Ατέλειωτη η συζήτηση που προκάλεσε η απόφαση του ΠΑΣΟΚ να βροντοφωνάξει – κατόπιν εσωτερικών πιέσεων από τον Χάρη Δούκα και άλλους – ότι αποκλείει ρητώς και απολύτως, υπό οποιαδήποτε πολιτική συνθήκη, το ενδεχόμενο κυβερνητικής συνεργασίας με τη Νέα Δημοκρατία.

Προφανώς και πριν από το συνέδριο τέτοιο ζήτημα δεν υπήρχε. Θα ήταν δε εντελώς αστείο να υποθέσουμε ότι ο Ανδρουλάκης ήταν έτοιμος να ξεπουλήσει το Κίνημα στη Ν.Δ., αλλά το έσωσαν τελευταία στιγμή ο Δούκας και ο Κατρίνης.

Κάποιοι από τους οπαδούς αυτής της απόφασης λένε ότι έτσι ξεκαθαρίζει η πολιτική και ιδεολογική ταυτότητα του ΠΑΣΟΚ και ότι πλέον, απαλλαγμένο από σενάρια συνεργασίας με τον εχθρό, μπορεί να διεκδικήσει τους ψηφοφόρους σε όλο το φάσμα της Κεντροαριστεράς / Αριστεράς.

Φαίνεται όμως να ξεχνούν δύο λεπτομέρειες – στις οποίες, ως γνωστόν βρίσκει φιλόξενη κρυψώνα ο διάβολος:

● Πρώτον, στον ίδιο ακριβώς χώρο ετοιμάζεται να δραστηριοποιηθεί και ο Αλέξης Τσίπρας, ο οποίος έχει ισχυρότερη οργανική σύνδεση με τους αριστερούς ψηφοφόρους, πάρα πολλοί εκ των οποίων του οφείλουν την «πρώτη φορά Αριστερά» στην εξουσία.

● Δεύτερον, ότι τα κόμματα εξουσίας είναι πολυσυλλεκτικά. Αυτό ακριβώς έχουν αποδείξει ιστορικά, τουλάχιστον στη Μεταπολίτευση, και η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ, ακόμη και ο ΣΥΡΙΖΑ, του οποίου η επιρροή επεκτάθηκε πολύ πέραν της Ριζοσπαστικής Αριστεράς για να συγκεντρωθεί εκείνο το 36% που τον έφερε στη διακυβέρνηση της χώρας.

Πολλές φορές σχηματίστηκαν σκληρά ιδεολογικά κλαμπ στο εσωτερικό των κομμάτων εξουσίας, αλλά ποτέ δεν κατάφεραν να ανακόψουν την πορεία τους.

Πιο χαρακτηριστικό όλων το παράδειγμα του ΠΑΣΟΚ, που μετά το 1977 υποχρεώθηκε να κάνει πολύ μεγάλες εκκαθαρίσεις για να πείσει ψηφοφόρους από άλλους χώρους ότι είναι κόμμα εξουσίας και όχι ιδεολογικός όμιλος.

Όποιος πιστεύει πως τότε ο Ανδρέας Παπανδρέου – και πολύ αργότερα ο Αλέξης Τσίπρας – έκανε λάθος μπορεί να το καταθέσει στον δημόσιο διάλογο.

Το γεγονός ότι το σημερινό ΠΑΣΟΚ «μάσησε» αποξενώνοντας σημαντικές ομάδες δυνητικών ψηφοφόρων του δύο πράγματα μπορεί να σημαίνει: Είτε ότι δεν είναι πλέον κόμμα εξουσίας είτε, ακόμη χειρότερα, ότι η εν λόγω δέσμευσή του είναι εντελώς προσχηματική.

Τζάμπα εκλογικό κόστος δηλαδή…

Διαβάστε επίσης:

ΠΑΣΟΚ: Από κόμμα μαζών σε κλειστό σύστημα πολιτικών ομάδων

Η αλυσίδα της Αμερικανικής ηγεμονίας: Δολάριο, ενέργεια και πόλεμος για την Ευρασία

Ποιος δε θέλει να ξεκινήσει η κύρια δίκη για το έγκλημα στα Τέμπη

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.