Όσοι παρακολουθούν συστηματικά την πολιτική διαδρομή του Κυριάκου Μητσοτάκη, γνωρίζουν ότι σπάνια αφήνει κάτι στην τύχη, ειδικά σε συνεντεύξεις «ειδικού βάρους» όπως αυτή στον Αλέξη Παπαχελά.

Το χάος και ο «κανένας»

Ο Πρωθυπουργός, με την πείρα πλέον δύο κυβερνητικών θητειών, αντιλαμβάνεται ότι το πολιτικό τοπίο του 2026 δεν θυμίζει σε τίποτα το 2019 ή το 2023. Τότε, η απειλή της αστάθειας αρκούσε για να συσπειρώσει τη μεσαία τάξη.

Σήμερα, όμως, η κοινωνική πραγματικότητα έχει μεταβληθεί βίαια. Το στεγαστικό αδιέξοδο, η ακρίβεια και η αίσθηση ανασφάλειας έχουν δημιουργήσει ένα εκρηκτικό κοκτέιλ. Σε αυτό το περιβάλλον, το «Χάος» δεν είναι πια μια αφηρημένη απειλή για το μέλλον – για πολλούς πολίτες ίσως λίγο να διαφέρει από την καθημερινότητά τους. Άλλωστε υπήρξαν κάποιες δημοσκοπήσεις, έστω και περιορισμένες που σε αυτό το δίλλημα το χάος νικούσε τον πρωθυπουργό.

Εδώ ακριβώς εντοπίζεται η στρατηγική στροφή του Μαξίμου. Ο κ. Μητσοτάκης διαβάζει τις μετρήσεις Metron Analysis, GPO, Alco ,opinion poll και βλέπει έναν νέο, επικίνδυνο αντίπαλο: τον «Κανένα».

Στον δείκτη καταλληλότητας για την πρωθυπουργία, ο «Κανένας» συχνά ισοβαθμεί ή και ξεπερνά τα ποσοστά του πρωθυπουργού, συγκεντρώνοντας τη δυσαρέσκεια που δεν βρίσκει πολιτική στέγη.

Αν ο πρωθυπουργός επέμενε στο δίλημμα «Μητσοτάκης ή Χάος», θα τοποθετούσε τον εαυτό του απέναντι στο 30% του εκλογικού σώματος που επιλέγει τον «Κανένα» ή το Χάος ως μορφή τιμωρητικής ψήφου. Διορθώνοντας το δίλημμα σε «Μητσοτάκης ή Ανδρουλάκης, Κωνσταντοπούλου, Βελόπουλος», κάνει μια έξυπνη ρελάνς: κατεβάζει τον πήχη από το ιδεατό στο ρεαλιστικό. Υποχρεώνει τον δυσαρεστημένο ψηφοφόρο να κάνει μια σύγκριση προσώπων και διαχειριστικής επάρκειας. Γνωρίζει ότι όσο και αν φθείρεται η κυβέρνηση, οι πολιτικοί του αντίπαλοι παραμένουν δημοσκοπικά καθηλωμένοι σε πολύ χαμηλότερα ποσοστά στη σύγκριση ηγεσίας. Εκεί, στο πεδίο των προσώπων, ο Μητσοτάκης παίζει ακόμα χωρίς αντίπαλο.

Η απεύθυνση στο αντισυστημικό κοινό

Ακόμη πιο ενδιαφέρουσα, ωστόσο, είναι η μετατόπισή του απέναντι στην «αντισυστημική» ψήφο. Η φράση «μακριά από εμένα οι αφορισμοί» και η ρητή αποδοκιμασία του όρου «ψεκασμένοι» συνιστούν μια σημαντική αναδίπλωση. Ο Πρωθυπουργός αντιλαμβάνεται ότι η διαρροή της ΝΔ προς τα δεξιά , Ελληνική Λύση, Φωνή Λογικής, Νίκη δεν είναι πλέον ιδεολογική, αλλά ταξική και υπαρξιακή. Δεν φεύγουν επειδή είναι «συνομωσιολόγοι», αλλά επειδή νιώθουν αποκλεισμένοι ή απέναντι σε πολιτικές που δεν καταλαβαίνουν ή αρνούνται να αποδεχτούν.

