Καλημέρα σας 

Τρεις λέξεις έχουν εντοπίσει οι μετρήσεις κοινής γνώμης που κάνουν στην κυβέρνηση, ότι απασχολούν τον κόσμο. 

Είναι τρεις λέξεις που αφορούν όχι στην οικονομία – έτσι κι αλλιώς τα θέματα της ακρίβειας, των μισθών, των φόρων, όλα αυτά τέλος πάντων είναι δεδομένο ότι καθορίζουν κυρίαρχα τις εκλογικές συμπεριφορές και έχουν ήδη καταγραφεί επί πολύ καιρό.

Το ενδιαφέρον εδώ στρέφεται και στο τι άλλο θέλουν ή βάζουν ως κριτήριο οι πολίτες για να κάνουν πολιτικές (και εκλογικές) αξιολογήσεις και επιλογές.

Οι τρεις λέξεις λοιπόν, είναι η Δικαιοσύνη, η Διαφάνεια και η Αξιοκρατία. 

Σας τα λέω για να γνωρίζετε πώς προκύπτει η ρητορική και η στόχευση του δημοσίου λόγου…

Το μαρτύριο της σταγόνας για ΣΥΡΙΖΑ 

Με την μετάθεση της ανακοίνωσης νέου κόμματος από τον Αλέξη Τσίπρα, αυτοί που θα ταλαιπωρηθούν περισσότερο φοβάμαι ότι είναι οι… Συριζαίοι. 

Βέβαια, υπό μια έννοια, όσο αργεί το… τέλος – διότι «τέλος» θα είναι για τον ΣΥΡΙΖΑ ένα κόμμα Τσίπρα- τόσο παραμένουν ζωντανές οι ελπίδες ότι ο πρόεδρος Αλέξης μπορεί να μην επιχειρήσει το βήμα και άρα η Κουμουνδουρου να διατηρήσει ρόλο στο σκηνικό.

Αλλά, επειδή το πιο πιθανό είναι να το κάνει το απονενοημένο διάβημα ο πρώην πρωθυπουργός, η όλη διαδικασία φαίνεται σαν μαρτύριο της σταγόνας. 

Οι μισοί περιμένουν πώς και πώς να κινηθεί ο Αλέξης για να πάνε μαζί του, έχοντας εξασφαλίσει… νέο διαβατήριο. Όμως μέχρι τότε ασφυκτιούν στο υπάρχον σχήμα.

Και οι άλλοι μισοί, που δεν ξέρουν αν θα μπουν στο πλοίο – ή, ακόμα χειρότερα γνωρίζουν ότι δεν θα μπουν στο πλοίο-, βλέπουν το κόμμα να μαραζώνει, τον κόσμο να φεύγει και οι ίδιοι να ανταλλάσσουν πυρά  – και μεταξύ τους και με τις άλλους τους… φευγάτους.

Πάντως αν δει κανείς προσεκτικά, είναι αντιληπτό ότι λειτουργούν περίπου… δυο ΣΥΡΙΖΑ. Ο ένας του Φάμελλου και ο άλλος του Πολάκη. 

Οι άνθρωποι της Μαρίας 

Με τα πολιτικά θα το φέρει από δω, θα το πάει από κει, κάπου τέλος πάντων θα καταλήξει η Μαρία Καρυστιανού. Αλλού με σαφήνεια, αλλού με ασάφεια, όπως γίνεται συχνά σε τέτοιες περιπτώσεις, το πολιτικό και ιδεολογικό στίγμα διαμορφώνεται εξελισσόμενο.

Αυτό που δεν ξέρω πώς θα το χειριστεί είναι το θέμα με τους ανθρώπους γύρω της. 

Και δεν λέω ότι κάποιοι από αυτούς έχουν πολιτικό παρελθόν που δεν βοηθάει – πχ, Γρατσία.

Εννοώ ανθρώπους που εμφανίζονται σε διάφορους ισχυρούς παράγοντες και δηλώνουν ότι εκπροσωπούν την Καρυστιανού και τα πολιτικά της σχέδια.

