Ζέτα Μακρυπούλια: «Έζησα τον έρωτα στα κόκκινα – Ανυψώθηκα και έπεσα στα πατώματα»

Για τις εσωτερικές αλλαγές που έχει βιώσει τα τελευταία χρόνια, αλλά και για τον τρόπο που αυτές επηρεάζουν τις επαγγελματικές και προσωπικές της επιλογές μίλησε η Ζέτα Μακρυπούλια στο περιοδικό InStyle.

Η ηθοποιός και παρουσιάστρια μίλησε και για το Rouk Zouk αλλά και για το Moments του ΑΝΤ1.

Τα τελευταία χρόνια σε απολαμβάνουμε και στο Rouk Zouk στον Ant1. Θα συνεχίσει και του χρόνου;

Αυτό είναι κάτι που δεν το γνωρίζω Ξένια. Δεν έχω κάποια απάντηση ακόμη επίσημη.

Ούτε για το Moments, επίσης στον Ant1; Μας έδωσες ραντεβού για του χρόνου…

Για το Moments, ναι, ξέρω. Κοιτάξτε, το Moments είναι μία εκπομπή που δεν ολοκλήρωσε τον κύκλο της φέτος, επειδή άργησε να ξεκινήσει, οπότε εκκρεμούν από αυτόν τον πρώτο κύκλο επτά επεισόδια. Αυτά θα γυριστούν, όπως και να γίνει. Ήδη δηλαδή έχουμε ορίσει ημερομηνίες για τον Σεπτέμβρη και τον Οκτώβρη που θα κάνουμε τα υπόλοιπα επεισόδια, για αυτό το ξέρω με σιγουριά.
Μέσα σε όλο αυτό το τρέξιμο, προσωπική ζωή υπάρχει; Προλαβαίνεις να κάνεις πράγματα για σένα;

Λίγα. Κοίταξε τώρα, προσωπικά έχω αλλάξει πάρα πολύ. Τότε εσύ θυμάσαι ένα κορίτσι ανέμελο, το οποίο κάθε βράδυ έβγαινε, διασκέδαζε… Τώρα όλα αυτά σιγά έχουν πάει στην άκρη, καθώς δεν με απασχολεί και πολύ να βγαίνω. Εντάξει, τώρα στη συγκεκριμένη χρονική στιγμή που μιλάμε δεν υπάρχει και χρόνος, αλλά ακόμα κι αν υπήρχε δεν θα με έβλεπες έξω.

Αυτό που απολαμβάνω πια πολύ στην προσωπική μου ζωή είναι τα ταξίδια. Εκεί μπορώ να ελευθερωθώ και να νιώσω όμορφα και ανέμελα και χαρούμενα και παιδικά και με πιάνει μια εξωστρέφεια. Όταν ταξιδεύω κι όταν έρχομαι κοντά στη φύση. Όταν πηγαίνω μέσα στη θάλασσα, αμέσως όλα εναρμονίζονται, όλα έρχονται στη θέση τους.

Στο σπίτι; Αν έχεις ελεύθερο χρόνο, αλλά δεν μπορείς να φύγεις, θα προτιμήσεις να μείνεις σπίτι;

Ναι, είμαι πια πολύ του σπιτιού. Θέλεις και λίγο μετά την καραντίνα, θέλεις και λίγο μετά από πολλά σοκαρισμένα – ψυχολογικά, προσωπικά κτλ. – έχω γίνει πολύ σπιτόγατος. Για ένα μεγάλο διάστημα το απολάμβανα, άλλες φορές έρχομαι σε σύγκρουση με τον εαυτό μου, γιατί θεωρώ ότι έχω κλειστεί πολύ, αλλά δεν έχω την όρεξη που είχα παλιά για να βγω.

Ο έρωτας μέσα σου, έχει αλλάξει;

Πολύ. Πάρα πολύ.

Τι είναι τώρα; Τον βλέπεις κι αυτόν πιο προσγειωμένα πια;

Εντάξει, ναι, έχει απομυθοποιηθεί, είναι αλήθεια. Και να σου πω την αλήθεια, μου αρέσει κιόλας.

