Καλημέρα σας και καλή χρονιά

Η απώλεια ενός ανθρώπου που διήνυσε μία μεγάλη και λαμπρή, κατά γενική ομολογία, διαδρομή στο δημόσιο βίο, ως κορυφαίος δημοσιογράφος και ως παρουσιαστής που διαμόρφωσε σε μεγάλο βαθμό την ελληνική τηλεόραση, είναι μεγάλη και οδυνηρή.

Ο Γιώργος Παπαδάκης ήταν όμως και κάτι περισσότερο. Ήταν ο άνθρωπος που έμπαινε στα σπίτια των Ελλήνων με ένα μοναδικό τρόπο και με εκείνη την τρυφερή οικειότητα που διαμόρφωνε άρρηκτους συναισθηματικούς δεσμούς, πέρα από το κυρίως αντικείμενο της ενημέρωσης. Και αυτό ήταν το χάρισμα, που τον κράτησε στην κορυφή για περισσότερα από 30 χρόνια.

Για μας που τον γνωρίσαμε, που κάναμε μαζί ένα μικρό ή και ένα μεγαλύτερο κομμάτι του δρόμου του και του δρόμου μας, ο απροσδόκητος χαμός του είναι βαθύ πλήγμα. Και ένας βουβός πόνος δίπλα σε ένα γιατί, που θα αιωρείται πάντα.

Καλό σου «ταξίδι» συνάδελφε και φίλε Γιώργο Παπαδάκη…

Καλημέρα όπου κι αν πας…

Περί διεθνούς δικαίου

Στα πιο πεζά, αυτά που συχνά δεν μας αφήνουν να καταλάβουμε πόσο γρήγορα τρέχει ο χρόνος και αδειάζει η άμμος στην κλεψύδρα, φαίνεται ότι μπαίνουμε σε ένα μέλλον που δύσκολα θα το φανταζόμασταν πριν λίγα χρόνια.

Η σοκαριστική στρατιωτική επιχείρηση των Ηνωμένων Πολιτειών στη Βενεζουέλα και η απαγωγή του Μαδούρο, φέρνουν με βίαιο τρόπο στο προσκήνιο ερωτήματα για θέματα που άλλοτε ήταν αυτονόητα. Υπάρχει άραγε «διεθνής έννομη τάξη» με τα συλλογικά όργανα, που οικοδομήθηκαν μετά τον β’ παγκόσμιο πόλεμο ακριβώς για να μην ξαναζήσουμε εκείνο τον εφιάλτη. Υπάρχει σε (πραγματική) ισχύ «διεθνές δίκαιο»;

Ανεξάρτητα από την άποψη που έχει ο καθένας για οτιδήποτε άλλο και για οποιοδήποτε πρόσωπο, χώρα, καθεστώς, το ερώτημα αυτό είναι βασανιστικά υπαρκτό.

–      Η αποστροφή του Κυριάκου Μητσοτάκη στη δήλωσή του για τα γεγονότα της Βενεζουέλας, ότι δεν είναι ώρα να κρίνουμε τη νομιμότητα των ενεργειών, μπορεί να υπακούει σε μία στρατηγική και σε ένα συσχετισμό δυνάμεων που οφείλει και η Ελλάδα να λάβει υπόψη της, αλλά δεν προσπερνά το ουσιώδες: Αν όχι τώρα, πότε; Κι είναι θέμα χρονικής στιγμής ή υπόθεσης, μήπως τελικά πρόκειται για μία ομολογία πως δεν υπάρχει διεθνές δίκαιο, παρά μόνο ψυχρή, κυνική και ισοπεδωτική αντίληψη ισχύος; Καλό είναι να απαντηθούν σε επίπεδο εθνικής στρατηγικής αυτά, διότι θα μπλέξουμε…

Ετοιμάζονται για το νέο σκηνικό

Παρεμπιπτόντως η κόντρα Μητσοτάκη – Τσίπρα που ξέσπασε με αφορμή τη Βενεζουέλα σαν να φάνηκε εικόνα από το μέλλον.

Το άμεσο μέλλον θαρρώ, καθώς οι εξελίξεις τρέχουν πέρα από διαθέσεις, σχέδια και επιφυλάξεις.

Κι αν είχε κανείς κάποια αντίρρηση ότι το 2026 θα πάει ήρεμα, η έναρξη και μόνο δείχνει τι ακολουθεί.

Σημειωτέον, κρατήστε και το γεγονός ότι για το διεθνές δίκαιο, που τίθεται στο τραπέζι της δημόσιας συζήτησης, παρέμβηκε και ο Αντώνης Σαμαράς.

–      Ξέρω ότι μία απορία την έχετε και διστάζετε να την εκφράσετε, αλλά σπεύδω να απαντήσω έτσι κι αλλιώς για να μην σας φέρω σε δύσκολη θέση: Όχι, η Μαρία Καρυστιανού δεν έκανε καμία δήλωση για τα θέματα αυτά. Θα ήταν σαν να λέει «έχω ήδη κόμμα, τα τυπικά απομένουν» και προφανώς δεν είναι έτσι – ακόμα τουλάχιστον.

