Το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας αντιμετωπίζεται πλέον ως μια εστία διαρκούς πολιτικής φθοράς, καθώς στο επόμενο αβέβαιο προς το παρόν διάστημα αναμένονται όπως λένε οι πληροφορίες  άλλες τέσσερις με πέντε δικογραφίες που αφορούν μάλιστα και την προεκλογική του 2023.

Η υπόθεση πάντως στην παρούσα φάση είναι προφανές  ότι δεν πιέζει μόνο το  μέγαρο Μαξίμου σε επίπεδο επικοινωνίας, αλλά ανοίγει και έναν πολύ πιο σύνθετο κύκλο αγωνίας για την επόμενη ημέρα. Πίσω από τη συζήτηση περί ευθυνών, δικογραφιών και κοινοβουλευτικών διαδικασιών, υπάρχει πια ένα πολύ πιο σκληρό πολιτικό ερώτημα. Τι γίνεται με τους βουλευτές για τους οποίους ζητείται η άρση ασυλίας, ιδίως όταν για ορισμένους εξ αυτών η υπόθεση αποκτά βαρύτερα χαρακτηριστικά;

Είναι ένα ερώτημα που δεν μπορεί να απαντηθεί  εύκολα, γιατί το Μέγαρο Μαξίμου βρίσκεται μπροστά σε ένα τριπλό αδιέξοδο. Από τη μία, δεν μπορεί να αγνοήσει το τεκμήριο της αθωότητας και να φανεί ότι βγάζει ετυμηγορία πριν από τη Δικαιοσύνη. Από την άλλη, δεν μπορεί και να προσποιηθεί ότι όλα αυτά είναι μια τυπική διαδικασία δίχως πολιτικό βάρος. Διότι όταν το κυβερνών κόμμα καλείται να διαχειριστεί αιτήματα άρσης ασυλίας για εν ενεργεία βουλευτές του, η υπόθεση παύει να είναι μόνο νομική και πολιτική, και γίνεται  και εκλογική.

Γιατί ορισμένα από τα στελέχη που βρίσκονται στο επίκεντρο είναι πολιτικά πρόσωπα με αναγνωρισιμότητα στις εκλογικές περιφέρειες, με οργανωμένες τοπικές δυνάμεις, με ισχυρή επιρροή στον γαλάζιο εκλογικό χάρτη και με δυνατότητα να επηρεάζουν ουσιαστικά την εκλογική εικόνα της Νέας Δημοκρατίας σε συγκεκριμένους νομούς. Αυτό σημαίνει ότι η συζήτηση για το αν θα είναι ή δεν θα είναι ξανά υποψήφιοι δεν είναι μια θεωρητική άσκηση εσωκομματικής ηθικής αλλά  μια εξαιρετικά πρακτική, σκληρή πολιτική εξίσωση.

Στα Τρίκαλα, στην Καρδίτσα, στην Κρήτη στις Σέρρες και σε άλλες περιοχές όπου η Νέα Δημοκρατία στηρίζεται όχι μόνο στη γενική κομματική της δύναμη αλλά και στην προσωπική εκλογική ισχύ συγκεκριμένων στελεχών, το ενδεχόμενο να τεθούν εκτός μάχης πρόσωπα με βαρύ πολιτικό αποτύπωμα γεννά εύλογη ανησυχία. Ποιος θα καλύψει το κενό; Ποιος θα σηκώσει  το βάρος ενός δύσκολου προεκλογικού αγώνα αν παλαιά και ισχυρά στελέχη απουσιάζουν; Και πώς στήνονται αξιόπιστα ψηφοδέλτια όταν η παράταξη καλείται να διαχειριστεί ταυτόχρονα και το ηθικό φορτίο της υπόθεσης και την ανάγκη εκλογικής επιβίωσης;

Αυτός είναι και ο λόγος που στο εσωτερικό της κυβερνητικής παράταξης συνυπάρχουν διαφορετικές εισηγήσεις, συχνά αντικρουόμενες. Υπάρχουν εκείνοι που υποστηρίζουν ότι πρέπει να τηρηθεί αυστηρά η θεσμική γραμμή, να αφεθεί η Δικαιοσύνη να κάνει τη δουλειά της και το κόμμα να μην κινηθεί βιαστικά. Υπάρχουν όμως και άλλοι που επιμένουν ότι ειδικά στις περιπτώσεις όπου η έρευνα αφορά κακουργηματικού χαρακτήρα αδικήματα, η παράταξη δεν μπορεί να αρκεστεί σε μια στάση αναμονής. Κατά τη δική τους λογική, η πολιτική ζημιά από τη διατήρηση μιας παρατεταμένης εκκρεμότητας είναι μεγαλύτερη από το κόστος μιας σκληρής απόφασης.

