15/11/2018 01:14:46
17.5.2010

Cine Ποντίκι

Cine Ποντίκι - Media

Στη σκιά του Φεστιβάλ των Καννών, μια συμπαθητική εβδομάδα ξεκινάει, δίχως όμως κάτι αληθινά συναρπαστικό από εξόδους νέων ταινιών. Εκτός κι αν ο Ράσελ Κρόου σαν Ρομπέν των Δασών σάς κινεί το ενδιαφέρον

Τα ομορφόπαιδα

Μπορεί το αμερικανικό σινεμά να έχει δημιουργήσει –από τις ταινίες του Τζον Χιουζ και μέχρι το «American Pie»– σχολή στις ταινίες με εφήβους σε αναζήτηση «σεξουαλικής δράσης», όμως αυτή η γαλλική εκδοχή μια παρόμοιας ιστορίας κατορθώνει να κάνει τη διαφορά. Ίσως γιατί τα πιτσιρίκια που υποδύονται τους γυμνασιόπαιδες στην ταινία του Ριάντ Σατούφ δεν έχουν ίχνος από τη χολιγουντιανή ομορφιά των all american νεαρών ζεν πρεμιέ της άλλης όχθης του Ατλαντικού και τα κορίτσια που κυνηγούν έχουν περισσότερη σάρκα απ’ ό,τι σιλικόνη στο σώμα τους. Είναι όμως κυρίως ο τρόπος που το φιλμ προσεγγίζει τον κόσμο και την καθημερινότητά τους, την άβολη σχέση με το σώμα και τη σεξουαλικότητά τους, τον τρόμο τού να αντικρίζουν στον καθρέφτη κάθε μέρα μια καινούργια επίθεση από σπυράκια, τους μικρούς θριάμβους τους και τις καθημερινές ταπεινώσεις που προκύπτουν από το γεγονός ότι κατοικούν στην ξεκάθαρα uncool πλευρά του γυμνασιακού πλανήτη. Ο Σατούφ προέρχεται από τον κόσμο των κόμικς, κάτι που δίνει στα πλάνα του ένα ενδιαφέρον καδράρισμα και στις σκηνές του τη συνοχή και την πυκνότητα που οφείλει να έχει μια σελίδα σε ένα graphic novel. Κι αν η ιστορία και η εμφάνιση των δυο φίλων που περνούν τον καιρό τους με το να ονειρεύονται και να ασχολούνται με το ανήσυχο γεννητικό τους όργανο θυμίζει εκ πρώτης όψεως καρτούν καρικατούρες, στην πορεία μάς βυθίζει πιο αποτελεσματικά στον κόσμο τους, ενώ κοιτάζει πιο βαθιά και πιο ουσιαστικά πίσω από τα κλισέ της κινηματογραφικής εφηβείας. Γιατί μπορεί τα «Ομορφόπαιδα» να μην είναι τίποτα παραπάνω από μια κωμωδία –κάτι που γίνεται εύκολα αντιληπτό διαβάζοντας τον τίτλο, σε αντιδιαστολή με τις φάτσες των πρωταγωνιστών του–, όμως μερικές φορές η ζωή, ειδικά αν είσαι έφηβος, μπορεί να κρύβει τόση πίκρα, που το χιούμορ, σαν τη ζάχαρη στην ασπιρίνη, σε βοηθά να την καταπιείς ή να τη ζήσεις πιο εύκολα. Σκηνοθεσία: Ριάντ Σατούφ. Πρωταγωνιστούν: Βενσάν Λακόστ, Αντονί Σονιγκό, Αλίς Τρεμολιέρ, Νοεμί Λβοβσκί, Εμανουέλ Ντεβός, Ιρέν Ζακόμπ. Χώρα: Γαλλία. Διάρκεια: 90΄

