Αρχής γενομένης από τον περασμένο Φεβρουάριο και ιδίως τον Μάρτιο, δεν ήταν λίγα τα «γαλάζια» στελέχη που… τριβέλιζαν τα αυτιά του πρωθυπουργού προτείνοντάς του να προκηρύξει εκλογές.

Η επιχειρηματολογία τους ήταν στερεή: η Ν.Δ. φαινόταν να «παίρνει τα πάνω της» στις δημοσκοπήσεις, τα κόμματα της αντιπολίτευσης έμοιαζαν «κολλημένα στα ρηχά», διάφορα κυοφορούμενα πολιτικά σχήματα (από τον Αλέξη Τσίπρα, τη Μαρία Καρυστιανού και τον Αντώνη Σαμαρά) ήταν ακόμα σε πολύ πρώιμο στάδιο και ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή συσπείρωνε τους ψηφοφόρους γύρω από την κυβέρνηση.

Εντούτοις, ο Κυριάκος Μητσοτάκης επέμεινε στο «όχι» (μάλιστα, λένε οι πληροφορίες του «Ποντικιού», ποτέ δεν αντιμετώπισε με ιδιαίτερη σκέψη τις προτάσεις για πρόωρες κάλπες). Όμως, όπως λέει ο λαός, «όσα φέρνει η ώρα, δεν τα φέρνει ο χρόνος όλος»: μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα η κυβέρνηση βρέθηκε και πάλι «στα σχοινιά», με τις νέες δικογραφίες για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, οι οποίες ενέπλεκαν στην υπόθεση 13 εν ενεργεία βουλευτές και δύο πρώην υπουργούς.

Πέραν του ότι – παρότι η φημολογία για τις δικογραφίες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας είχε φουντώσει – η κυβέρνηση φάνηκε να αιφνιδιάζεται από την εξέλιξη αυτή και να αντιδρά σπασμωδικά, λίγο μετά περιπλέχτηκαν ακόμα περισσότερο τα πράγματα με την υπόθεση του πτυχίου του νέου υφυπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης Μακάριου Λαζαρίδη και τις προσλήψεις του σε θέσεις επιστημονικού συμβούλου σε δύο περιπτώσεις – μια υπόθεση που τουλάχιστον σε επικοινωνιακό επίπεδο προκαλεί πλήγμα στην κυβέρνηση.

Ξαφνικά, οι «ιδανικές» συνθήκες για πρόωρες κάλπες μοιάζουν να έχουν εξανεμιστεί και – πλέον – είναι προφανές ότι η κυβέρνηση πολύ δύσκολα θα μπορούσε να προσφύγει σε πρόωρες εκλογές. Ωστόσο, το βασικό στοιχείο είναι ότι ο ίδιος ο πρωθυπουργός συνεχίζει να τις «εξορκίζει» με πάθος, επιμένοντας στον ορίζοντα της άνοιξης του 2027 που ο ίδιος εξαρχής έχει θέσει. Το γιατί ο Μητσοτάκης δεν θέλει με τίποτα εκλογές τώρα είναι μια σύνθετη πολιτική «συνάρτηση», που το αποτέλεσμά της καταλήγει στο «όχι».

Σκάνδαλα

Πρώτα και κύρια, η κυβέρνηση καλείται να αντιμετωπίσει μια διάχυτη σκανδαλολογία, η οποία μοιάζει με… Λερναία Ύδρα: κάθε φορά που θεωρητικά «κλείνει» ένα κεφάλαιο, ανοίγουν άλλα δύο.

Για παράδειγμα, ενώ η Εξεταστική για τον ΟΠΕΚΕΠΕ είχε καταλήξει στο… συμπέρασμα της διαχρονικής και διακομματικής ευθύνης, νέες δικογραφίες που έφθασαν στη Βουλή είχαν αποκλειστικά και μόνο «γαλάζιο» χρώμα, εμπλέκοντας στην υπόθεση των παράνομων επιδοτήσεων συνολικά 13 εν ενεργεία βουλευτές, έναν πρώην υπουργό και μια πρώην υφυπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης, με την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία να ζητά άρσεις ασυλίας και ενεργοποίηση του άρθρου 86 – ήτοι Προανακριτική.

Επίσης, αφήνοντας στην άκρη τη σημερινή συζήτηση στη Βουλή, η υπόθεση των υποκλοπών (που έμοιαζε να μας είχε… αφήσει χρόνους) επανήλθε στο προσκήνιο με την καταδίκη των τεσσάρων «ιδιωτών» για την υπόθεση του Predator και την αποστολή της υπόθεση για περαιτέρω δικαστική διερεύνηση και διεύρυνση του αριθμού των εμπλεκομένων. Η κυβέρνηση αντιμετωπίζει τις εξελίξεις με το… κλισέ «αφήνουμε τη δικαιοσύνη να κάνει τη δουλειά της», ωστόσο κυβερνητικές πηγές παραδέχονται ότι η υπόθεση ανακινείται σε μια δύσκολη περίοδο και μπορεί να συμβάλει στην περαιτέρω απώλεια εμπιστοσύνης σε αυτή.

