Βραζιλία: Η μεγάλη μάχη του Λούλα απέναντι στον μπολσοναρισμό – Μια κάλπη που ξεπερνά τα σύνορα της χώρας

Η Βραζιλία ψηφίζει σήμερα και αυτή τη φορά η κάλπη δεν κρίνει απλώς ποιος θα εγκατασταθεί στο προεδρικό μέγαρο της Μπραζίλια. Ο Λουίς Ινάσιο Λούλα ντα Σίλβα και ο Φλάβιο Μπολσονάρου συγκρούονται σε μια αναμέτρηση δύο διαφορετικών αντιλήψεων για τη δημοκρατία, την κοινωνική πολιτική, το περιβάλλον και τη θέση της μεγαλύτερης χώρας της Λατινικής Αμερικής στον κόσμο.

Και η μάχη είναι απολύτως αμφίρροπη. Ο Φλάβιο Μπολσονάρου μπήκε στον δεύτερο γύρο έχοντας καταγράψει 47,03% έναντι 45,16% του Λούλα. Στην τελική ευθεία, όμως, η διαφορά έχει σχεδόν εξαφανιστεί. Η τελευταία Datafolha έδωσε 47% στον Μπολσονάρου και 46% στον Λούλα, με περιθώριο σφάλματος δύο μονάδων, ενώ στους έγκυρους ψήφους η ίδια μέτρηση οδηγεί ουσιαστικά σε 50%-50%. Η Quaest είχε επίσης καταγράψει διαφορά μόλις μίας μονάδας, 45%-44%.

Ο Λούλα απέναντι σε μια πολιτική δυναστεία

Στην πραγματικότητα, όμως, ο 80χρονος Λούλα δεν αναμετράται μόνο με τον Φλάβιο. Αναμετράται ξανά με τον μπολσοναρισμό.

Ο Ζαΐρ Μπολσονάρου δεν βρίσκεται αυτή τη φορά στο ψηφοδέλτιο. Η πολιτική κληρονομιά του, όμως, βρίσκεται παντού. Ο γιος του διεκδικεί την προεδρία έχοντας πίσω του έναν πολιτικό μηχανισμό που επιβίωσε της ήττας του 2022 και κατάφερε μάλιστα να ενισχύσει σημαντικά την παρουσία του στο Κογκρέσο.

Ο πρώην πρόεδρος εκτίει ποινή 27 ετών για την απόπειρα πραξικοπηματικής ανατροπής της εκλογικής νίκης του Λούλα το 2022. Η επίθεση των οπαδών του στις έδρες των θεσμών της Βραζιλίας, τον Ιανουάριο του 2023, παραμένει μία από τις πιο σκοτεινές στιγμές της σύγχρονης ιστορίας της χώρας.

Απέναντι σε αυτή την κληρονομιά, ο Λούλα επιχειρεί να παρουσιάσει τη σημερινή αναμέτρηση ως μάχη υπεράσπισης της δημοκρατικής ομαλότητας αλλά και της εθνικής κυριαρχίας της Βραζιλίας.

«Η Βραζιλία δεν χωρά στην πίσω αυλή κανενός», είχε διακηρύξει από το βήμα της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, οικοδομώντας παράλληλα την εικόνα μιας χώρας που δεν θέλει να μετατραπεί σε δορυφόρο των ΗΠΑ του Ντόναλντ Τραμπ.

Δύο διαφορετικές Βραζιλίες

Η σύγκρουση, όμως, αφορά και την καθημερινότητα. Για εκατομμύρια φτωχότερους Βραζιλιάνους, το όνομα του Λούλα παραμένει συνδεδεμένο με την άνοδο του κατώτατου μισθού, την επέκταση των κοινωνικών προγραμμάτων και την προσπάθεια περιορισμού των τεράστιων ανισοτήτων μιας χώρας που παραμένει από τις πιο άνισες κοινωνικά στον πλανήτη.

Είναι χαρακτηριστικό ότι οι μεγαλύτεροι σε ηλικία ψηφοφόροι εμφανίζονται να στρέφονται περισσότερο προς τον Λούλα. Οι άνω των 60 αποτελούν πλέον σχεδόν το ένα τέταρτο του εκλογικού σώματος και σε πρόσφατη μέτρηση της Quaest ο Λούλα προηγούνταν σε αυτή την ομάδα με 48% έναντι 42% του Μπολσονάρου. Για πολλούς από αυτούς, η επιλογή συνδέεται με τον φόβο περικοπών στην υγεία, στις συντάξεις και στις κοινωνικές δαπάνες.

