25/06/2019 00:38:27
3.6.2019 / ΞΕΝΟΦΩΝ Α. ΜΠΡΟΥΝΤΖAΚΗΣ
Δημοσιεύτηκε στο ΠΟΝΤΙΚΙ, τεύχος 2075 στις 30-5-2019

Βιβλία: Τέσσερις προτάσεις για όλα τα γούστα! (Photos)

Βιβλία: Τέσσερις προτάσεις για όλα τα γούστα! (Photos) - Media

 

Το γνωστό έργο του Σαίξπηρ σε κόμικ

Περικλής ο ηγεμόνας της Τύρου

Μια ιστορία από τις νοτιοανατολικές θάλασσες...

Ελεύθερη διασκευή του ομώνυμου έργου του Ουίλιαμ Σαίξπηρ

Σκίτσα - Κείμενο: Θανάσης Δήμου

Εκδόσεις: ΚΨΜ

Σελ.: 134

Πολλά πρόσωπα λησμονημένα πια, πόλεις ξεχασμένες από τον χάρτη σαν μην υπήρξαν ποτέ. Ο Περικλής, ο Αντίοχος, o Ελικανός, η Μαρίνα, πρίγκιπες, προαγωγοί, ψαράδες, διπλωμάτες και ακόλουθοι. Η Τύρος, η Πεντάπολη, η Αντιόχεια, η Μυτιλήνη. Και γύρω - γύρω οι θάλασσες, η βροχή και οι εποχές που κυλάνε, ενώ οι πρωταγωνιστές και οι κομπάρσοι της ιστορίας ζουν, σκοτώνονται, τρώνε, ξαγρυπνούν, στεναχωριούνται, ιδρώνουν, πάνε κι έρχονται, χορεύουν, μπαίνουν σε πλοία που βυθίζονται, αγαπιούνται, παίζουν χαρτιά, μισιούνται, δολοπλοκούν, οδηγούν αυτοκίνητα, μιλάνε, θυμώνουν, κάνουν πολλή φασαρία και κάποτε σιωπούν, ενώ ο Χρόνος, ειρωνικός και αμετακίνητος, τους παρακολουθεί, αμέτοχος στην αιώνια γαλήνη του.

Αυτή την ιστορία μού την ψιθύρισε στο αυτί ένα βράδυ όταν ήμουν παιδί ο ίδιος ο Θείος Σαίξπηρ, που την είχε γράψει πολύ παλιότερα, το 1607. Μ’ άρεσε και ήθελα να τη διηγηθώ και εγώ. Από τότε πέρασαν πολλά χρόνια· έχω μπερδέψει κάπως πρόσωπα και πράγματα. Θα με συγχωρήσετε κι εσείς και ο Σαίξπηρ που θα το κάνω με τον δικό μου τρόπο...

Περίπατος στους Αθηναϊκούς δρόμους

Νίκος Βατόπουλος

Μικροί Δρόμοι της Αθήνας

Εκδόσεις: Μεταίχμιο

Σελ.: 224

Αυτή η συλλογή κειμένων και φωτογραφιών εστιάζει στους μικρούς δρόμους της Αθήνας. Σε δρόμους που είτε σκοπίμως είτε τυχαία περπάτησα. Εντάσσονται σε μια ενδεικτική ανθολογία της ελάσσονος Αθήνας, εκείνης δηλαδή της πόλης που αιμοδοτεί το αθηναϊκό κέντρο αλλά και που με έναν τρόπο σχεδόν νομοτελειακό ζει και μια ζωή ξέχωρη, αυθύπαρκτη, συγκινητική στην αυτοτέλειά της.

Οι συνοικίες της Αθήνας είναι ένας απέραντος θησαυρός. Όλες οι παλιές γειτονιές της Αθήνας είναι κιβωτοί πολύτιμων ενσταλάξεων αστικού βίου, με ποιότητες συχνά υποτιμημένες και ευτελισμένες.

