Καλημέρα σας

Ο πρωθυπουργός ήταν μέχρι κάποιο καιρό το «δυνατό χαρτί», που λέμε, του κυβερνώντος κόμματος. Σε κάθε δύσκολη καμπή ήταν εκείνος που έβγαινε, διόρθωνε και μάζευε την κατάσταση.

Αλλά όλα έχουν ένα όριο. Δεν μπορεί εσαεί να διορθώνει επιτυχώς κάθε αποτυχία και κάθε λάθος – το νόημα και ο σκοπός είναι να μην προκύπτουν διαρκώς αποτυχίες και λάθη. Αλλιώς συμβαίνει αυτό που στην μαρξιστική θεωρία αν δεν απατώμαι, λέγεται «η συσσώρευση ποσοτικών μεταβολών  επιφέρει κάποια στιγμή και ποιοτική αλλαγή».

Με απλά λόγια, το έχει κάνει τόσες πολλές φορές ο Μητσοτάκης, που η λέξη η οποία βγαίνει από τα focus group είναι… «κούρασες».

Προσθέτω δύο στοιχεία και μία εξήγηση για να έχετε μία ολοκληρωμένη εικόνα – τόσο για τα τωρινά δεδομένα, όσο κυρίως για αυτά που ενδεχομένως έρχονται.

-Η παρατεταμένη, με λογική «μονιμότητας δημοσίου, δεν μας κουνάει κανένας και τίποτα», ενός κύκλου στενών συνεργατών στο Μαξίμου έχει οδηγήσει στο σύνδρομο του «γυάλινου πύργου». Κοινώς οι περισσότεροι εκ των στενών συνεργατών του Μητσοτάκη, μιλάω για τους παλαιότερους (Σκέρτσο κ.α) δεν έχουν καμία συναίσθηση τι ακριβώς συμβαίνει στην κοινωνία.

-Η δεύτερη θητεία της κυβέρνησης, μετά το 2023, δεν έχει καμία σχέση με την πρώτη. Πέρα από τη θεαματική πτώση της διαχειριστικής ικανότητας, στερείται οράματος και μεγάλων στόχων.  

Το φαινόμενο του… «άδειου ντεπόζιτου»

Ιδού και η εξήγηση – δεν είναι δική μου, αλλά στελέχους που απομακρύνθηκε πριν καιρό από το κυβερνητικό επιτελείο και έχει εικόνα και άποψη, πώς διαμορφώθηκαν τα πράγματα: Ο Κυριάκος Μητσοτάκης υποτίμησε (και έτσι δεν έδωσε δυνάμεις γι’ αυτό) τη σημασία ενός μεγάλου διακυβεύματος για τη δεύτερη θητεία: Είτε γιατί θεώρησε ότι με τόσο αδύναμους αντιπάλους δεν χρειάζεται, είτε διότι νόμιζε πως θα φύγει για Ευρώπη.

Έτσι έμεινε και η κυβέρνηση χωρίς την καύσιμη ύλη μίας μεγάλης έμπνευσης, που θα συγκινούσε τους πολίτες και θα κινητοποιούσε τα στελέχη της κυβερνητικής παράταξης.

Σημαίνει αυτό ότι η εκλογική καταστροφή είναι δεδομένη; Όχι κατ’ ανάγκην. Άλλωστε προηγείται των αντιπάλων της η ΝΔ. Σημαίνει όμως ότι για πρώτη φορά είναι τόσο ευάλωτη σε αναταράξεις στο πολιτικό σκηνικό. Και ο νοών νοείτω…

Ο Τσίπρας ψάχνεται

Ο Μητσοτάκης έχει λοιπόν τον πονοκέφαλο της θολής πορείας του κυβερνητικού σκάφους, αλλά και ο Αλέξης Τσίπρας δεν στερείται αμηχανίας – ψάχνεται μου λένε.

Συνοπτικά και ευθέως:

Το βιβλίο του δεν πούλησε όσο περίμενε το επιτελείο του.

Η στρατηγική των επιθέσεων και της απαξίωσης των πρώην συντρόφων του δεν έγινε ενθουσιωδώς δεκτή – άλλο «δεν τους παίρνω μαζί μου», άλλο «τους κρεμάω τα μανταλάκια, ευθύνονται μόνο εκείνοι»

Οι δημοσκοπήσεις δεν «συγκινήθηκαν» – το λέω απλά κι απέριττα.

Γι’ αυτό και ο πρόεδρος Αλέξης «ψάχνεται».

Όχι για το εάν θα κάνει κόμμα – αυτό μάλλον δεν θα το…. Αποφύγει. Αλλά για το πότε, πώς και με… ποιους (κρατήστε το «ποιους») θα το κάνει.

Η πρόταση στον Οδυσσέα 

Μπορεί να το είπε μεταξύ σοβαρού και αστείου ο Νίκος Δένδιας ότι θα ήθελε τον Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλο στη ΝΔ, αλλά δεν είναι εντελώς στον αέρα η  εντύπωση ότι γενικώς τα κόμματα της κεντροαριστερής αντιπολίτευσης, του ΠΑΣΟΚ περιλαμβανομένου, είναι κάπως… ρευστά. Και ότι η αγωνία για το μέλλον, μα και οι μετακινήσεις στελεχών, ξεπερνούν παλαιότερα ταμπού.