Δεν είναι βέβαιο ότι τα γνωρίζει όλα αυτά η ίδια. Αν γίνονται με την έγκριση ή την ανοχή της.

Αλλά πιθανον να της βγει σε πρόβλημα αν πυκνώσουν τα σκηνικά.

Μαθαίνω ότι ένας Σκιαδάς, που το ρεπορτάζ τον έφερνε να είναι συνεργατης της, βολιδοσκοπεί, όχι πάντα διακριτικά, ανθρώπους με οικονομική και μιντιακό ισχύ, για να στηρίξουν, λέει, το εγχείρημα.

• Και δεν λέω για άλλους, ίσως πιο στενούς ανθρώπους της Καρυστιανού, που κινούνται. Και θα έχει ενδιαφέρον διότι ακριβώς τα στελέχη και το περιβάλλον ενός/μιας πολιτικού με τέτοια παρουσία παίζουν σημαντικό ρόλο πάντοτε και φυσικά τραβάνε και την… προσοχή.

Ο Ντόναλντ και η Ακρόπολη

Η επίσκεψη Τραμπ στην Ελλάδα είναι πιο κοντά από ποτέ. Και ταυτόχρονα δείχνει να μετατρέπεται υπερβολικά σε κρίσιμο θέμα γοήτρου.

Βλέπετε, στις αρχές Ιουλίου πρόκειται να μεταβεί στην Τουρκία για τη σύνοδο του ΝΑΤΟ.

Αν δεν περάσει από τη χώρα μας και βρεθεί, έστω και για λόγους… ΝΑΤΟ στη γείτονα, θα εκληφθεί ως κίνηση υποβάθμισης και σνομπαρίσματος της Αθήνας. Κάτι τέτοιο θα ήταν μεγάλο κάζο, προφανώς.

Γι αυτό έχουν πέσει λυτοί και δεμένοι – μαζί και η Κίμπερλι, λέει – να τον πείσουν να κάνει στάση στην Ελλάδα, πριν φτάσει στην Τουρκία.

Μάλιστα, το κίνητρο είναι, πέραν όλων των άλλων των πρακτικών θεμάτων, η… Ακρόπολη! Και για να τη δει, αλλά και για να οργανωθεί μια ομιλία του με φόντο τον ιερό βράχο, ώστε να κάνει παγκόσμιο γκελ. 

– Ελπίζω να μην θέλει να την αγοράσει, λέγοντας ότι… «ένας βράχος είναι, τι κάνετε έτσι;».

Βρήκε ρόλο ο Καμμενος 

Αυτό το αστείο με τους… κάθε λογής πρώην πρέπει κάπου να σταματήσει. Το να έχουν ένα δημόσιο λόγο για τα πράγματα πρώην πρωθυπουργοί (Καραμανλής, Σαμαράς, Τσιπρας), ή πρώην πρόεδροι που έχουν να πουν πράγματι κάτι σημαντικό (Βενιζέλος), κάπως είναι και λογικό και χρήσιμο. 

Αλλά να παρεμβαίνουν και άλλοι πρώην, δεύτερης διαλογής, όπως ο Καμμένος, μόνο και μόνο για να στήσουν καβγά ή επειδή έχουν γινάτι (με τον Σαμάρα ο συγκεκριμένος), δεν το θέλει ούτε ο θεός, ούτε ο διάβολος. Γκώσαμε…

Από… επιτυχία σε… επιτυχία 

Άλλη μια… μεγάλη επιτυχία της ελληνικής δικαιοσύνης – κάποιου δικαστικού δηλαδή, που ζήλεψε ποιος ξέρει τι είδους δόξα.

Μιλάω για τη δίωξη σε βάρος του Βαρουφάκη για κάτι δηλώσεις, λέει, που έκανε για χρήση  αρκτικών πριν 40 τόσα χρόνια.

