19/11/2017 23:26:09
31.7.2017 / ΕΙΡΗΝΗ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛAΚΗ
Δημοσιεύτηκε στο ΠΟΝΤΙΚΙ, τεύχος 1979 στις 27-07-2017

Νέος πονοκέφαλος για Ερντογάν

Νέος πονοκέφαλος για Ερντογάν - Media

 

«Πορεία για τη Δικαιοσύνη» με στόχο την προάσπιση των δικαιωμάτων των πολιτών

Με ενδιαφέρον παρακολούθησαν τα διεθνή μέσα ενημέρωσης την «Πορεία για τη Δικαιοσύνη» στην Τουρκία. Η πορεία ξεκίνησε στα μέσα Ιουνίου από την Άγκυρα και ολοκληρώθηκε στις 9 Ιουλίου, με μια μεγαλοπρεπή γενική συγκέντρωση στην Κωνσταντινούπολη. 
 
H πορεία πραγματοποιήθηκε με πρωτοβουλία του αρχηγού του CHP Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου, ως διαμαρτυρία για τη φυλάκιση και τη συνεχιζόμενη κράτηση του Ενίς Μπερμπέρογλου, βουλευτή του κόμματος. Ο Μπερμπέρογλου ήταν από τους πρώτους βουλευτές που συνελήφθησαν μετά την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος τον περσινό Ιούλιο. Τον Ιούνιο ο Μπερμπέρογλου καταδικάστηκε σε ποινή κάθειρξης 25 ετών με την κατηγορία ότι διοχέτευσε στην εφημερίδα «Τζουμχουριέτ» το 2015 βίντεο που δείχνει τις τουρκικές μυστικές δυνάμεις να μεταφέρουν όπλα στη Συρία.
 
Σύνθημα η δικαιοσύνη
Η πορεία έγινε χωρίς κομματικά εμβλήματα και με μοναδικό σύνθημα τη λέξη «δικαιοσύνη», με τους συμμετέχοντες να διανύουν καθημερινά απόσταση περίπου 20 χιλιομέτρων.
 «Η τελευταία μέρα της “Πορείας για τη Δικαιοσύνη” είναι ένα νέο ξεκίνημα, ένα νέο βήμα, δεν είναι το τέλος της πορείας. Είναι μια μέρα ειρήνης και κοινής θέλησης για ζωή» ανέφερε ο Κιλιτσντάρογλου στην ομιλία του στο συγκεντρωμένο πλήθος στην Κωνσταντινούπολη, τονίζοντας πως η πορεία είχε ως στόχο την προάσπιση των δικαιωμάτων όλων των πολιτών της χώρας. «Περπατήσαμε για την ανύπαρκτη δικαιοσύνη, για τα δικαιώματα των θυμάτων, των φυλακισμένων νομοθετών και των δημοσιογράφων», σημείωσε χαρακτηριστικά ο αρχηγός του CHP, ο οποίος εμφανίστηκε δικαιωμένος για την επιτυχή και αναίμακτη έκβαση της πορείας. 
 
Οργή και ανησυχία
Ο Ερντογάν και η κυβέρνησή του χαρακτήρισαν εξαρχής «αστεία» την πορεία. Στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης υποστηρικτές του χλευάζουν τον Κιλιτσντάρογλου ακόμη και για τα παπούτσια που φοράει, ρωτώντας ειρωνικά «αν θα τον πάνε μέχρι την Κωνσταντινούπολη». Εντούτοις, όσο άρχισε να μεγαλώνει η πορεία, τόσο πιο απειλητικός άρχισε να γίνεται και ο λόγος του Ερντογάν, ο οποίος έκανε ακόμα πιο συχνές τις κατηγορίες πως το CHP – που είναι το μεγαλύτερο κόμμα της αντιπολίτευσης – τάσσεται με το μέρος της «τρομοκρατίας» του Φετουλάχ Γκιουλέν.
 