Πάντως ο Οδυσσέας έλεγε σε φίλους του, κάπως σαν απάντηση, στον Δένδια, ότι «έχουμε επιλέξει να μην πάμε πουθενά, αλλά το θέμα είναι τι κάνουμε εδώ που είμαστε…»!

Με τη ευκαιρία του χιούμορ Δένδια, κάποιοι θυμήθηκαν ένα σκηνικό του περασμένου Δεκεμβρίου όταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης συνάντησε τον Κωνσταντινόπουλο στη Βουλή και του είπε, – επίσης μεταξύ σοβαρού και αστείου, όταν δηλαδή που λέγονται και τα πιο ειλικρινή πράγματα – «Οδυσσέα, σε θέλω μαζί, πήγαινε στο Μαξίμου και κάτσε σε όποια καρέκλα θες εκτός από τη δική μου».      

Αλλά ο Οδυσσέας, βράχος – επιμένει στο μακρύ ταξίδι των περιπετειών στο πράσινα πελάγη…

Επιπόλαιος

Στην κυβέρνηση προσπαθούν να ξεχαστεί η δήλωση του πρωθυπουργού «δεν είναι να συζητήσουμε για το διεθνές δίκαιο», που έκανε για τη Βενεζουέλα, αλλά κάποιοι βουλευτές της ΝΔ φροντίζουν να τη συντηρούν στο προσκήνιο. Εις εξ αυτών, ο Άγγελος Συρίγος, δήλωνε την Πέμπτη ότι ο Μητσοτάκης δεν είχε όλα τα δεδομένα όταν έκανε τη δήλωση!

Λες και το διεθνές δίκαιο είναι θέμα δεδομένων ή προετοιμασίας για να το υπερασπιστεί κάποιος. Ή ακόμα χειρότερα έδειξε με την δήλωσή ο Συρίγος ότι θεωρεί τον πρωθυπουργό βιαστικό και επιπόλαιο, που δεν περιμένει όλα τα δεδομένα για να κάνει τέτοιες σοβαρές τοποθετήσεις.

Κάποιοι έσπευσαν να πουν ότι ο Συρίγος είναι παλιός φίλος του Αντώνη Σαμαρά, αλλά (θέλω να) απορρίπτω κάθε συσχέτιση των δύο θεμάτων…

Ο επιχειρηματικός αιφνιδιασμός που έρχεται

Στα επιχειρηματικά πηγαδάκια κυκλοφορεί έντονα τις τελευταίες ημέρες μια πληροφορία που προκαλεί αναβρασμό. Γνωστός επιχειρηματίας της πρώτης γραμμής, με διαδρομή γεμάτη αιφνιδιασμούς και κινήσεις υψηλού ρίσκου, φέρεται να προετοιμάζει ισχυρό χτύπημα μέσα στο επόμενο χρονικό διάστημα.

Σύμφωνα με όσους γνωρίζουν καλά τις κινήσεις του, η νέα πρωτοβουλία αφορά είσοδο σε ιδιαίτερα πολλά υποσχόμενο κλάδο, ο οποίος μέχρι σήμερα δεν συνδέεται άμεσα με τις βασικές του δραστηριότητες. Το σχέδιο, όπως λέγεται, «χτίζεται» αθόρυβα, με μεθοδικότητα και προσεκτικές συμμαχίες, ενώ τα κεφάλαια θεωρούνται ήδη εξασφαλισμένα.

Παράγοντες της αγοράς εκτιμούν ότι, όταν η κίνηση αποκαλυφθεί, θα προκαλέσει πάταγο και θα ανατρέψει ισορροπίες, αιφνιδιάζοντας φίλους και αντιπάλους. Άλλωστε, το παρελθόν δείχνει πως όταν αυτός ο παίκτης αποφασίζει να μπει δυναμικά στο παιχνίδι, τίποτα δεν μένει ίδιο.

Ίδωμεν…

Διαβάστε επίσης:

Τα κίνητρα του Τραμπ και η επιδίωξη Μητσοτάκη για συνάντηση στο Νταβός, η δικογραφία ΟΠΕΚΕΠΕ τον Φεβρουάριο, η ανεμελιά της Ντορας, και η πίτα Γερουλάνου 

Νεύρα στο Μαξίμου για Δήμα και (δελφίνο) Κυρανάκη, η οργή Πολάκη με Φαραντούρη για Καρυστιανού και η… χορευτική εξαφάνιση της Λατινοπούλου

Σκέρτσος, Σέρμπος, Πιπίνης, ύποπτοι για τη δήλωση «δεν είναι η στιγμή…», η ταύτιση με τον Τραμπ, τα… ραντάρ και το καμπανάκι Βενιζέλου και ο κίνδυνος για Τσίπρα