Το Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ ανήκει στο παρελθόν και το τι πολιτικά αποκρυσταλλώματα θα φέρει θα το δούμε στο επόμενο διάστημα.

Είχε κάποια θετικά σημεία όπως η μαζική συμμετοχή των μελών στις αρχαιρεσίες , έδωσε την εικόνα ενός δομημένου κόμματος, εμφάνισε μια ραχοκοκαλιά που δεν διαθέτουν άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης δημιουργήθηκε ένα κλίμα ενθουσιασμού τουλάχιστον σε ένα τμήμα του. Ως εδώ όμως , γιατί τα άλλα σηκώνουν πολύ συζήτηση.

ΠΡΩΤΟ, γιατί κυριάρχησε η μάχη των συσχετισμών ξεκινώντας με την ανισότιμη αντιμετώπιση των μελών με τον περίφημο αλγόριθμο σύμφωνα με τον οποίο τα μέλη των περιοχών που έχει καλές εκλογικές επιδόσεις ( π.χ Κρήτη) εθεωρήθησαν « πιο μέλη από τα μέλη» σε άλλες περιοχές  που το ΠΑΣΟΚ δεν τα πάει και τόσο καλά ( π.χ μεγάλα αστικά κέντρα ). Προσθέστε σ΄αυτό και τον τεράστιο αριθμό αριστίδην μελών και το συμπέρασμα που προκύπτει είναι ότι το Συνέδριο δεν ήταν εξ αρχής και τόσο αντιπροσωπευτικό των πραγματικών συσχετισμών στην βάση του κόμματος.

ΔΕΥΤΕΡΟ , γιατί με την διαγραφή του Ο. Κωνσταντινόπουλου επειδή είπε αυτό που συζητάει κάθε ψηφοφόρος του ΠΑΣΟΚ, δεν έδειξε και την μεγαλύτερη δυνατή δημοκρατικότητα στην αντίληψη λειτουργίας . Δεν υπάρχει κόμμα μεταπολιτευτικά που να διέγραψε λίγες μέρες πριν ένα Συνέδριο στέλεχός του επειδή δήλωσε το αυτονόητο. Μαζί όμως μ΄αυτό, δεν έλειπαν οι συνεχείς προειδοποιήσεις  δια της μεθόδου των δημοσιογραφικών διαρροών και προς άλλα στελέχη π.χ τον Χ. Δούκα. Το ΠΑΣΟΚ ένα κόμμα γνωστό στην ιστορική του διαδρομή για τις μεγάλες συγκρούσεις ιδεών και απόψεων , φάνηκε σαν κόμμα σιωπής « για να είσαι ήσυχος». Έτσι δεν προχωράνε όμως τα κόμματα που θέλουν να είναι μεγάλα κόμματα – παρατάξεις, όπως ήταν το ΠΑΣΟΚ κάποτε.

ΔΕΥΤΕΡΟ, γιατί απουσίασε κάθε ουσιαστική πολιτική συζήτηση και κατάθεση ολοκληρωμένων προβλημάτων που ταλανίζουν το ΠΑΣΟΚ τόσο προσυνεδριακά , όσο και τις μέρες του Συνεδρίου. Γιατί το ΠΑΣΟΚ παραμένει κολλημένο στο 13%-14% ; Γιατί μόνο το 3,3% της κοινής γνώμης πιστεύει αυτό που το ΠΑΣΟΚ θέτει ως εκλογικό στόχο του , ότι δηλαδή μπορεί να βγει πρώτο κόμμα ; Γιατί το 60% των ψηφοφόρων του αποδέχεται την αντιπολιτευτική τακτική του; Γιατί ο Ν. Ανδρουλάκης εμφανίζεται σταθερά τέταρτος στην καταλληλότητα για Πρωθυπουργός με επίδοση κατά μέσο όρο το 5%-6%; Που οφείλεται  ότι βρέθηκε τρίτο κόμμα τη Άνοιξη , κάτω από την ΠΛΕΥΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ;  Τι κόμμα θέλει να είναι; Γιατί ενώ παρουσιάζει συσπείρωση της τάξης του 65%-70% , δεν εισπράττει ούτε από το Κέντρο, ούτε από τα αριστερά του ;  Ποιο είναι τέλος πάντων αυτό το φοβερό πρόγραμμα που έχει και δεν το ξέρει κανείς ή το λιγότερο δεν πείθει;