Στο ίδιο μήκος κύματος και ο Μπαχτσελί, ηγέτης του Κόμματος Εθνικιστικής Δράσης (ΜΗΡ), ο οποίος συμμάχησε με τον Ερντογάν για τη συνταγματική αναθεώρηση και για το «ναι» στο δημοψήφισμα του Απριλίου. Ο Μπαχτσελί έφτασε στο σημείο να χαρακτηρίσει ως... πρόκληση τις προειδοποιήσεις του Κιλιτσντάρογλου πως η γνωστή ακραία εθνικιστική οργάνωση και νεολαία του ΜΗΡ «Γκρίζοι Λύκοι» θα μπορούσαν να προκαλέσουν προβοκάτσια στην πορεία. 
Οι απειλές του Ερντογάν και των συμμάχων του, όμως, είχαν ακριβώς το αντίθετο αποτέλεσμα: οδήγησαν ακόμη περισσότερους πολίτες στο δρόμο. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα πολλά ΜΜΕ, τουρκικά και διεθνή, να αρχίζουν να παρουσιάζουν τον Κιλιτσντάρογλου ως τον μόνο ηγέτη που μπορεί να αμφισβητήσει τον Ερντογάν και να «κονταροχτυπηθεί» στα ίσα μαζί του. 
 
Νέος «πατερούλης»;
Πράγματι, ο αριθμός των συμμετεχόντων ξεπέρασε το ένα εκατομμύριο πολίτες καθώς και το κουρδικό κόμμα συμμετείχε στο τέλος της πορείας. Ο Ερντογάν έχει προειδοποιήσει τους ψηφοφόρους του ότι η «Πορεία για τη Δικαιοσύνη» θα μπορούσε να είναι μια νέα απόπειρα ανατροπής του, με διεθνή ΜΜΕ να βιάζονται να βαφτίσουν τον Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου ως τον νέο... πατέρα των Τούρκων. 
Ωστόσο, δεν μπορούμε να αγνοήσουμε τους αριθμούς οι οποίοι τονίζουν πως, από το 2009 που ο Κιλιτσντάρογλου ανέλαβε την προεδρία του CHP, δεν έχει κερδίσει καμία εκλογική αναμέτρηση απέναντι στον Ερντογάν. Δημοτικές, εθνικές, προεδρικές εκλογές και δημοψηφίσματα οδήγησαν σε ήττες του CHP. 
 
Και ακόμα κι αν αυτό αλλάξει στο μέλλον, θα πρέπει να θυμόμαστε στη δική μας πλευρά του Αιγαίου – ειδικά πριν χαρακτηρίσουμε και εμείς τον Κιλιτσντάρογλου ως «σωτήρα» της Τουρκίας από τον Ερντογάν – πως και τον Τούρκο πρόεδρο μεγάλη μερίδα των ΜΜΕ τον θεωρούσε – το 2002 – «σωτήρα» της Τουρκίας από τους στρατιωτικούς. Βιάστηκαν να πουν πως θα είναι εκείνος που θα συνεργαστεί ειλικρινά με τη δύση, ενώ, όπως αποδείχθηκε, καιροφυλακτούσε ώστε να υλοποιήσει τη δικιά του ισλαμική ατζέντα. 
 
Πριν, λοιπόν, βιαστούμε να πούμε ότι ο Ερντογάν είναι αυταρχικός ηγέτης, ο οποίος οδηγεί στο τέλμα και τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, ενώ, αντίθετα, ο Κιλιτσντάρογλου εμφανίζεται πιο διαλλακτικός και υπέρμαχος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αρκεί να θυμηθούμε ότι ο αρχηγός του CHP είναι εκείνος που, τον Σεπτέμβρη, κατέκρινε τον Ερντογάν πως έχει «παραδώσει 18 τουρκικά νησιά σε ελληνική κατοχή».
Και αυτό έχει έρθει η ώρα πια να το εμπεδώσουμε στην Ελλάδα: όποιος και αν βρίσκεται στην εξουσία στην Τουρκία, ανεξάρτητα από ποιον πολιτικό χώρο προέρχεται, η πολιτική της Άγκυρας απέναντι στην Αθήνα θα είναι η ίδια. Τα ζωτικά συμφέροντα της Άγκυρας σε Αιγαίο και Κύπρο δεν αλλάζουν. Η αμφισβήτηση των συνόρων με την Ελλάδα, η πολιτική στη μουσουλμανική μειονότητα στη Θράκη, η συνέχιση του «γκριζαρίσματος» του Αιγαίου και η διατήρηση του κατοχικού στρατού στην Κύπρο, είναι πολιτικές απαρέγκλιτα συνυφασμένες με την επιβίωση κάθε τουρκικής κυβέρνησης και, ενδεχομένως, του ίδιου του τουρκικού έθνους. 

ΣΧΟΛΙΑ

Το "Π" σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.