Η Γκιλφόιλ, ο Ρούμπιο και οι αυλικοί 

Μπορεί η αποπομπή Γκιλφόιλ να εξακολουθεί να κυριαρχεί στην επικαιρότητα, αλλά δεν αναδεικνύεται η πραγματικότητα. Τα ρεπορτάζ εξαντλούνται στα «δωράκια» που απαιτούσε από επιχειρηματίες, χωρίς να θίγουν όμως ποια ήταν γενικώς η συμπεριφορά της και ποια η αντιμετώπισή της από την κυρίαρχη ελίτ της Ελλάδας.

Δυστυχώς, οι ελληνικές κυβερνήσεις τα μεταπολεμικά χρόνια ήταν πάντα προσκολλημένες στις ΗΠΑ, ιδιαίτερα τα μετεμφυλιακά, που πρωθυπουργοί και υπουργοί κυριολεκτικά προσκυνούσαν τους αμερικανούς αξιωματούχους. «Στρατηγέ, ιδού ο στρατός σας» είχε πει ο Κανελλόπουλος στον Βαν Φλιτ.

Τα πρώτα μεταπολιτευτικά χρόνια, κάτω από την πίεση των λαϊκών αντιδράσεων για τις παρεμβάσεις των ΗΠΑ στην πολιτική ζωή της χώρας μας (επιβολή χούντας, κυπριακό κ.α.) οι κυβερνήσεις ήταν πιο προσεκτικές.

Αυτό άλλαξε εντελώς τα τελευταία χρόνια και ιδιαίτερα με την κυβέρνηση Μητσοτάκη, η πολιτική της οποίας είναι η απόλυτη και χωρίς καμία προϋπόθεση πρόσδεση στο άρμα των ΗΠΑ. Η περίπτωση Γκιλφόιλ το αποδεικνύει. Από την πρώτη στιγμή που ήρθε στην Ελλάδα, έτυχε υποδοχής κυβερνήτη και όχι απλού πρέσβη, του οποίου ο διορισμός συνήθως «περνάει στα ψιλά» της επικαιρότητας. Η κυβέρνηση, η πλειοψηφία του πολιτικού προσωπικού (και της αντιπολίτευσης), επιχειρηματίες και δημοσιογράφοι την υποδέχτηκαν, όπως υποδεχόταν η ντόπια αποικιακή ελίτ τον διορισμένο από την μητρόπολη κυβερνήτη. «Σφάζονταν στην ποδιά της» η ελίτ της ελληνικής κοινωνίας θεωρώντας ότι οποιαδήποτε επαφή μαζί της θα εξασφάλιζε επαφή με τον Λευκό Οίκο και την αμερικανική ελίτ και άρα επανεκλογή, χρήματα, συμβόλαια, και άλλα προνόμια. Και η ίδια βέβαια, μια τηλεπερσόνα, που στο παρελθόν είχε μιλήσει με τα χειρότερα λόγια για τους Έλληνες (χαραμοφάηδες), προσπάθησε αυτό να το εκμεταλλευτεί με κάθε τρόπο για ίδιον όφελος.

Αυτά που είδαμε κατά τη διάρκεια της θητείας της ήταν απίστευτα. Ο ραγιαδισμός της κυβέρνησης σε όλο το μεγαλείο του! Παρουσίαζε τη συμμετοχή της Γκιλφόιλ στις διάφορες συμφωνίες ως αναβάθμιση της χώρας. Μόλις ήρθε στην Ελλάδα, συμμετείχε στη συμφωνία για παραχώρηση του δεύτερου «θαλασσίου οικοπέδου», τριάντα χιλιόμετρα δυτικά της Κέρκυρας στην Exxon Mobil αλλά και στη Chevron στην Κρήτη. Η συμφωνία γρήγορα αποδείχθηκε ως «άνθρακες ο θησαυρός», παρουσιάστηκε όμως ως μεγάλη επιτυχία της κυβέρνησης και μεγάλη συμβολή της πρέσβειρας. Η ίδια φυσικά θεώρησε ότι ήρθε σε μια χώρα μπανανία, που της έδινε μεγάλες δυνατότητες να κερδίσει πολλά χρήματα. Τα στοιχεία που δημοσιεύτηκαν το αποδεικνύουν. Αποδεικνύουν όμως και τον εξευτελισμό της ελληνική ελίτ (κυβέρνηση, επιχειρηματίες και ΜΜΕ), που σκοτώνονταν ποιος θα την πρωτοπλησιάσει, ποιος θα την φιλοξενήσει, ποιος θα της δωρίσει διακοπές, διαμονές και μετακινήσεις, ποιος θα τη συνοδέψει στα μπουζούκια, θεωρώντας πως και μόνο η παρουσία της τους άνοιγε πόρτες. Και η Γκιλφόιλ συμπεριφέρθηκε ανάλογα.