Το μικρό αυτό βιβλίο επιθυμεί να τιμήσει την ελάσσονα Αθήνα, με τον τρόπο όσων βίωσαν τη χάρη της αθηναϊκής συνοικίας. Τα κείμενα αυτά θέλουν να τιμήσουν την απλότητα και την εντιμότητα, τα βασικά δηλαδή υλικά με τα οποία φτιάχτηκαν οι γειτονιές της Αθήνας.

Ένα αριστούργημα για τον αμερικανικό εμφύλιο

Stefhen Crane

Το κόκκινο σήμα του θάρρους

Εισαγωγή: Νίκος Μπακουνάκης

Μετάφραση: Νίκος Παναγιωτόπουλος

Σελ.: 276

Το διασημότερο έργο του Stefhen Crane εκδόθηκε το 1895 και χάρισε στον νεαρό συγγραφέα του διεθνή φήμη. Εκτυλίσσεται στη διάρκεια του αμερικανικού εμφυλίου και αφηγείται τη βάναυση αφύπνιση ενός νεαρού στρατιώτη των Βορείων. Ο Χένρι Φλέμινγκ ονειρευόταν πριν καταταγεί την έξαψη και τη δόξα του πολέμου, αλλά όταν βρέθηκε στο πεδίο μάχης έτρεξε για να γλιτώσει από τη φρίκη των συγκρούσεων. Ένας τυχαίος τραυματισμός θα τον εξιλεώσει για τη δειλία του στα μάτια των άλλων και θα τον οδηγήσει στο να αναμετρηθεί με τον εαυτό του.

Ένα έργο που υμνήθηκε για την ψυχολογική του διεισδυτικότητα και για τον πρωτοποριακό του ρεαλισμό στην αποτύπωση των συνθηκών μάχης, ένα αθάνατο αριστούργημα που εξακολουθεί έως σήμερα να συγκινεί

Η διαδρομή από την παράχωση ώς την κατανάλωση των ταινιών

James Monaco

Πώς διαβάζουμε μια ταινία

Μετάφραση: Ανδρέας Κίκιρας - Αιμιλία Σταθάκη

Εκδόσεις: Gutenberg

Σελ.: 802

Από την πρώτη έκδοση του 1977 ώς αυτή εδώ, την τέταρτη, ο James Monaco συγγράφει και συμπληρώνει αδιάκοπα το πώς διαβάζουμε μια ταινία παρατηρώντας τις κατακλυσμιαίες μεταλλάξεις που υφίστανται η δημιουργία, η διανομή και η κατανάλωση μιας ταινίας στην οπτικοακουστική βιομηχανία, στη σφαίρα των Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας και στα επόμενα στάδια της ψηφιακής εποχής που φαίνονται μπροστά.

Ανάμεσα στα λιγοστά μεταφρασμένα βιβλία θεωρητικών που ασχολούνται με ολόκληρη την έννοια «ταινία» (film) το «Πώς διαβάζουμε μια ταινία» είναι το πλέον πανοραμικό: από τη χρησιμότητα του Σταυρού της Μάλτας ώς την τροχιά των σημερινών δορυφόρων τηλεοπτικού σήματος και από τους αδερφούς Lumiere και τον Godard ώς το «Φαντασιακό Σημαίνον» του Metz, το βιβλίο του Monaco ακουμπά και ενίοτε εμβαθύνει σε οποιαδήποτε ουσιαστική απορία μπορεί να έχει κάποιος για τις ταινίες. Δεν υπάρχει τομέας της θεωρίας και της πρακτικής που να μην καλύπτεται διεξοδικά: τεχνολογία φιλμ, βίντεο και τηλεόρασης, ιστορία και σπουδαίοι σκηνοθέτες, κινηματογραφική γλώσσα και σύνταξη, Χόλιγουντ και εθνικές κινηματογραφίες, βιομηχανία της (αμερικανικής) τηλεόρασης, πολυμέσα και εικονική πραγματικότητα. Εύκολα θα μπορούσε να πει κανείς ότι πρόκειται για σειρά βιβλίων δεμένα σε έναν ενιαίο τόμο.

ΣΧΟΛΙΑ

Το "Π" σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.