Προσπερνώ τη σκέψη ότι αν κάνανε έτσι στις ΗΠΑ, θα ήταν φυλακή σχεδόν όλοι οι πρώην πρόεδροι και μένω στο εξής: δηλαδή κάθισε ένα ολόκληρο γραφείο (αστυνομικός, εισαγγελέας, γραμματέας) και απασχολήθηκαν, ήτοι πληρώθηκαν από το ελληνικό δημόσιο, για να στείλουν τον Βαρουφάκη σε… δίκη; 

Και την ίδια ώρα, η ελληνική δικαιοσύνη δεν μπορεί να οργανώσει με ταχύτητα και αξιοπιστία τις εκταφές που έχουν ζητήσει οι συγγενείς θυμάτων στα Τεμπη; 

Θα ήταν απλά κωμικό, αν δεν ήταν τόσο σοβαρό όλο αυτό…

Ασφαλιστικό ντέρμπι με ανατροπή

Το παιχνίδι γύρω από το μεγάλο ασφαλιστικό deal της Εθνικής Τράπεζας δεν παίζεται πλέον μόνο στα spreadsheets – αλλά και στα νεύρα. Και όπως λένε οι καλά γνωρίζοντες τα ενδότερα της τραπεζικής σκακιέρας, η παρτίδα έχει αποκτήσει… απρόβλεπτη τροπή.

Ενώ μέχρι πρόσφατα η NN Hellas εμφανιζόταν να έχει «κλειδώσει» τη συνεργασία, το momentum φαίνεται να αλλάζει υπόγεια – και μάλιστα γρήγορα. Στους διαδρόμους της αγοράς ακούγεται όλο και πιο έντονα ότι η Allianz δεν μπήκε απλώς στο παιχνίδι… αλλά παίζει για να το πάρει.

Η έναρξη due diligence στην «Allianz Ευρωπαϊκή Πίστη» από την πλευρά της Εθνικής ερμηνεύεται ως σαφές μήνυμα: το deal δεν θα κριθεί μόνο στο ποιος φέρνει άμεσα παραγωγή, αλλά στο ποιος μπορεί να «κουμπώσει» στο νέο μοντέλο τραπεζικών εσόδων. Με πολυετή αποκλειστική συνεργασία στο τραπέζι, μειοψηφική συμμετοχή και ένα up-front fee που λέγεται ότι μπορεί να «γράψει» θετικά στα αποτελέσματα του 2025, η υπόθεση αποκτά και δημοσιονομικό ενδιαφέρον.

Στο παρασκήνιο, ο Παύλος Μυλωνάς φέρεται να δίνει ιδιαίτερο βάρος όχι μόνο στα μεγέθη αλλά στην τεχνολογική υπεροχή της Allianz – από τα data μέχρι την αυτοματοποίηση underwriting. Σε μια περίοδο που οι τράπεζες κυνηγούν προμήθειες χωρίς να ανοίγουν νέα κόστη, αυτό ίσως αποδειχθεί το κρυφό χαρτί.

Και κάπως έτσι, ενώ τίποτα δεν έχει επισήμως κριθεί, οι ισορροπίες δείχνουν να μετακινούνται σιωπηλά. Το ερώτημα πλέον δεν είναι μόνο ποιος θα κερδίσει, αλλά ποιος θα αιφνιδιαστεί όταν πέσουν οι υπογραφές. Και σε τέτοια deals, ο αιφνιδιασμός μετρά όσο και τα νούμερα.

Διαβάστε επίσης:

Ο Φλωρίδης εργαστήριο 4 μήνες, ο Λαζαρίδης βρήκε μανιέρα με Δένδια, ο Σαμαράς ως αγκάθι, η… αναδίπλωση Καρυστιανού και η φιλία Γεωργιάδη – Καρανίκα

Ο Μητσοτάκης ποντάρει στην κόπωση από την αντιπολίτευση, ο Οδυσσέας… Τσίπρας, τα εύθυμα tiktok του Ανδρουλάκη, η ακέφαλη ΓΣΕΕ και ο Κύρος Γρανάζης Λιβάνιος

Ο ανασχηματισμός πάει Απρίλιο, ο Γεραπετρίτης στήνει καβγά με Βενιζέλο, ο Τσίπρας πάει Σοσιαλιστές, η ατυχής συγκυρία για Παύλο, πονοκέφαλος «Νίνα» στο ΠΑΣΟΚ