Στην απέναντι πλευρά, ο μπολσοναρισμός υπόσχεται μικρότερο κράτος, περιορισμό των δημόσιων δαπανών, ιδιωτικοποιήσεις, αυστηρότερη πολιτική ασφάλειας και μια σαφώς συντηρητικότερη ατζέντα στα κοινωνικά δικαιώματα.

Και υπάρχει πλέον ένας ακόμη παράγοντας που κάνει τη σημερινή αναμέτρηση ιδιαίτερα κρίσιμη: το νέο Κογκρέσο έχει μετακινηθεί αισθητά προς τα δεξιά. Το κόμμα του Μπολσονάρου κέρδισε επιπλέον 23 έδρες στην Κάτω Βουλή και σχεδόν διπλασίασε τη δύναμή του στη Γερουσία. Αυτό σημαίνει ότι, ακόμη και εάν κερδίσει ο Λούλα, η επόμενη θητεία του θα είναι εξαιρετικά δύσκολη.

Από τον Αμαζόνιο μέχρι τον Τραμπ

Στην κάλπη βρίσκεται, εμμέσως, και το μέλλον του Αμαζονίου. Ισχυρό τμήμα της νέας δεξιάς κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας επιδιώκει χαλάρωση των περιβαλλοντικών αδειοδοτήσεων, αποδυνάμωση των ελεγκτικών μηχανισμών και διευκολύνσεις για την οικονομική εκμετάλλευση εκτάσεων. Περιβαλλοντικές οργανώσεις προειδοποιούν ότι ένας συνδυασμός δεξιάς προεδρίας και δεξιού Κογκρέσου θα μπορούσε να οδηγήσει σε μεγάλη υποχώρηση της προστασίας του Αμαζονίου.

Υπάρχει, τέλος, και η διεθνής διάσταση. Ο Λούλα εξακολουθεί να εκπροσωπεί την ιδέα μιας αυτόνομης Βραζιλίας, που συνομιλεί με τις ΗΠΑ, την Κίνα, την Ευρώπη και τον Παγκόσμιο Νότο χωρίς να προσδένεται αποκλειστικά σε κανένα στρατόπεδο. Ο Φλάβιο Μπολσονάρου βρίσκεται σαφώς πιο κοντά στον Ντόναλντ Τραμπ, συνεχίζοντας την πολιτική παράδοση του πατέρα του.

Γι’ αυτό και το αποτέλεσμα θα διαβαστεί πολύ πέρα από τη Βραζιλία. Μια νίκη του Λούλα θα αποτελέσει ανάχωμα στη νέα μετατόπιση της Λατινικής Αμερικής προς τη σκληρή Δεξιά. Μια νίκη του Φλάβιο Μπολσονάρου θα σηματοδοτήσει την επιστροφή του μπολσοναρισμού στην προεδρία, αυτή τη φορά με ισχυρότερη κοινοβουλευτική βάση.

Ο Λούλα έχει ήδη γράψει μια πολιτική διαδρομή που δύσκολα συγκρίνεται με άλλη στη σύγχρονη Λατινική Αμερική: από εργάτης και συνδικαλιστής, πρόεδρος, κρατούμενος για 580 ημέρες με καταδίκες που στη συνέχεια ακυρώθηκαν, ξανά πρόεδρος και τώρα, στα 80 του χρόνια, υποψήφιος για μια ιστορική τέταρτη θητεία.

Σήμερα καλείται να κάνει άλλη μία επιστροφή. Και αυτή τη φορά απέναντί του δεν βρίσκεται μόνο ένας Μπολσονάρου, αλλά ένα ολόκληρο πολιτικό ρεύμα που πίστεψε ότι η ήττα του 2022 ήταν απλώς μια παρένθεση.

Διαβάστε επίσης:

Τουρκία: Εξέδωσε νέα NAVTEX για έρευνες στη Μεσόγειο – Στο επίκεντρο ο αγωγός φυσικού αερίου προς τα Κατεχόμενα

Ευρώπη σε αναβρασμό: Φουντώνει η οργή, 1.000 συλλήψεις στη Γαλλία, επεισόδια και λεηλασίες σε Ισπανία και Αλβανία – Έφοδος διαδηλωτών στο Κολοσσαίο

Σερβία: Άνοιξαν οι κάλπες για τις κρίσιμες βουλευτικές εκλογές – Ο Βούτσιτς απέναντι στον Μποντιρόγκα και τη «Φοιτητικής Λίστα»

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.