Κρυφή ερωμένη

Φέρνοντας μια μέχρι πρότινος μάλλον κρυμμένη πλευρά ενός ιστορικού προσώπου στην επιφάνεια και με ένα εντυπωσιακό, γεμάτο αυτοπεποίθηση κινηματογραφικό στυλ να την υποδαυλίζει, ο Μάρκο Μπελόκιο στήνει ένα φιλμ που δεν μπορείς παρά να προσέξεις. Αυτό που θα μπορούσε να είναι μια ακόμη βιογραφία, ενός έστω και μισητού ανθρώπου όπως ο Μπενίτο Μουσολίνι, γίνεται εδώ ένα παθιασμένο, οπερατικό κομμάτι σινεμά, που μιλά για μια άγνωστη πτυχή της ζωής του, παρουσιάζοντας μέσα από αυτή όλη την ιστορία του κάτω από ένα διαφορετικό φως, αυτό ενός μεγάλου μυστικού. Ποιο ήταν αυτό; Μια σύζυγος και ένας γιος, ο Αλμπίνο, τον οποίο αναγνώρισε ως παιδί του, αλλά αργότερα τον αποκήρυξε. Όταν η Ίντα Ντάλσερ γνώρισε τον Μουσολίνι στο Μιλάνο, αυτός ήταν εκδότης του «Avanti!» και ένθερμος σοσιαλιστής, με στόχο να οδηγήσει τις μάζες σε ένα αντιμοναρχικό και κοινωνικά χειραφετημένο μέλλον. Η Ίντα πίστεψε πραγματικά σε αυτόν και στις ιδέες του. Έτσι, προκειμένου να χρηματοδοτήσει μια εφημερίδα του, πούλησε ό,τι είχε. Με το ξέσπασμα όμως του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Μουσολίνι κατατάχθηκε στον στρατό και εξαφανίστηκε από τη ζωή της. Όταν τον ξαναβρήκε σε ένα στρατιωτικό νοσοκομείο ήταν παντρεμένος με άλλη. Η Ίντα όμως απαίτησε να αναγνωρίσει την ίδια ως πραγματική του γυναίκα και μητέρα του παιδιού τους. Αυτή ακριβώς η επιμονή της την καταδίκασε στην αρχή σε απομόνωση και στη συνέχεια σε εγκλεισμό σε ψυχιατρείο, όμως η ίδια δεν σταμάτησε ποτέ να αναζητά τη δικαίωση, που δεν ήρθε ποτέ όσο ζούσε. Κι αν η ιστορία της Ίντα χάνει από ένα σημείο και μετά τη δραματική της δύναμη, παρά την έντονη ερμηνεία της Μεσοτζόρνο, το φιλμ κρατά το ενδιαφέρον μέσα από μια πετυχημένη ανασύσταση της εποχής, μια ευρηματική χρήση του αρχειακού υλικού και της μουσικής και κυρίως μέσα από την αδιαμφισβήτητη επιβεβαίωση της αλήθειας, ότι η ιστορία γράφεται από τους νικητές, αλλά και αυτής που λέει πως καμιά νίκη δεν διαρκεί για πάντα. Σκηνοθεσία: Μάρκο Μπελόκιο. Πρωταγωνιστούν: Τζιοβάνα Μεσοτζόρνο, Φίλιπο Τίμι, Φάουστο Ρούσο Αλέσι, Μικέλα Σεσκόν, Πιερτζόρτζιο Μπελόκιο. Χώρα: Ιταλία. Διάρκεια: 129΄