Πόλεμος

Όπως προαναφέρθηκε, ο πόλεμος των ΗΠΑ και του Ισραήλ με το Ιράν συσπείρωσε μερίδα των πολιτών γύρω από την κυβέρνηση. Ωστόσο, καθώς οι συγκρούσεις συνεχίζονται, το Ορμούζ παραμένει κλειστό και η εύθραυστη εκεχειρία κινδυνεύει να τιναχτεί στον αέρα ανά πάσα στιγμή, οι συνέπειες της σύρραξης γίνονται όλο και πιο εμφανείς: ο πληθωρισμός εκτινάχθηκε στο 3,9% σε ετήσια βάση τον Μάρτιο, η αμόλυβδη συνεχίζει να τιμολογείται στα δύο ευρώ το λίτρο και η ΕΛΣΤΑΤ διαπίστωσε μεγάλες αυξήσεις σε τρόφιμα, ενοίκια και ενέργεια – μόνο μέσα σε έναν μήνα πολέμου.

Η κυβέρνηση παρουσίασε μια πρώτη δέσμη μέτρων (πάγωμα του περιθωρίου κέρδους σε ορισμένα προϊόντα, επιδότηση του ντίζελ κίνησης στην αντλία, fuel pass κ.λπ.) και, σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, ετοιμάζει και δεύτερο «πακέτο» ελάφρυνσης – το οποίο, μάλιστα, δεν θα αργήσει και πολύ. Ωστόσο, αναγνωρίζεται ότι τα δημοσιονομικά περιθώρια δεν είναι ανεξάντλητα, ενώ οι Βρυξέλλες συνεχίζουν να… κλωτσάνε το τενεκεδάκι, χωρίς να καταλήγουν σε κάποιες ουσιαστικές αποφάσεις ή λύσεις (προς το παρόν, ρήτρα διαφυγής δεν συζητείται, παρότι τη ζητούν κάποιες χώρες).

Οπότε, η μόνη… ελπίδα είναι να τα βρουν σύντομα Ουάσιγκτον και Τεχεράνη και οι αγορές να ισορροπήσουν σύντομα, για να μην χρειαστούν πιο ριζικά μέτρα.

Θετική ατζέντα

Σε άλλο μήκος κύματος, η κυβέρνηση επιχειρεί φυγή προς τα εμπρός, αρχικά με παρουσίαση μεταρρυθμιστικού πακέτου, κυρίως μέσω της συνταγματικής αναθεώρησης, αλλά και δίνοντας βάρος στην παρουσία του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ, από το βήμα της οποίας αναμένεται να παρουσιάσει ένα νέο πακέτο μέτρων που θα έχει όσο το δυνατόν μεγαλύτερη περίμετρο ωφελούμενων, θέτοντας, επί της ουσίας, και το προεκλογικό διακύβευμα (από τη μία «το είπαμε, το κάναμε – το λέμε, το κάνουμε» και από την άλλη «ασάφεια και αστάθεια», σε αδρές γραμμές). Υπ’ αυτή την έννοια, μια πρόωρη προσφυγή στις κάλπες:

● από τη μία θα οδηγούσε τη Νέα Δημοκρατία σε εκλογές με όλα τα «βαρίδια» της σκανδαλολογίας και των συνεπειών του πολέμου,

● από την άλλη δεν θα επέτρεπε στην κυβέρνηση να ξεδιπλώσει τη θετική ατζέντα της και τα νέα μέτρα για τους πολίτες.

Ως εκ τούτου, λογικό είναι ο Μητσοτάκης να μην θέλει πρόωρες εκλογές, αν και θα πρέπει να σημειωθεί ότι το τελευταίο διάστημα υπάρχει μια… υποδόρια συζήτηση για ενδεχόμενες κάλπες μέσα στο φθινόπωρο και σίγουρα μετά τη ΔΕΘ. Πάντως, η συζήτηση αυτή παραμένει… υπόγεια και δεν έχει αποκτήσει χαρακτηριστικά «σεναρίου».

Διαβάστε επίσης:

Ανδρουλάκης: «Η αντίστροφη μέτρηση της ατιμωρησίας έχει ξεκινήσει» (video)

Επίθεση Μητσοτάκη στο Documento και τον ΣΥΡΙΖΑ για τον Μυλωνάκη

ΟΠΕΚΕΠΕ: Συνεδριάζει την Τετάρτη η Ολομέλεια για την άρση ασυλίας των 11+2 βουλευτών της ΝΔ

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.