10/04/2020 08:53:09
1.2.2020 / ΜΗΝAΣ ΒΙΝΤΙAΔΗΣ
Δημοσιεύτηκε στο ΠΟΝΤΙΚΙ, τεύχος 2110 στις 30-1-2020

Άνθρωποι, ποντίκια και καουτσουκόδεντρα…

Άνθρωποι, ποντίκια και καουτσουκόδεντρα… - Media

 

Ως συγγραφέας μ’ αρέσει να παρακολουθώ έργα που ο τρόπος παρουσίασής τους αγγίζει πιο πολύ τις συνθήκες της καθημερινής ζωής. Έτσι, την περασμένη εβδομάδα είδα δύο τέτοια που μ’ έκαναν να φύγω με μια διαφορετική αίσθηση…

- Το πρώτο: Πήρα το μετρό. Κατέβηκα στον Ελαιώνα. Περπάτησα τη βρόμικη – και σκοτεινή – οδό Αγ. Άννης μέχρι που έφτασα. Μια μάντρα ανακύκλωσης στην περιοχή του Βοτανικού, δίπλα από τα hotspots των μεταναστών και προσφύγων, γίνεται ο χώρος μέσα στον οποίο οι ήρωες δουλεύουν σκληρά, συγκρούονται, παλεύουν, απογοητεύονται, αλλά ταυτόχρονα ονειρεύονται και ελπίζουν.

«Άνθρωποι και ποντίκια» του Τζον Στάινμπεκ σε μετάφραση - ελεύθερη απόδοση από τη Σοφία Αδαμίδου για την παράσταση του Τεχνοχώρου Cartel.

 «Ο ίδιος ο άνθρωπος έχει γίνει η μεγαλύτερή μας απειλή και η μοναδική μας ελπίδα». Στη φράση αυτή συμπυκνώνεται με τον πιο εύγλωττο τρόπο η συγκλονιστική ιστορία των ηρώων του Στάινμπεκ στο «Άνθρωποι και ποντίκια»: ο ρατσισμός, το απατηλό όνειρο, η φιλία, η ελπίδα, τα ιδανικά της αφοσίωσης, της πίστης, της αλληλεγγύης, καθιστούν το έργο επίκαιρο και διαχρονικό, ενώ επιτρέπουν μια σύγχρονη ανάγνωση και σκηνοθετική προσέγγιση που υπογράφει ο Βασίλης Μπισμπίκης.

Στο προσκήνιο τοποθετούνται η συγκινητική, βαθιά τραγική φιλία δύο φαινομενικά αντίθετων χαρακτήρων, του οξύνους Τζωρτζ και του Λένι, που εδώ γίνεται Λένος, που πάσχει από κάποιου τύπου νοητική ασθένεια, εξαιτίας της οποίας συμπεριφέρεται με την αγαθοσύνη ενός παιδιού.

Παίζουν: Βασίλης Μπισμπίκης, Δημήτρης Δρόσος, Νικολέτα Κοτσαηλίδου, Στέλιος Τυριακίδης, Μάνος Καζαμίας, Γιώργος Σιδέρης, Γιανμάζ Ερντάλ, Λευτέρης Αγουρίδας, Αγγέλα Πατσέλη.

Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή στις 9:00 μ.μ., Τεχνοχώρος Cartel (Μικέλη 4 και Αγ. Άννης, Βοτανικός - Στάση μετρό Ελαιώνας, τηλ.: 6939898258)

-Το δεύτερο: Στο Faust, τo «Leopold ή κόβοντας τα δάχτυλα του κοινού» του Θανάση Τριαρίδη, ενός συγγραφέα που εκτιμώ ιδιαίτερα, γράφτηκε το 2016 και βασίζεται στην ιστορία του Λεοπόλδου του Β’, βασιλιά του Βελγίου και εκούσια «ιδιοκτήτη» του Κονγκό για περισσότερο από δύο δεκαετίες.

Μέσα από το έργο, το οποίο συν-σκηνοθετούν η Μαρία Τσομπανάκου και η Βασιλική Κούλη, αποκαλύπτεται ένα από τα μεγαλύτερα – ίσως το πιο υποβαθμισμένο στη μνήμη – εγκλήματα της ευρωπαϊκής αποικιοκρατίας στη Μαύρη Ήπειρο. Στόχος του, να κάνει γνωστές τις πράξεις του «σφαγέα του Κονγκό» – που έβαλε το καουτσούκ στη ζωή μας και την άλλαξε – αλλά και να ταρακουνήσει το κοινό.

Για πόσο θα μένουμε άπραγοι; Μας αφορούν όλα αυτά τα εγκλήματα και αν όχι γιατί;

Το «Leopold ή κόβοντας τα δάχτυλα του κοινού» δεν είναι μια συνηθισμένη παράσταση. Ο τέταρτος τοίχος σπάει και ο θεατής βρίσκεται προ των ευθυνών του. Δεν είναι καν μονόλογος, όπως φαίνεται, αλλά διάλογος, όπου η ηθοποιός Μαίρη Ξένου – ρεσιτάλ λέξεων κι εκφράσεων – μαζί με το κοινό θ’ αναζητήσουν τις όποιες απαντήσεις.

-Στο Faust, κάθε Πέμπτη στις 8.30 μ.μ.

ΣΧΟΛΙΑ

Το "Π" σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.