Παραδοχή ήττας οι… κλήσεις  

Στα αγροτικά η κυβέρνηση κατάλαβε ότι δεν το ελέγχει το πράγμα και πάει σε μετωπική σύγκρουση. Το ίδιο βέβαια και οι αγρότες και το ερώτημα είναι πώς κατάφεραν κι έμπλεξαν πάλι έτσι εκεί στο Μαξίμου.

Ένα θέμα που θα έπρεπε να έχει λυθεί από το καλοκαίρι, άντε το φθινόπωρο νωρίς, έφτασε καταχείμωνο και τα χειρότερα είναι πιθανό να έρχονται.

Στο σημείο που βρίσκεται η σύγκρουση της κυβέρνησης με τους αγρότες, δεν ξέρω εάν θα βγει κάποιος νικητής, σίγουρα όμως θα υπάρξει ένας χαμένος ό,τι και να γίνει: Η κυβέρνηση!

Ακόμα κι αν πετύχει αυτό το «σχέδιο» με τις κλήσεις, την αφαίρεση πινακίδων, είτε ως απειλή, είτε και πρακτικά, η κυβέρνηση έχει διαρρήξει τις σχέσεις της με ένα μεγάλο κομμάτι της παραδοσιακής της βάσης – και οι λογαριασμοί αυτοί έρχονται συνήθως στις κάλπες.

Ανασχηματισμός τον Φεβρουάριο

Επειδή από τις πρώτες μέρες του νέου χρόνου αρχίσανε τα σενάρια περί ανασχηματισμού, να σας ενημερώσω υπευθύνως, καθώς εμπιστεύομαι τις πηγές μου, ότι αλλαγές στο κυβερνητικό σχήμα αναμένονται κατά τον Φεβρουάριο. Και πάντως, μετά πάσης βεβαιότητας, αφού έρθει στη Βουλή η δεύτερη δικογραφία για τον ΟΠΕΚΕΠΕ.

Αν τον έκανε νωρίτερα τον ανασχηματισμό θα θύμιζε τη φράση «τα όμορφα χωριά, όμορφα καίγονται» – στη λέξη χωριά βάλτε… ανασχηματισμός!

DeaIs, δείκτες και… χαμηλόφωνες απορίες

Το 2025 ήταν από εκείνες τις χρονιές που οι τράπεζες έσπευσαν να τη βάλουν κορνίζα. Συστημικές και μη, βγήκαν να πουν –άλλες πιο διακριτικά, άλλες με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση– ότι όχι μόνο άντεξαν, αλλά «έπαιξαν μπάλα» και μάλιστα σε υψηλό επίπεδο.

Στο παρασκήνιο, το ημερολόγιο γέμισε με deals, πιστωτική επέκταση που θύμισε άλλες εποχές και διεθνείς οίκους να μοιράζουν αναβαθμίσεις σαν να μην υπάρχει αύριο. Τα χαρτοφυλάκια εξυγιάνθηκαν ακόμη λίγο, οι δείκτες έδειξαν βελτίωση και το τραπεζικό αφήγημα πέρασε ξανά σε θετικό πρόσημο – έστω κι αν κάποιοι ψιθυρίζουν ότι η εικόνα είναι καλύτερη στους ισολογισμούς παρά έξω στην αγορά.

Οι εξαγορές είχαν την τιμητική τους, με τον ασφαλιστικό κλάδο να γίνεται το νέο «μήλον της έριδος». Όχι τυχαία. Οι τραπεζίτες ξέρουν καλά ότι τα εύκολα κέρδη από τα επιτόκια δεν κρατούν για πάντα και αναζητούν πιο μόνιμα μαξιλάρια εσόδων. Κι αν αυτό σημαίνει άνοιγμα σε νέους τομείς, τόσο το καλύτερο – αρκεί να γράφει ο λογαριασμός στο τέλος.

Το 2026, πάντως, δεν προσφέρεται για πολλά χαμόγελα. Τα deals πρέπει τώρα να «κουμπώσουν», οι νέες θυγατρικές να αρχίσουν να αποδίδουν και οι υποσχέσεις να γίνουν νούμερα. Γιατί αλλιώς, τα χειροκροτήματα του 2025 μπορεί εύκολα να μετατραπούν σε μουρμούρα.

Στα τραπεζικά γραφεία λένε ότι το σύστημα πατάει γερά. Στους διαδρόμους, όμως, η κουβέντα συνεχίζεται: θα φτάσει αυτή η ευφορία μέχρι την πραγματική οικονομία ή θα μείνει –για άλλη μια φορά– κλειδωμένη στα powerpoints των διοικήσεων;

Διαβάστε επίσης:

ΣΥΡΙΖΑ για το «μπλακ άουτ» στα αεροδρόμια: «Αριστεία… Άλλο ένα κατόρθωμα για τη διεθνή προβολή της χώρας»

ΠΑΣΟΚ για Μαρινάκη: «Καλείται να υπερασπιστεί μια βαθιά ανιστόρητη και ντροπιαστική δήλωση – Δεν απευθύνεται σε Λωτοφάγους»

Αλέξης Τσίπρας για επέμβαση ΗΠΑ στη Βενεζουέλα: Ανοίγει τον ασκό του Αιόλου σε κάθε αναθεωρητική δύναμη – Αιχμηρό σχόλιο Μαρινάκη