Καλημέρα σας

Αυτό το πράγμα με τις εκταφές των σορών και τις τοξικολογικές εξετάσεις που ζητούν κάποιοι συγγενείς θυμάτων των Τεμπών και ακόμα δεν έχει βρεθεί άκρη, να με συγχωρείτε αλλά δεν το καταλαβαίνω.

Ειλικρινά και με όλη την καλή διάθεση το λέω.

Έγινε ένας ολόκληρος χαμός, μία απεργία πείνας από έναν γονιό, κλυδωνίστηκε η κυβέρνηση, ταρακουνήθηκε η κοινωνία, σε λίγο ξεκινάει η δίκη, κι όμως!

Ακόμα δεν έχει βρεθεί λύση να γίνει η διαδικασία με όλη την αξιοπιστία και επιστημονική επάρκεια που απαιτείται.

Άκουσα και τον υπουργό Φλωρίδη να λέει ότι ψάχνουμε για εργαστήρια ανά τον κόσμο. Εργαστήρια ψάχνουμε, όχι τη χαμένη Ατλαντίδα. Η εντολή για εκταφή δόθηκε στις αρχές Οκτωβρίου. Ότι δεν μπορούν τα ελληνικά πανεπιστήμια να κάνουν τις απαιτούμενες εξετάσεις επισημοποιήθηκε στις αρχές Ιανουαρίου – θα μπορούσε και νωρίτερα.

Και είμαστε αρχές Μαρτίου και ακόμα ψάχνουμε; 

Ο Λαζαρίδης βρήκε φως και μπήκε 

Αρχίζω να αμφιβάλλω ότι ισχύει αυτό που λένε πολλοί: Ότι δηλαδή ο Μακάριος Λαζαρίδης πήρε γραμμή από το Μαξίμου για να επιτεθεί στον Νίκο Δένδια, ο οποίος όλο και σπέρνει το μικρόβιο της αμφισβήτησης για την ικανότητα του Κυριάκου Μητσοτάκη να εξασφαλίσει μία εκλογική νίκη, που θα εγγυηθεί την κυβερνητική σταθερότητα στη χώρα.

Όχι επειδή το Μαξίμου δεν ενοχλείται από τα λεγόμενα του Δένδια. Αλλά επειδή είναι μάλλον άστοχο και… ασύμμετρο να στείλεις στην πρώτη γραμμή στελέχη όπως ο Λαζαρίδης.

Το πιθανότερο είναι πως ο Μακάριος, ναι μεν γνωρίζει τις διαθέσεις του Μαξίμου για τον Δένδια, αλλά οι απανωτές δηλώσεις του κατά του Κερκυραίου πολιτικού οφείλονται και στη δική του σπουδή να εξασφαλίσει δημοσιότητα και… μπράβο!

Αγκάθι ο Σαμαράς

Σε αγκάθι στα πλευρά της κυβέρνησης μοιάζουν οι παρεμβάσεις του Αντώνη Σαμαρά.

Μπορεί ο πρώην πρωθυπουργός να δείχνει ότι το σενάριο ίδρυσης κόμματος έχει αποδυναμωθεί, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι καθίσταται ανενεργός πολιτικά. Ούτε φυσικά ότι θα κάνει κάποιες εκπτώσεις στις πάγιες θέσεις του.

Εν προκειμένω δε, τα δύο ερωτήματα που θέτει (για τη chevron και δηλώσεις Κυπρίων για το περίφημο καλώδιο) χρήζουν απαντήσεων. Πειστικών απαντήσεων, ειδικά για το καλώδιο, που όλο γίνεται όλο αγνοείται.

Οι παρεμβάσεις αυτές ενισχύουν την… «καύσιμη ύλη» – με την πολιτική έννοια του όρου – που συγκεντρώνεται στα δεξιά της ΝΔ. Όπου προφανώς το Μαξίμου χρειάζεται αναχώματα, μη βρεθεί προ εκπλήξεων. Πόσο να… αντέξουν άλλωστε στελέχη όπως ο Άδωνις Γεωργιάδης, ο Θάνος Πλεύρης και άλλοι, που έχουν αναλάβει αυτό το δύσκολο έργο;

Η κούραση του Άδωνι και η φιλία με Καρανίκα

Και αφού μιλάμε για τον Άδωνι Γεωργιάδη, εκτιμώ ότι… κουράστηκε. Όχι να συγκρούεται, δεν έχει τέτοια θέματα ο υπουργός Υγείας. Κουράστηκε θαρρώ, που τον αφήνουν μόνο του οι άλλοι υπουργοί και οι περισσότεροι επιφανείς της ΝΔ, να παίρνει το κόστος των αντιπαραθέσεων με την αντιπολίτευση. Για την ακρίβεια, ο Άδωνις έχει διαπιστώσει από καιρό ότι ελάχιστοι στην κυβέρνηση βρέχουν τα… πόδια τους για να πιάσουν ψάρια. Οι περισσότεροι διαχειρίζονται απλά τις αρμοδιότητές τους και απολαμβάνουν προνόμια.

Γι’ αυτό και είπε να κάνει ένα βήμα πίσω, να μην εμπλακεί άλλο σε καβγάδες –  τουλάχιστον όχι για το σκηνικό στη Νίκαια.