Αλήθεια, σε ποια άλλη χώρα του κόσμου με στοιχειώδη σεβασμό στην ανεξαρτησία της και στις δημοκρατικές διαδικασίες θα μπορούσε πρέσβης/πρέσβειρα να συμπεριφέρεται έτσι; Να λέει δημόσια σε υπουργό ότι «Μπορούμε να ρίξουμε όποια κυβέρνηση θέλουμε και τη δική σας» και η κυβέρνηση να σιωπά; Γι’ αυτό η Γκιλφόιλ θεώρησε ότι μπορεί να γίνει και ντίλερ συγκεκριμένων συμφερόντων, δηλαδή της εταιρίας ΑΚΤΟR. Και εκεί υπήρξε το πρόβλημα, όχι στο τι πούλαγε, αλλά στο ότι δεν μοίρασε την πίτα σωστά. Λεηλατείται η χώρα μας και αυτοί που τη λεηλατούν διαπληκτίζονται για το ποιος θα πάρει το μεγαλύτερο κομμάτι. Από ανταγωνισμούς συμφερόντων προέκυψαν τα δημοσιεύματα στην Wall Street journal με βάση τα οποία αναγκάστηκε ο Τραμπ να την αποπέμψει, όπως και η δυσαρέσκεια του Ρούμπιο. Ότι εξυπηρέτησε τα συμφέροντα των ΗΠΑ είναι δεδομένο, αλλά μέσα στα συμφέροντα αυτά υπάρχουν και τα ξεχωριστά οικονομικά συμφέροντα των εταιριών, κατασκευαστικών και ενέργειας. Άλλωστε ο Τραμπ είπε καθαρά ότι «Έκανε πολύ καλή δουλειά αλλά δεν είμαστε ευχαριστημένοι με αυτά που διαβάζαμε».

Το θέμα είναι ότι την εκτίμηση πως η Γκιλφόιλ έκανε καλή δουλειά δεν τη λέει μόνο ο Τραμπ. Είναι και η άποψη της κυρίαρχης ελίτ της Ελλάδας. Αυτό φάνηκε και στις ενημερωτικές εκπομπές, που κύριο θέμα είχαν την αποπομπή της Γκιλφόιλ. Δημοσιογράφοι της κακιάς συμφοράς, αμερικανόδουλοι πολιτικοί, ειδικοί «επιστήμονες», απόστρατοι αξιωματικοί που περιφέρονται από κανάλι σε κανάλι, προσπαθούν να μας πείσουν ότι η Γκιλφόιλ μπορεί να ζητούσε χρήματα και για τον εαυτό της, αλλά έκανε καλά τη δουλειά της, προσπαθούν δηλαδή να μας πείσουν ότι η εξυπηρέτηση των αμερικανικών συμφερόντων ταυτίζεται με των ελληνικών. Ότι η επίσκεψη Ρούμπιο ήταν πράγματι αναβάθμιση της χώρας και οι συμφωνίες Γκιλφόιλ επίσης. Ακόμα και ο Εξάρχου της ΑΚΤΟR, του οποίου τα συμφέροντα προωθούσε προκλητικά η πρέσβειρα, έβγαλε ανακοίνωση για να πει ότι η Γκιλφόιλ προσέφερε μεγάλες υπηρεσίες στην Ελλάδα με τον Κάθετο Διάδρομο και γι’ αυτό συνεργάστηκε μαζί της. Για να προσφέρει στην πατρίδα! Η αλήθεια είναι ότι όλος αυτός ο συρφετός από πολιτικούς, επιχειρηματίες, δημοσιογράφους, ειδικούς αναλυτές μόνο για την πατρίδα δεν ενδιαφέρονται.

Αλλά γιατί η επίσκεψη Ρούμπιο να θεωρείται αναβάθμιση της χώρας μας; Ο Ρούμπιο ήρθε στην Ελλάδα για να πουλήσει, επιβεβαιώνοντας και ενισχύοντας ταυτόχρονα την εξάρτηση της χώρας μας από τις ΗΠΑ. Συγκεκριμένα, ο Ρούμπιο πούλησε πανάκριβα άχρηστο πολεμικό υλικό 4 δις δολαρίων, που για να λειτουργήσει απαιτείται επί πλέον αγορά υλικού 8 δις δολαρίων, άρα συνολικά 12 δις. Αν αυτά προστεθούν και στα δεκάδες δις που έχουν δοθεί για εξοπλισμούς σε Γαλλία, ΗΠΑ, Ισραήλ, αποδεικνύεται ότι τα έσοδα από τη φορολογία του ελληνικού λαού πηγαίνουν για την εξυπηρέτηση ξένων συμφερόντων και όχι για τις ανάγκες της ελληνικής κοινωνίας.

