15/07/2019 02:43:33

Δύση και Ρωσία «αγαπούν» την Ουκρανία

Δύση και Ρωσία «αγαπούν» την Ουκρανία - Media

Γιατί συμβαίνει αυτό που συμβαίνει στην Ουκρανία, έχει απαντήσει σε ανύποπτο χρόνο, το 1997, ο σύμβουλος εθνικής ασφαλείας του πρώην Αμερικανού προέδρου Τζίμι Κάρτερ, και ένας από τους «γκουρού» της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής Ζμπίγκνιου Μπρεζίνσκι. Όπως έγραφε  στο βιβλίο του «Η Μεγάλη Σκακιέρα», από τότε,  «ούτε η Δύση ούτε η Ρωσία μπορούν να αντέξουν την απώλεια της Ουκρανίας προς όφελος του αντιπάλου τους».
 
Οι οδυνηρές συνέπειες της διαπίστωσης του Μπρεζίνσκι είναι εμφανείς: Η Δύση προσπάθησε να ρυμουλκήσει την Ουκρανία στις ευρωατλαντικές δομές (πραξικοπηματική κατάληψη της εξουσίας με την αξιοποίηση φασιστικών πολιτικών κατακαθιών)  και η Μόσχα αντέδρασε με την προσάρτηση της Κριμαίας. Η χώρα (Ουκρανία) έκτοτε αποτελεί το πεδίο μιας μάχης που κανείς δεν μπορεί να προβλέψει την έκταση και την ένταση που θα πάρει.
 
Ο… προνοητικός Μπρεζίνσκι την περασμένη βδομάδα σε άρθρο του προέβλεψε ότι η κρίση στην Ουκρανία θα επιδεινωθεί και κάλεσε τον πρόεδρο Ομπάμα να συσπειρώσει το (αμερικανικό) έθνος .
 
Όπως έγραψε  ο Μπρεζίνσκι, «ο Πρόεδρος Ομπάμα πρέπει να διατυπώσει με σαφήνεια προς τον αμερικανικό λαό , και πολύ σύντομα , ότι η κρίση στην Ουκρανία είναι η πιο σημαντική πρόκληση για το διεθνές σύστημα μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου» .
 
Η κρισιμότητα της  πρόκλησης  για την οποία μιλά ο Μπεζίνσκι έχει να κάνει με την γεωπολιτική αντίληψη (την οποία και ο ίδιος ασπάζεται) ότι όποιος ελέγχει την Ευρασία, ελέγχει τον κόσμο. Ρίχνοντας μια ματιά στο χάρτη αντιλαμβάνεται κανείς ότι η Ουκρανία δεν είναι μόνο «ζώνη» οικονομικού ενδιαφέροντος για τη Δύση. Από  τη στιγμή που η Ουκρανία  ενταχθεί στον ευρωατλαντικό ιστό (ΕΕ και ΝΑΤΟ) η θηλιά σφίγγει  απειλητικά για τη Μόσχα.
 
Μπορεί να υπάρξει αναίμακτη διέξοδος από την Ουκρανική κρίση; Ή μήπως έχει ληφθεί η απόφαση για τη δημιουργία  ενός μετώπου στην καρδιά της Ευρώπης; Ενός μετώπου όπου θα δοκιμαστούν οι αντοχές της ΕΕ και της ΝΑΤΟικής συμμαχίας από τη μια  και, από την άλλη, οι δυνάμεις και  η αποφασιστικότητα της Μόσχας να διεκδικήσει αυτό που θεωρεί ότι της αναλογεί  στη σκακιέρα του παγκόσμιου παιχνιδιού ισχύος.
 
Πάντως, ο επονομαζόμενος και «μάγος» της αμερικανικής διπλωματίας, πρώην υπουργός Εξωτερικών Χένρι Κίσινγκερ, προειδοποίησε πρόσφατα με άρθρο του στην «Ουάσιγκτον Ποστ» για το αδιέξοδο μιας ενδεχόμενης σύγκρουσης μεταξύ της Δύσης και της Ρωσίας για την Ουκρανία.
 
 «Έχω δει τέσσερις πολέμους να ξεκινούν με μεγάλο ενθουσιασμό και δημόσια στήριξη, για τους οποίους δεν ξέραμε το πώς θα τελειώσουν. Σε τρεις από αυτούς τους πολέμους  αποσυρθήκαμε μονομερώς. Το τεστ για μία πολιτική είναι το πώς τελειώνει και όχι το πώς αρχίζει», έγραφε προ ημερών ο Κίσινγκερ, επικρίνοντας παράλληλα την ΕΕ: «Η ΕΕ πρέπει να αναγνωρίσει ότι η γραφειοκρατική της αναβλητικότητα και η υποταγή του στρατηγικού στοιχείου στην εσωτερική πολιτική αντιπαράθεση κατά τη διαπραγμάτευση της σχέσης της Ουκρανίας με την Ευρώπη συνέβαλε στο να μετατραπεί η διαπραγμάτευση σε κρίση».
 
ΥΓ. Από τη στιγμή που ούτε η  Δύση ούτε η Ρωσία  μπορούν να αντέξουν την απώλεια της Ουκρανίας προς όφελος του αντιπάλου τους ο ανομολόγητος αλλά συμπεφωνημένος διαμελισμός αυτής της χώρας εμφανίζεται πια ως το πιο αισιόδοξο σενάριο διεξόδου. Αν αναζητείται κάποια διέξοδος…

ΣΧΟΛΙΑ

Το "Π" σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.