Το δυσκολότερο πρόβλημα απ’ όλα λένε γαλάζια στελέχη είναι ο χρόνος καθώς οι μήνες τρέχουν προς το εκλογικό 2027. Η πολιτική έχει τους δικούς της ρυθμούς, η Δικαιοσύνη τους δικούς της και πολλές φορές οι δύο αυτοί χρόνοι δεν συναντιούνται. Στο κυβερνητικό επιτελείο υπάρχει εύλογος φόβος ότι αν οι υποθέσεις αυτές μείνουν ανοιχτές για μεγάλο διάστημα, χωρίς καθαρή εικόνα πριν από τις επόμενες εκλογές, η Νέα Δημοκρατία θα βρεθεί παγιδευμένη σε μια μακρά περίοδο εσωτερικής αμηχανίας. Δεν θα μπορεί να υπερασπιστεί πειστικά όσους τελικά αποδειχθεί ότι δεν έχουν ουσιαστική εμπλοκή, αλλά ούτε και να κόψει καθαρά τον δεσμό με όσους θα συνεχίσουν να επιβαρύνουν την εικόνα της.

Γι’ αυτό και αυξάνονται οι φωνές που ζητούν τα ζητήματα των βουλευτών που εμπλέκονται να εξεταστούν κατά προτεραιότητα από τη δικαιοσύνη, ώστε να μην αιωρείται για μήνες ή και χρόνια μια σκιά πάνω από το πολιτικό σύστημα. Δεν είναι μόνο ζήτημα προσωπικής δικαίωσης ή πολιτικής αυτοπροστασίας λένε αλλά  και ζήτημα θεσμικής καθαρότητας. Διότι μια χώρα δεν μπορεί να πορεύεται για μεγάλο διάστημα με ανοιχτές υποθέσεις που βαραίνουν βουλευτές  και, ταυτόχρονα, να ζητεί από την κοινωνία να εμπιστευθεί το πολιτικό σύστημα.

Υπάρχουν όμως και πιο σκληρές εισηγήσεις για το αν θα έπρεπε να ζητηθεί ακόμη και η παραίτηση από το βουλευτικό αξίωμα και η παράδοση της έδρας σε όσους ελέγχονται για κακούργημα. Χθες το βράδυ η Χριστίνα Αλεξοπούλου βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας στη Θεσσαλονίκη μιλώντας το action24 είπε πως μια τέτοια επιλογή θα ήταν κοντά στο αίσθημα που υπάρχει αυτή τη στιγμή στην κοινωνία για την υπόθεση. Αλλοι βουλευτές λένε ότι πρόκειται για μια εξαιρετικά βαριά επιλογή, με ισχυρό συμβολισμό, αλλά και με τεράστιο πολιτικό και θεσμικό ρίσκο. Γιατί μια τέτοια κίνηση θα μπορούσε να εκληφθεί ως μήνυμα αποφασιστικότητας από τη μια αλλά και ως μια  πολιτική προεξόφληση ενοχής.

Η αλήθεια είναι ότι το μέγαρο Μαξίμου δεν έχει μπροστά του μια καθαρή λύση. Έχει μπροστά του μόνο δύσκολες αποφάσεις. Και όσο η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ παραμένει ανοιχτή, τόσο η πίεση θα μεγαλώνει. Όχι μόνο γιατί φθείρει την κυβέρνηση, αλλά γιατί αγγίζει έναν πολύ πιο νευραλγικό πυρήνα, την ικανότητα της Νέας Δημοκρατίας να εμφανιστεί στις επόμενες εκλογές με ψηφοδέλτια που να εκπέμπουν πολιτική ισχύ, θεσμική καθαρότητα και αίσθηση ελέγχου της κατάστασης. Στην παρούσα φάση, αυτό ακριβώς είναι που μοιάζει πιο δύσκολο.

Διαβάστε επίσης:

Μαρινάκης για Τσίπρα: Αντί για rebranding έγινε Βαρουφάκης και Λαφαζάνης, ανατριχιαστική η ατάκα για τράπεζες – Δεν άντεξα όμως με… πήρε ο ύπνος»

Σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ: Στη Βουλή οι δύο δικογραφίες για τους «11+2» – Μαρινάκης: «Η άρση ασυλίας για κάποιον δεν σημαίνει ότι είναι ένοχος»

ΠΑΣΟΚ: Στο προσκήνιο οι νεότεροι – Τι έδειξαν το συνέδριο και η ψηφοφορία για την Κεντρική Επιτροπή

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.