–      Η αλήθεια είναι ότι και όλη αυτή η φασαρία κάθε φορά έχει κουράσει, ανεξάρτητα πού ακριβώς είναι το δίκιο και πού το άδικο. Προφανώς το παρατράβηξε και ο ίδιος.

–      Τουλάχιστον απ’ όλη αυτή τη φασαρία «σφυρηλατήθηκε» κι άλλο η φιλία του με τον Νίκο Καρανίκα  πρέπει να σας πω. Τελικά η «χημεία» μεταξύ των ανθρώπων είναι θαυματουργό πράγμα.   

Η αναδίπλωση της Καρυστιανού

Μετά από αποχή δηλώσεων κάποιων ημερών και αφού μάλλον ζύγισε την κατάσταση, η Μαρία Καρυστιανού αποφάσισε να «διορθώσει» κάπως την εικόνα της «Υπερδεξιάς», που έδωσε με τις θέσεις που εξέφρασε κάποια στιγμή – αμβλώσεις, μετανασταυετικό κλπ.

«Δεν είμαι ακροδεξιά» είπε. Δεν ξέρω αν θα πείσει και ποιους θα πείσει. Πιθανόν να πείσει κάποιους. Αυτό που ξέρω είναι πως όταν φτάνεις στο σημείο και υπάρχει ανάγκη να διευκρινίσεις την πολιτική του ταυτότητα με τέτοιο τρόπο, τότε μάλλον υπάρχει πρόβλημα.

Για την ακρίβεια υπάρχει το πρόβλημα με τις δημοσκοπήσεις, που καταγράφουν ένα ενδεχόμενο κόμμα της όλο και πιο χαμηλά – πλέον λίγο πάνω από το 10% – 12%.

Για να δούμε τι αποτέλεσμα θα έχει αυτή η αναδίπλωση…

Το γάλλιο, οι Αμερικανοί και το παρασκήνιο πίσω από το «πράσινο φως» των Βρυξελλών

Κάποιοι εξακολουθούν να πιστεύουν ότι οι Αμερικανοί περνούν από την Αθήνα μόνο για LNG, βάσεις και γεωπολιτικές χειραψίες. Προ καιρού, όμως, ο Ευάγγελος Μυτιληναίος είχε φροντίσει να χαλάσει το αφήγημα, λέγοντας με νόημα ότι «οι Αμερικανοί δεν ήρθαν για φυσικό αέριο, αλλά για το γάλλιο». Μια φράση που τότε πέρασε στα ψιλά, αλλά σήμερα αποκτά άλλο βάρος.

Γιατί η επένδυση της METLEN στο γάλλιο δεν είναι απλώς ακόμη ένα βιομηχανικό project. Κουμπώνει ιδανικά με το «πράσινο φως» που άναψε χθες η Κομισιόν για τον ελληνικό μηχανισμό κρατικών ενισχύσεων ύψους 400 εκατ. ευρώ, στο πλαίσιο του CISAF. Και, κυρίως, με την ευρωπαϊκή αγωνία για κρίσιμες πρώτες ύλες, σε μια εποχή που η γεωπολιτική αξία τους μετριέται πλέον σε τόνους και όχι σε θεωρίες.

Το ιστορικό «Αλουμίνιον της Ελλάδος» μπαίνει στο επίκεντρο μιας νέας εξίσωσης. Επένδυση σχεδόν 300 εκατ. ευρώ, χρηματοδότηση 90 εκατ. από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων και φιλοδοξία κάλυψης ολόκληρης της ευρωπαϊκής ζήτησης σε γάλλιο: περίπου 50 τόνοι τον χρόνο. Την ώρα που οι ΗΠΑ παράγουν μόλις 30.

Δεν είναι τυχαίο ότι, όπως είχε επισημάνει προ μηνών ο επικεφαλής της METLEN, η νέα αμερικανική κυβέρνηση δίνει σαφείς κατευθύνσεις για συμφωνίες γύρω από τα κρίσιμα μέταλλα. Ούτε ότι οι πρώτες τυποποιημένες συσκευασίες γαλλίου ανακοινώθηκαν σχεδόν ταυτόχρονα με τις ευρωπαϊκές αποφάσεις.

Το τελικό ύψος της κρατικής ενίσχυσης μένει να κλειδώσει. Το παρασκήνιο, όμως, έχει ήδη «κλειδώσει» αλλού: όταν ένα ελληνικό εργοστάσιο παράγει το μέταλλο που ζητούν οι Αμερικανοί, το θέμα παύει να είναι τεχνοκρατικό. Γίνεται καθαρά πολιτικό. Και στρατηγικό.

Διαβάστε επίσης:

ΠΑΣΟΚ: Η Καρυστιανού όσο μιλάει για θέματα που δεν γνωρίζει, εκτίθεται

Άρση ασυλίας του Δημήτρη Μαρκόπουλου ψήφισε η Βουλή, με 234 θετικές ψήφους – Ποιοι ψήφισαν «όχι»

Καρυστιανού: «Δεν είμαι ακροδεξιά, μου έταξαν το υπουργείο Δικαιοσύνης» – Επίθεση σε όλο το πολιτικό σύστημα