Άγονη και γεμάτη βουνά, η γη του Πακιστάν, θέλει να ονομάζεται «η γη των καθαρών», όπως βαφτίστηκε, πριν ακόμη την ανεξαρτησία του, την οποία κέρδισε με τον Άλι Τζίνα, στα 1947.

Κομμάτι ως τότε της Βρετανικής Ινδίας, κρατούσε το μεγαλύτερο μέρος του μουσουλμανικού πληθυσμού της περιοχής, πολλαπλασιασμένο αργότερα, με την πολύνεκρη ανταλλαγή των πληθυσμών, για την εξασφάλιση της δυνατόν μεγαλύτερης θρησκευτικής ομοιογένειας των κρατών. Έτσι, πάνω στο Πακιστάν συναντήθηκε η κουλτούρα των Ινδιών, με το δόγμα του ισλαμισμού και το αντίστοιχο πολιτιστικό του σύστημα.

Διαμορφώθηκαν με τον τρόπο αυτόν πολυπληθείς πόλεις, με βουή, σκόνη, φασαρία, κόσμο σε διαρκή κίνηση. Το Καράτσι, η πρώην πρωτεύουσα, η Ισλαμαμπάντ, του Έλληνα πολεοδόμου Δοξιάδη, ως διοικητικό κέντρο και η Λαχώρη. Η τελευταία, στα σύνορα με την Ινδία, διατηρεί ισχυρότερη μνήμη παράδοσης, διαμορφώνοντας ταυτοχρόνως μια νεανική ζωή, με βάση τα πανεπιστήμια. Όσο για τις άλλες δύο; Όλο και κάτι θα ανακαλύψει κάποιος στο εσωτερικό τους, συγχρόνως με μια δυτικού προσανατολισμού ανάπτυξη. Κάποια τζαμιά, κάποια μουσεία, αλλά και λαϊκά καφενεία και παζάρια, στις γειτονιές, είναι ότι βλέπει κανείς από ένα παράθυρο, που μόλις αρχίζει ν’ ανοίγει στο Πακιστάν.

Διαβάστε επίσης:

Podcast – Σωτήρης Καλυβάτσης: «Για την τραγωδία των Τεμπών όλα γίνονται λάθος από την αρχή. Για ποιον λόγο;»

Podcast – Νίκος Σιδέρης: «Οι νέοι γοητεύονται από τη μαγκιά κι έτσι μπλοκάρει το μυαλό τους»

Podcast – Βαλέρια Δημητριάδου: «Γράφω έργα μόνο για τους ανθρώπους του σήμερα»

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.