Έχει απομυθοποιηθεί ή μήπως έχει έρθει στη σωστή του διάσταση γιατί υπήρχε μια υπερβολή;

Είχα μια υπερβολή που την έχουμε όλοι, που ήταν και ηλικιακή πιθανότατα. Είναι ο έρωτας αυτό το πράγμα. Δηλαδή όταν έρωτα δεν γίνεται να μην ξεφύγεις. Εγώ όμως το έχω ζήσει αυτό, ευτυχώς. Ευγνωμονώ πάρα πολύ τον Θεό γιατί κατάφερα να το ζήσω αυτό στο φουλ, όπως το ήθελα και στα κόκκινα. Και χάρηκα και ανυψώθηκα κι έπεσα και στα πατώματα και ταλαιπωρήθηκα και πληγώθηκα… Όλον τον κύκλο τον έχω κάνει. Και τώρα είμαι σε μία φάση που τον έχω απομυθοποιήσει γιατί θεωρώ ότι πια, και τώρα και σε αυτή την ηλικία, το θεωρώ λίγο χαζό να ερωτεύομαι με τον ίδιο τρόπο, γιατί αυτό σημαίνει ότι δεν έχω εξελιχθεί καθόλου. Ξέρεις, λίγο πια ξεχωρίζεις πότε έρχεται ο έρωτας, πότε είναι απλώς ενθουσιασμός…
Τον θέλεις, τον αποζητάς ή μπορείς να ζήσεις και χωρίς;

Δεν τον αποζητώ, ούτε όμως και τον ακυρώνω. Έτσι κι αλλιώς τον έρωτα δεν μπορείς να τον προβλέψεις, ούτε και να τον περιορίσεις. Απλώς παλιότερα τον είχα ταυτίσει μέσα μου με πράγματα που δεν είναι ακριβώς ο έρωτας, ίσως και για αυτό να είχα πληγωθεί – αν και ποιος δεν έχει πληγωθεί στον έρωτα, θα μου πεις…

Εντάξει, κάποιοι από εμάς πληγώνονται παραπάνω. Και ίσως κάποια στιγμή συνειδητοποιείς ότι φταίνε κάποιες πεποιθήσεις, ότι έχουμε μεγάλο μερίδιο ευθύνης.

Καλά, μερίδιο ευθύνης έχουμε για τα πάντα. Κι αν κάτι έχει αλλάξει σε μένα είναι αυτό, ότι πλέον δεν ρίχνω την ευθύνη στους άλλους για οτιδήποτε κι αν συμβεί, ακόμη κι αν την έχουν.

Δεν με αφορά δηλαδή τόσο. Θα το κάνω ίσως ασυνείδητα, αν θυμώσω, που εκεί κυριαρχεί αυτό το συναίσθημα του θυμού, το οποίο σε οδηγεί, αλλά μπορώ να το τιθασεύσω, μπορώ να το αλλάξω πολύ γρήγορα γιατί δεν είναι το σημαντικό αυτό.

Το σημαντικό είναι να καταλάβεις, ακόμη κι όταν ειλικρινά σε έχει κάποιος αδικήσει και έχει άδικο, να δεις και το δικό σου μερίδιο ευθύνης, γιατί εσύ επέτρεψες σε αυτόν τον άνθρωπο να φερθεί έτσι, γιατί εσύ άνοιξες τα όριά σου τόσο πολύ ώστε να σου φερθούν έτσι. Είναι προτιμότερο να κάτσεις να δεις τι έχεις κάνει εσύ λάθος παρά να αρχίσεις να κατηγορείς τους άλλους. Αυτό με ελάφρωσε πάρα πολύ – όταν άρχισε να γίνεται συνειδητό, έτσι; Γιατί εγκυκλοπαιδικά αυτά είναι ωραία να τα διαβάζεις, αλλά δεν γίνονται πατώντας ένα κουμπί.

Διαβάστε επίσης:

Μητέρα για 2η φορά η Ελεάνα Παπαϊωάννου: «Και η αγάπη μεγάλωσε» έγραψε στην ανάρτησή της (Video)

Πηνελόπη Αναστασοπούλου: «Ευχαριστώ τους δασκάλους, τους κακοποιητές, τους ανθρώπους που αγάπησα και με πέταξαν μέσα στο σκοτάδι»

«Καλό παράδεισο κυρία Ελενίτσα μας»: Συγκινούν τα σημειώματα για τη Μάρω Κοντού στο σπίτι της «οικογένειας Κοκοβίκου»

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.