Από την άλλη, αφορά και το εξωτερικό, ιδίως τις Βρυξέλλες. Το μήνυμα είναι ότι η Αθήνα κατανοεί απολύτως τη θεσμική και πολιτική βαρύτητα της υπόθεσης και αναθέτει τη διαχείρισή της σε ένα πρόσωπο που γνωρίζει καλά τόσο τη γλώσσα όσο και τη λειτουργία της Ευρώπης. Είναι μια επιλογή αποκατάστασης αξιοπιστίας, αλλά και πρόληψης νέων εστιών δυσπιστίας.

Στο υπουργείο Πολιτικής Προστασίας, η επιλογή του Ευάγγελου Τουρνά κινείται σε μια διαφορετική αλλά εξίσου σαφή λογική. Εδώ δεν προτάχθηκε η σημειολογία του κύρους, αλλά η ανάγκη της αμεσότητας και της επιχειρησιακής ετοιμότητας. Με την αντιπυρική περίοδο να βρίσκεται προ των πυλών, το Μέγαρο Μαξίμου δεν είχε την πολυτέλεια ενός προσώπου που θα χρειαζόταν χρόνο προσαρμογής. Χρειαζόταν κάποιον που να γνωρίζει ήδη τη λειτουργία του υπουργείου, τις εσωτερικές του ισορροπίες, τα κρίσιμα σημεία της διοικητικής μηχανής και τις απαιτήσεις μιας περιόδου που κάθε καλοκαίρι δοκιμάζει όχι μόνο τις αντοχές του κρατικού μηχανισμού, αλλά και τα πολιτικά αντανακλαστικά της κυβέρνησης.

Η τοποθέτηση Τουρνά, επομένως, είναι μια καθαρά πρακτική επιλογή. Δείχνει ότι ο πρωθυπουργός δεν θέλησε να πάρει ρίσκο σε ένα χαρτοφυλάκιο που μπορεί μέσα στους επόμενους  μήνες  να εξελιχθεί εκ νέου σε εστία μεγάλης πολιτικής πίεσης. Σε ένα τέτοιο υπουργείο, η εμπειρία μετρά περισσότερο από την επικοινωνία και η γνώση του πεδίου περισσότερο από τον συμβολισμό.

Η υπουργοποίηση του Μακάριου Λαζαρίδη έχει περισσότερο πολιτικό και κομματικό βάθος. Πρόκειται για ένα πρόσωπο που ανήκει στον στενό κύκλο των ανθρώπων του πρωθυπουργού και ήταν ο στενότερος συνεργάτης του όταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης έγινε για πρώτη φορά υπουργός διοικητικής μεταρρύθμισης τα χρόνια των μνημονίων. Επίσης έχει δοκιμαστεί στις δύσκολες κοινοβουλευτικές μάχες και έχει  δείξει αντοχή στην πίεση στα τηλεοπτικά πάνελ. Το γεγονός ότι μέχρι σήμερα δεν είχε αξιοποιηθεί σε υπουργική θέση είχε καταγραφεί από πολλούς ως μια εκκρεμότητα. Τώρα αυτή η εκκρεμότητα κλείνει.

Η επιλογή του δείχνει ότι ο πρωθυπουργός θέλει να ενισχύσει το κυβερνητικό σχήμα με πρόσωπα πολιτικά δοκιμασμένα, με κοινοβουλευτική μαχητικότητα και προσωπική σχέση εμπιστοσύνης με το Μαξίμου. Δεν είναι μια κίνηση εξισορρόπησης εσωκομματικών γκρίνιων. Είναι περισσότερο μια επιλογή αξιοποίησης προσώπων που θεωρείται ότι μπορούν να υπερασπιστούν πολιτικά δύσκολες αποφάσεις σε μια περίοδο όπου η κυβέρνηση δεν έχει ανάγκη από αθόρυβους διαχειριστές, αλλά από στελέχη με καθαρό πολιτικό στίγμα.

Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο ο ανασχηματισμός λειτουργεί τελικά ως επιχείρημα κατά των πρόωρων εκλογών. Μια κυβέρνηση που σχεδιάζει σύντομη προσφυγή στις κάλπες συνήθως δεν επενδύει σε πρόσωπα για να φέρουν εις πέρας δύσκολες αποστολές μέσα στον χρόνο. Επενδύει κυρίως σε κινήσεις εκλογικού χαρακτήρα. Εδώ συμβαίνει το αντίθετο. Οι επιλογές δείχνουν προετοιμασία για συνέχιση της διακυβέρνησης, για διαχείριση κρίσεων που βρίσκονται μπροστά και για προσπάθεια αποκατάστασης της πολιτικής τάξης μετά από μια περίοδο σοβαρής φθοράς.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, δεν κινήθηκε σαν πρωθυπουργός που ετοιμάζει την έξοδο. Κινήθηκε σαν πρωθυπουργός που επιχειρεί να ξαναπιάσει το νήμα του ελέγχου. Και αυτή ακριβώς η εικόνα είναι που σπρώχνει, ξανά, το σενάριο των πρόωρων εκλογών στο συρτάρι. Όχι επειδή εξαφανίζονται οι δυσκολίες, αλλά επειδή η κυβερνητική απάντηση σε αυτές δεν είναι προεκλογική. Είναι απάντηση παραμονής ελέγχου της κατάστασης και διαχείρισής της.

Διαβάστε επίσης:

Αθανασίου για ΟΠΕΚΕΠΕ: Δεν ζήτησα κάποια παρανομία αλλά να αποκατασταθεί μια αδικία

Σφοδρή σύγκρουση Κωνσταντοπούλου – Καιρίδη στη Βουλή: Θα οδηγηθείτε εκεί που ανήκετε, στο παρελθόν και στη φυλακή – Δε θα μας στείλετε στο νοσοκομείο

ΟΠΕΚΕΠΕ: Αυτά είναι τα διαβιβαστικά των δύο δικογραφιών – Ηθική αυτουργία σε απιστία κατ’ εξακολούθηση για Λιβανό και Αραμπατζή 

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.