Οικονομική ασφυξία στην Ευρώπη: Η παγίδα του δομικού πληθωρισμού και το αδιέξοδο της περιφέρειας

Η παρατεταμένη οικονομική δυσφορία στην Ευρωζώνη δεν αποτελεί πλέον συγκυριακό φαινόμενο, αλλά απόρροια βαθιών δομικών στρεβλώσεων που συμπιέζουν την παραγωγική βάση. Στη Γερμανία, η αποβιομηχάνιση λόγω του υψηλού ενεργειακού κόστους συνδυάζεται με την υποτονική ζήτηση γερμανικών οχημάτων στην Κίνα, καθώς οι εγχώριοι κατασκευαστές ηλεκτρικών αυτοκινήτων κερδίζουν επιθετικά μερίδια αγοράς. Η «διπλή σφαλιάρα» της απώλειας της κινεζικής αγοράς και της εισβολής φθηνών ασιατικών μοντέλων στην Ευρώπη καθηλώνει τη γερμανική ανάπτυξη κοντά στο μηδέν, αναγκάζοντας βιομηχανικούς κολοσσούς σε μαζικές απολύσεις.

Παράλληλα, η Γαλλία βρίσκεται αντιμέτωπη με τη δική της δημοσιονομική «ωρολογιακή βόμβα», καθώς το έλλειμμα που ξεπερνά το 5,5% του ΑΕΠ και το πολιτικό αδιέξοδο απειλούν να φέρουν τη γαλλική οικονομία υπό την αυστηρή επιτήρηση των αγορών. Στην Ιταλία, το δημόσιο χρέος (άνω του 135% του ΑΕΠ) στραγγαλίζει τις ιδιωτικές επενδύσεις, συνθέτοντας συνολικά ένα περιβάλλον δομικού πληθωρισμού που διαβρώνει τα πραγματικά εισοδήματα.

Στη δίνη αυτή, η ελληνική οικονομία εγκλωβίζεται σε μια ιδιότυπη παγίδα. Παρά τη μεγέθυνση του ΑΕΠ που τροφοδοτείται κυρίως από τις κατασκευές και τον τουρισμό, η παραγωγικότητα της εργασίας παραμένει από τις χαμηλότερες στην Ε.Ε., γεγονός που εμποδίζει την ουσιαστική αύξηση των πραγματικών μισθών. Με το πραγματικό κατά κεφαλήν ΑΕΠ σε όρους αγοραστικής δύναμης καθηλωμένο στο 68% του κοινοτικού μέσου όρου, η Ελλάδα εκτίθεται οξύτερα στον «πληθωρισμό απληστίας» και στις ολιγοπωλιακές δομές της εγχώριας αλυσίδας εφοδιασμού. Το στεγαστικό κόστος, που απορροφά πλέον το 42% του διαθέσιμου εισοδήματος του μέσου νοικοκυριού, έναντι 20% στην Ευρωζώνη, λειτουργεί ως ο κύριος μηχανισμός βίαιης αναδιανομής πλούτου σε βάρος της μισθωτής εργασίας.

Οι επόμενοι μήνες προδιαγράφονται ιδιαίτερα κρίσιμοι λόγω της ταυτόχρονης εκδήλωσης τριών αρνητικών παραγόντων.

Πρώτον, η ολοκλήρωση των εκταμιεύσεων του Ταμείου Ανάκαμψης έως το τέλος του 2026 θα αφαιρέσει μια βασική αναπτυξιακή δεκανίκια.

Δεύτερον, η πλήρης ενεργοποίηση του νέου Συμφώνου Σταθερότητας από το 2027 επιβάλλει αυστηρούς στόχους πρωτογενών πλεονασμάτων, περιορίζοντας τα περιθώρια άσκησης κοινωνικής πολιτικής.

Τρίτον, οι γεωπολιτικές εντάσεις στη Μέση Ανατολή διατηρούν το ασφάλιστρο κινδύνου στις εφοδιαστικές αλυσίδες υψηλό, αποτρέποντας την ταχεία αποκλιμάκωση των τιμών στα βασικά αγαθά.

Χωρίς γενναίες μεταρρυθμίσεις για την ενίσχυση του ανταγωνισμού στις αγορές προϊόντων, την αποσυμπίεση της στέγασης και την παραγωγική ανασυγκρότηση, το χάσμα μεταξύ των ονομαστικών δεικτών και της αγοραστικής δύναμης θα διευρύνεται. Η οικονομική ασφυξία κινδυνεύει έτσι να μετατραπεί σε μόνιμο χαρακτηριστικό της ελληνικής και ευρωπαϊκής περιφέρειας, τροφοδοτώντας έναν νέο κύκλο κοινωνικής και πολιτικής αστάθειας.

Διαβάστε επίσης:

Τράπεζα της Ελλάδος: Στα 2,5 δισ. ευρώ το πρωτογενές πλεόνασμα για το 9μηνο – Μείωση εσόδων, αύξηση δαπανών

Πετρέλαιο: Κάτω από τα 108 δολάρια το Brent, αλλά οι προοπτικές είναι αρνητικές

Συντάξεις: Επιβίωση με 500 και 700 ευρώ – Τα αποκαλυπτικά στοιχεία του «ΗΛΙΟΣ» και η μέγγενη του πληθωρισμού

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.