Αυτά ήταν και είναι βασικά ερωτήματα. Αυτά δεν θίχτηκαν καν, δεν τροφοδότησαν τοποθετήσεις , προβληματισμούς , άρα δεν δόθηκαν και απαντήσεις . Όταν από ένα κόμμα λείπει η ουσιαστική παραγωγή πολιτικής και απλά διαχειρίζεται το πολιτικό συναίσθημα ιδιαίτερα των 55 ετών και άνω, υπάρχει πρόβλημα και αυτό το είδαμε στο Συνέδριο. Δεν έδειξε την δυνατότητα να διατυπώσει  ένα εγερτήριο αφήγημα , να βάλει εθνικούς στόχους και να δημιουργήσει ένα συλλογικό όραμα .Επομένως το πιο πιθανό είναι το ΠΑΣΟΚ να συνεχίσει με μία από τα ίδια και τα αποτελέσματα να είναι μία από τα ίδια , αν όχι και χειρότερα αφού σε λίγο έρχονται και δύο νέα κόμματα , του Α. Τσίπρα και της Μ. Καρυστιανού που δεν θα το αφήσουν ανέγγικτο.

ΤΡΙΤΟ: Το ΠΑΣΟΚ αυτοπαγιδεύτηκε στην συζήτηση αν υπάρχει περίπτωση να συνεργαστεί κυβερνητικά με την Ν.Δ αν δεν υπάρχει αυτοδυναμία και δημιουργείται αδιέξοδο ακυβερνησίας μετά από δύο ή τρεις εκλογικές μάχες. Τον εγκλωβισμό σ΄αυτή την δημιούργησε ο ίδιος ο Ν. Ανδρουλάκης με την τοποθέτησή του στην Δ.Ε.Θ και στην συνέχεια όλοι πυροβολούσαν τον Χ. Δούκα επειδή ζητούσε να καταγραφεί σε ψήφισμα αυτό που είχε πει ο Ανδρουλάκης. Εν πάσει περιπτώσει τελικά ομόφωνα κατέληξαν κάτι πρωτόγνωρο. Κανένα κόμμα παγκόσμια δεν έχει πάρει απόφαση σε Συνέδριο ένα χρόνο πριν από εκλογές ότι δεν θα συνεργαστεί με κάποιο άλλο. Κάποιοι το βλέπουν σαν δώρο στην Ν.Δ, αφού σε μια περίοδο που επικρατεί η ανάγκη για σταθερότητα και αυξάνουν τα ποσοστά υπέρ της αυτοδυναμίας , μ΄αυτή την απόφαση ωθούνται δυνάμεις προς την Ν.Δ , Ωστόσο υπάρχει κάτι πολύ βασικό, όσο και αν η προηγούμενη άποψη έχει βάση . Δεν μπορείς να λες με ποιους δεν θα πας , χωρίς να περιγράφεις ολοκληρωμένα με πιο πρόγραμμα, ποιες προτεραιότητες θέλεις να συμβάλεις σε ένα άλλο πόλο ενάντια στην Ν.Δ . Έτσι απλά δεν λες τίποτα , στερείσαι στόχου, εναλλακτικής πρότασης διακυβέρνησης, άρα είσαι σε αδυναμία να τροφοδοτήσεις ένα ανατρεπτικό κοινωνικό – πολιτικό ρεύμα.

Την πορεία του ΠΑΣΟΚ θα την δούμε ασφαλώς στο επόμενο διάστημα. Ωστόσο, ένα κόμμα που δυσκολεύεται να αναγνώσει την πραγματικότητα, που έχει φοβία στον δημοκρατικό διάλογο και να συζητάει ανοικτά τα προβλήματα που το κρατάνε στάσιμο, δύσκολα μπορεί να ανεβάσει αισθητά τα ποσοστά του. Κακά τα ψέματα ,   ένα κόμμα που συνηθίζει σε μικρά ποσοστά, που του εξασφαλίζουν μια μικρή και ελεγχόμενη Κ.Ο, καταλήγει σε κλειστό σύστημα πολιτικών ομάδων χωρίς συγκλονιστική κοινωνική απήχηση.

*O Ζαχαρίας Ζούπης είναι Διευθυντής Ερευνών της OPINION POLL – Πολιτικός Αναλυτής

Διαβάστε επίσης

Η αλυσίδα της Αμερικανικής ηγεμονίας: Δολάριο, ενέργεια και πόλεμος για την Ευρασία

Πολύ δύσκολη άσκηση η δίκη για τα Τέμπη

Ποιος δε θέλει να ξεκινήσει η κύρια δίκη για το έγκλημα στα Τέμπη

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.