Επίσης, η κυβέρνηση δεσμεύτηκε να παράσχει κάθε βοήθεια στις ΗΠΑ εναντίον του Ιράν και ότι θα ενισχυθεί η συνεργασία ΗΠΑ-Ελλάδας με κοινές ασκήσεις στρατιωτικών δυνάμεων και κοινές εκπαιδεύσεις, με στόχο πάντα την υπεράσπιση των αμερικανικών στρατηγικών συμφερόντων. Οι συμφωνίες όμως αυτές όχι μόνο επιβαρύνουν οικονομικά τον ελληνικό λαό αλλά τον καθιστούν και στόχο επιθέσεων. Η Σαουδική Αραβία και το Κουβέιτ βομβαρδίζονται από το Ιράν, επειδή χρησιμοποιούνται εναντίον του οι αμερικανικές βάσεις που βρίσκονται στα εδάφη τους. Το δε Ιράν έχει δηλώσει ότι θα ανταποδώσει κάθε χτύπημα. Ο ελληνικός λαός εμπλέκεται και καθίσταται στόχος επιθέσεων σε ένα πόλεμο που δεν είναι δικός του!

Παράλληλα, ο Ρούμπιο οριστικοποίησε τη μετατροπή της χώρας μας σε κόμβο μεταφοράς του αμερικάνικου LΝG μέσω του κάθετου διαδρόμου, το οποίο κοστίζει πέντε φορές περισσότερο από το ρωσικό φυσικό αέριο.

Παρά τις παραχωρήσεις όμως της κυβέρνησης, ο Ρούμπιο όχι μόνο δεν δεσμεύτηκε σε σχέση με τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα, αλλά αντιθέτως απέφυγε να τοποθετηθεί με το μέρος μας για τις παράνομες αξιώσεις του καθεστώτος Ερντογάν (βρείτε τα με την Τουρκία), υπονοώντας μάλιστα ότι έχει και η Τουρκία συμφέροντα στην περιοχή.

Συνολικά, η επίσκεψη Ρούμπιο ανέδειξε τη δουλοπρέπεια της ελληνικής κυβέρνησης, η οποία με την ανοχή της αντιπολίτευσης έδωσε τα πάντα στις ΗΠΑ, φόρτωσε στον ελληνικό λαό δεκάδες δις, που αφαιρούνται από μισθούς, συντάξεις, κοινωνικές δαπάνες, ανέχθηκε ακόμα και την έμμεση αμφισβήτηση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων από τον αμερικανό υπουργό εξωτερικών προκειμένου να εξυπηρετήσει τα αμερικανικά συμφέροντα, αδιαφορώντας για την ασφάλεια και τις ανάγκες του λαού και της χώρας μας. Στις επιλογές της αυτές η κυβέρνηση στηρίζεται στην κυρίαρχη ελίτ, στους επιχειρηματίες που διεκδικούν συμβόλαια και συμμετοχή στα κέρδη από αυτές τις συμφωνίες και οι οποίοι χρησιμοποιώντας τα συστημικά ΜΜΕ και ένα δίκτυο από δημοσιογράφους, πανεπιστημιακούς, αναλυτές, παραπληροφορούν τον ελληνικό λαό και ουσιαστικά ξεπουλούν τα συμφέροντά του. Παρουσιάζουν συνειδητά το μαύρο άσπρο και ρίχνουν τη χώρα στα «βράχια». Είναι οι σύγχρονοι «εφιάλτες» σε ένα πόλεμο που έχει ανοίξει.

Ο Ρούμπιο έφυγε και η Γκιλφόιλ αποπέμφθηκε, παραμένουν όμως εδώ οι πάσης φύσεως «αυλικοί», έτοιμοι να υπηρετήσουν με υπερβάλλοντα ζήλο τον καινούργιο πρέσβη και τα οικονομικά και γεωπολιτικά αμερικανικά συμφέροντα, αποκομίζοντας ιδιωτικά οφέλη.

Ο ελληνικός λαός όμως καταλαβαίνει τι ακριβώς συμβαίνει. Θα αποκαλύψει τον ρόλο τους και θα τους απομονώσει, αντιπαλεύοντας και ανατρέποντας το σύστημα εξουσίας που εξυπηρετούν και τους εκτρέφει.

* Η Δέσποινα Σπανού είναι στέλεχος της Λαϊκής Ενότητας – Ανυπότακτη Αριστερά και πρώην Αντιπρόεδρος της ΑΔΕΔΥ

Διαβάστε επίσης:

Από το Βερολίνο μια νέα αριστερή προοπτική για τη Γερμανία και την Ευρώπη

Πέρα από μανιχαϊσμούς: Το μωσαϊκό των γαλλικών κινητοποιήσεων

Η ανάπτυξη πάει καλά, ο Έλληνας δεν έχει 500 ευρώ για ώρα ανάγκης

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.