Εφιάλτης στον δρόμο με τις λεύκες

Ο Γουές Κρέιβεν έχει βαλθεί να κάνει ριμέικ όλες τις ταινίες που έχει γυρίσει στη σκηνοθετική του καριέρα, οπότε σειρά στη λίστα είχε το πιο διάσημο ίσως δημιούργημά του στη μυθολογία του τρόμου, ο Φρέντι Κρούγκερ. Ο μπαμπούλας του Κρέιβεν, που κυνηγά έφηβους στα όνειρά τους αλλά τους σκοτώνει στην αληθινή τους ζωή με τα κοφτερά μεταλλικά του νύχια, υπήρξε ένα από τα πιο δημοφιλή franchise τρόμου στη δεκαετία του ’80 και φιλοδοξεί τώρα, δυο δεκαετίες αργότερα, να ξεκινήσει την καριέρα του στα ταμεία από την αρχή. Μόνο που αν η ταινία του Σάμιουελ Μπάγιερ είναι ενδεικτική της νέας του πορείας, τότε αυτή θα μπορούσε να χαρακτηριστεί μόνο απογοητευτική. Ακόμη κι ένας εξαιρετικός ηθοποιός –ειδικός σε λίγο ή πολύ ανατριχιαστικούς ρόλους– όπως ο Τζάκι Ερλ Χέιλι δεν μπορεί να διασώσει το φιλμ από την ανέμπνευστη επανάληψη τυπικών κλισέ των ταινιών τρόμου, που μοιάζουν να κατοικούν στα 80s, εκεί όπου θα έπρεπε μάλλον να παραμείνει και η μυθολογία και η φήμη του «Εφιάλτη» και του Φρέντι που τον κατοικεί. Σκηνοθεσία: Σάμιουελ Μπάγιερ. Πρωταγωνιστούν: Τζάκι Ερλ Χέιλι, Κάιλ Γκάλνερ, Ρούνεϊ Μάρα, Κέιτι Κάσιντι, Τόμας Ντέκερ, Κέλαν Λουτζ. Χώρα: ΗΠΑ. Διάρκεια: 95΄

Ο Ρομπέν των Δασών

Στην Αγγλία του 13ου αιώνα, ένας άριστος τοξότης στο στρατό του Βασιλιά Ριχάρδου Ι, που αρχικά ενδιαφερόταν μόνο για την προσωπική του επιβίωση, αμέσως μετά τον θάνατο του βασιλιά πηγαίνει στο Νόττινχαμ, μια πόλη βυθισμένη στη διαφθορά λόγω του δεσποτικού της σερίφη και της αβάσταχτης φορολογίας. Εκεί ερωτεύεται την ευγενή Λαίδη Μάριον και ελπίζοντας να την κατακτήσει αλλά και να σώσει την πόλη από τη βαριά φορολογία και την αδικία σε βάρος του απλού λαού, οργανώνει μια συμμορία και αρχίζουν να μάχονται τη διαφθορά, προκειμένου να αποδώσουν δικαιοσύνη. Η καινούργια εκδοχή του Ρομπέν των Δασών ήταν πολύ απασχολημένη με το να προλάβει το άνοιγμα του Φεστιβάλ των Καννών, οπότε δεν πρόλαβε να κάνει δημοσιογραφική προβολή. Οι απορίες σας για το αν ο Ρίντλεϊ το έχει ακόμη ή αν ο Ράσελ έχασε κανένα κιλό για να μπορεί να ανέβει στο άλογο, θα πρέπει να λυθούν στην αίθουσα. Σκηνοθεσία: Ρίντλεϊ Σκοτ. Πρωταγωνιστούν: Ράσελ Κρόου, Κέιτ Μπλάνσετ, Γουίλιαμ Χαρτ, Βανέσα Ρεντγκρέιβ. Χώρα: ΗΠΑ, Μεγάλη Βρετανία. Διάρκεια: 140΄

ΕΠΑΝΕΚΔΟΣΗ

Ο άνθρωπος ελέφαντας, του Ντέιβιντ Λιντς.

Στο βικτοριανό Λονδίνο, ένας διακεκριμένος χειρουργός αναλαμβάνει να περιθάλψει ένα νεαρό που γεννήθηκε με παραμορφωμένο πρόσωπο και σώμα και αποτελούσε την ατραξιόν σε τσίρκο της πόλης. Μόνο εκείνος είδε πίσω από την «εικόνα» την τρυφερή του ψυχή και το κοφτερό μυαλό. Η πιο «βατή» και ίσως πιο συγκλονιστική ταινία του Ντέιβιντ Λιντς, στηριγμένη σε μια συγκλονιστική αληθινή ιστορία, με εξαιρετικές ερμηνείες και μια απόλυτα λειτουργική σκηνοθεσία. Ένα συναρπαστικό αριστούργημα.

Γιώργος Ν. Κορωναίος

ΣΧΟΛΙΑ

Το "Π" σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.