Γιατί η Ρωσία αντέδρασε χαλαρά με την αρπαγή Μαδούρο - Πώς την ωφέλησε η επέμβαση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα
Η χλιαρή αντίδραση της Ρωσίας στην επέμβαση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα και τη σύλληψη Μαδούρο, έχει προκαλέσει συζητήσεις και απορίες.
Ο Μεντβέντεφ μίλησε για τη «συνέπεια» του Τραμπ και για το πώς υπερασπίζεται ευθέως τα εθνικά συμφέροντα των ΗΠΑ, ενώ ο Πούτιν ακόμη δεν έχει κάνει σχόλιο για το επεισόδιο, πέρα από τα συγχαρητήρια και τη στήριξη στην Ντέλσι Ροντρίγκες που διαδέχτηκε τον Μαδούρο.
Ρωσία και Βενεζουέλα από το 2005 έχουν πολύ στενές σχέσεις με σειρά συμφωνιών για αγορά στρατιωτικού εξοπλισμού δισεκατομμυρίων, αλλά και κοινές στρατιωτικές ασκήσεις.
Η «αυτοσυγκράτηση» της Ρωσίας ακόμη και στις δηλώσεις, σύμφωνα με τους αναλυτές έχει να κάνει με το ότι το Κρεμλίνο δεν θέλει να ταράξει τα… ήρεμα νερά με την Ουάσινγκτον για τη Βενεζουέλα, την ώρα που ανταγωνίζεται ενεργά το Κίεβο για την εύνοια του Τραμπ.
«Καλύτερα να χάσει την υπομονή του με τον Ουκρανό πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι και να τον πετάξει έξω από τη βάρκα, παρά τον Πούτιν» αναφέρουν χαρακτηριστικά.
Ωστόσο, όπως ανέφερε το POLITICO την περασμένη εβδομάδα, αρκετοί αξιωματούχοι στη Μόσχα ενοχλήθηκαν από την… ακρίβεια της επιχείρησης των ΗΠΑ.
«Όλη η Ρωσία αναρωτιέται γιατί δεν αντιμετωπίζουμε τους εχθρούς μας με παρόμοιο τρόπο», έγραψε ο νεοϊμπεριαλιστής φιλόσοφος Αλεξάντρ Ντούγκιν, συμβουλεύοντας τη Ρωσία να το κάνει «όπως ο Τραμπ, καλύτερα από τον Τραμπ. Και πιο γρήγορα».
Πρόκειται για ένα σχόλιο που μοιραία ορισμένοι σύγκριναν το θέμα ταχύτητας με τον πόλεμο στην Ουκρανία ο οποίος από «μερικούς μήνες» έχει εξελιχθεί σε μάχη 4 χρόνων και συνεχίζεται.
Πέραν τούτου ωστόσο, η Μόσχα δεν δείχνει να… σκάει για την τύχη του Μαδούρο.
«Η απομάκρυνση του Μαδούρο είναι αρκετά ντροπιαστική, αλλά ας είμαστε ειλικρινείς: η Λατινική Αμερική είναι η λιγότερο σημαντική περιοχή για τη ρωσική εξωτερική πολιτική», είπε χαρακτηριστικά ο Μπόμπο Λο, πρώην αναπληρωτής επικεφαλής της αυστραλιανής αποστολής στη Μόσχα.
Γιατί βγαίνει κερδισμένη η Μόσχα με τη Βενεζουέλα
Επιπλέον, η αμερικανική επιχείρηση έχει «μια σειρά από ακούσιες αλλά γενικά θετικές συνέπειες για το Κρεμλίνο.
Αποσπά την προσοχή από τη σύγκρουση στην Ουκρανία και μειώνει την πίεση προς τον Πούτιν να κάνει οποιεσδήποτε παραχωρήσεις. Νομιμοποιεί τη χρήση βίας για την προώθηση ζωτικών εθνικών συμφερόντων ή σφαιρών επιρροής. Και απονομιμοποιεί τη φιλελεύθερη έννοια μιας διεθνούς τάξης βασισμένης σε κανόνες», εξήγησε.
Η Φιόνα Χιλ, ειδική σε θέματα Ρωσίας στο Ινστιτούτο Brookings, η οποία είχε την εποπτεία των ευρωπαϊκών και ρωσικών υποθέσεων στον Λευκό Οίκο για μέρος της πρώτης θητείας του Τραμπ, συμμερίστηκε αυτές τις απόψεις: «Η Ρωσία απλώς θα εκμεταλλευτεί τη χρήση βίας από τον Τραμπ στη Βενεζουέλα και την αποφασιστικότητά του να κυβερνά τη χώρα από μακριά για να υποστηρίξει ότι, αν η Αμερική μπορεί να είναι επιθετική στη “γειτονιά” της, το ίδιο ισχύει και για τη Ρωσία στο “εγγύς εξωτερικό” της».
Για το Κρεμλίνο, το βασικό αποτέλεσμα της υπόθεσης της Βενεζουέλας «δεν είναι η απώλεια ενός συμμάχου, αλλά η εδραίωση μιας νέας λογικής στην αμερικανική εξωτερική πολιτική υπό τη διοίκηση Τραμπ που δίνει προτεραιότητα στη βία και στα εθνικά συμφέροντα έναντι του διεθνούς δικαίου», σημείωσε το New Eurasian Strategies Center του μακροχρόνιου αντιπάλου του Πούτιν, Μιχαήλ Χοντορκόφσκι.
«Παρά τη φθορά στη φήμη και ορισμένες μικρές άμεσες οικονομικές απώλειες, το Κρεμλίνο έχει λόγους, συνολικά, να είναι ικανοποιημένο με τις πρόσφατες εξελίξεις: μέσω των ενεργειών του, ο Τραμπ έχει ουσιαστικά επικυρώσει ένα μοντέλο παγκόσμιας τάξης στο οποίο η ισχύς υπερισχύει του διεθνούς δικαίου» σχολιάζει.
Διαβάστε επίσης:
Σιβηρία: Υπό κράτηση οι επικεφαλής γιατροί για τον θάνατο των εννέα νεογνών σε μαιευτήριο
Οι υπουργοί Εξωτερικών Δανίας και Γροιλανδίας στον Λευκό Οίκο – Στόχος η αποκλιμάκωση της κρίσης