Το «άδειασμα» σε βουλευτές που λένε πως «το τζάμπα τελείωσε» ήταν επίσης και μια ηχηρή προειδοποίηση προς το εσωτερικό της παράταξής του. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης βλέπει ότι η αλαζονεία των στελεχών του λειτουργεί ως επιταχυντής της κοινωνικής οργής. Αναγνωρίζοντας ότι «τα παράπονα δεν είναι αδικαιολόγητα», επιχειρεί να γειώσει την κυβέρνηση, να δείξει ενσυναίσθηση και να επαναπατρίσει, ή έστω να ουδετεροποιήσει, ένα κομμάτι ψηφοφόρων που ετοιμάζεται να περάσει τον Ρουβίκωνα της διαμαρτυρίας.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης αλλάζει πίστα. Από τον «Ηγέτη-Λυτρωτή» που αποτρέπει την καταστροφή, μετατρέπεται στον «Υπεύθυνο Διαχειριστή» σε έναν κόσμο γεμάτο αβεβαιότητες. Η στρατηγική του δεν είναι πια η υποσχεσιολογία, αλλά η σοβαρότητα έναντι της «ατάκας του TikTok», όπως χαρακτηριστικά είπε.

Πρόκειται για μια στρατηγική «ταπεινής ισχύος». Ο Πρωθυπουργός ξέρει ότι η αυτοδυναμία είναι ένας εξαιρετικά δύσκολος στόχος, παρά τη δημόσια αισιοδοξία του. Προετοιμάζει λοιπόν το έδαφος για να εμφανιστεί ως η μόνη «ενήλικη» επιλογή, όχι επειδή είναι αλάνθαστος, αλλά επειδή οι εναλλακτικές παρουσιάζονται ως ανεπαρκείς ή επικίνδυνες. Απορρίπτοντας το «Χάος» και αγκαλιάζοντας (ρητορικά) τον «θυμό», ο Κυριάκος Μητσοτάκης χτίζει το προφίλ του «Ώριμου Ηγέτη» σε έναν κόσμο ασταθή. Δεν υπόσχεται πια παραδείσους, ούτε απειλεί με κολάσεις. Υπόσχεται διαχείριση, σοβαρότητα και το κυριότερο σεβασμό στην αγωνία του πολίτη.

Το μήνυμα που εξέπεμψε μέσω της συνέντευξης στον Αλέξη Παπαχελά είναι σαφές: Η εποχή των θριάμβων τελείωσε. Τώρα αρχίζει η εποχή της διαχείρισης ζημιών και φθοράς. Και σε αυτό το παιχνίδι, ο Μητσοτάκης ποντάρει στο ότι, στο τέλος της ημέρας, ο θυμωμένος ψηφοφόρος θα φοβηθεί να δώσει τα κλειδιά της χώρας σε κάποιον άλλον, αρκεί ο ίδιος ο Πρωθυπουργός να σταματήσει να του κουνάει το δάχτυλο. Μένει να φανεί αν αυτή η στροφή προς την ταπεινότητα που χθες ζήτησε απλό την Καλαμάτα και ο Κώστας Καραμανλής έγινε έγκαιρα και θα έχει τα αναμενόμενα αποτελέσματα.

Διαβάστε επίσης:

ΠΑΣΟΚ: «Χωρίς ίχνος αυτοκριτικής ο κ. Μητσοτάκης – Δεν έχει μεταρρυθμιστικό αφήγημα»

Μητσοτάκης στον ΣΚΑΪ: Δεν συγκρίνομαι με το χάος – Πριν τις 15/2 η συνάντηση με Ερντογάν – Τι είπε για Συνταγματική Αναθεώρηση και εκλογές

Δεν ανασκευάζει η Αλεξοπούλου για το «τζάμπα» που «πέθανε»: «Απευθυνόμουν στη ρητορική της αντιπολίτευσης»