21/09/2018 12:11:48
25.1.2010

Cine Ποντίκι

Λίβανος

1982. Πρώτη μέρα της εισβολής των Ισραηλινών στον Λίβανο. Τέσσερις νεαροί στρατιώτες σε ένα τανκ που προελαύνει στις κατεχόμενες περιοχές. Όλοι τους γύρω στα είκοσι. Κανείς δεν θέλει να είναι κλεισμένος στην κοιλιά του μεταλλικού θηρίου, κανείς τους δεν καταλαβαίνει πως η στρατιωτική τους θητεία μεταμορφώθηκε σε μια εκδρομή στην Κόλαση. Η αποστολή τους είναι απλή λέει ο επικεφαλής τους που προχωρά μπροστά με μια ομάδα στρατιωτών. Θα διασχίσουν μια κατοικημένη περιοχή και στη συνέχεια θα βγουν στην παραλία. Περίπατος. Στην πραγματικότητα όμως η διαδρομή τους θα πάρει μια πολύ πιο εφιαλτική τροχιά κι ο πόλεμος θα τους δείξει τα δόντια του και το πώς όλα τα σχέδια δεν έχουν καμιά εφαρμογή όταν η λογική και το δίκαιο παύουν να ισχύουν. Το τανκ θα πάρει μια λάθος στροφή, θα μπλεχτεί ανάμεσα σε εχθρικά πυρά και θα παγιδευτεί στα ερείπια μιας πόλης όπου τα ελικόπτερα δεν μπορούν να φτάσουν και το πεζικό δεν μπορεί να πλησιάσει. Ο Σαμουέλ Μαόζ θα μας παγιδεύσει κι εμάς στο εσωτερικό του τανκ, επιτρέποντάς μας να βλέπουμε τον έξω κόσμο μόνο από το σκόπευτρό του και αφήνοντας σποραδικά χαρακτήρες να εισβάλλουν σε αυτό. Το συναίσθημα της κλειστοφοβίας θα ανεβάσει τους σφυγμούς τόσο στους νεαρούς στρατιώτες που βρίσκονται μέσα στο άρμα όσο και στους θεατές που μένουν κι αυτοί μαζί τους για όλη τη διάρκεια του φιλμ. Όμως ο πόλεμος θα εισβάλει ορμητικός στο εσωτερικό, δείχνοντας την πιο επώδυνη πλευρά του μέσα από σκηνές που κάνουν τον περιορισμένο χώρο του τανκ να ανοίγει στην αλήθεια μιας εμπειρίας που δείχνει βιωμένη με τον πιο σκληρό τρόπο από τον σκηνοθέτη του φιλμ, ο οποίος υπηρέτησε σε ένα τανκ στη διάρκεια του πολέμου. Βραβευμένο με το Χρυσό Λιοντάρι στη Βενετία, το φιλμ μπορεί να μην αποφεύγει ολοκληρωτικά το να παγιδευτεί στην εξυπνάδα του ευρήματός του να κρατήσει τη δράση μέσα στο τανκ σε όλη τη διάρκειά του, αλλά κατορθώνει εν τούτοις να χτίσει μια δυνατή αντιπολεμική παραβολή που αποφεύγει τα κλισέ και βρίσκει καινούργιους αποτελεσματικούς τρόπους να μιλήσει για πράγματα που ακόμη κι αν είναι σοκαριστικά κινδυνεύουν συχνά να δείχνουν διδακτικά και τετριμμένα. Σκηνοθεσία: Σαμουέλ Μαόζ. Πρωταγωνιστούν: Γιοάβ Ντονάτ, Ιτάλι Τιράν, Όσρι Κοέν, Μικαέλ Μοζόνοβ κ.ά. Χώρα: Ισραήλ. Διάρκεια: 93΄

Στη χώρα των μαγικών πλασμάτων

Βασισμένο σε ένα παιδικό βιβλίο με υπέροχες εικόνες και λίγες αλλά σοφές λέξεις, το καινούργιο φιλμ του Σπάικ Τζόουνς απευθύνεται σε παιδιά, αλλά κατορθώνει να πετυχαίνει με χειρουργική ακρίβεια την περιοχή εκείνη που κατοικούν οι πιο ιδιωτικές ευαισθησίες των ενηλίκων, η παιδικότητα, η τρέλα, η καταπιεσμένη επαναστατικότητα, η γλυκιά φωτιά μιας συναισθηματικής αναρχίας. Ο Μόρις Σέντακ περιέγραψε στο βιβλίο του τη μαγεία της παιδικής ηλικίας, την απόλυτη ελευθερία της, την ανυπακοή στους κανόνες και ο Τζόουνς κρατάει ανέπαφα όλα τα παραπάνω μεταφέροντάς τα την ίδια στιγμή σε ένα σύμπαν που είναι αναμφίβολα δικό του. Ξεκινώντας την ιστορία του σε μια καθημερινότητα γνώριμη και τυπική, αυτή ενός παιδιού που ζει τις δικές του περιπέτειες σε ένα κόσμο που ορίζουν οι μεγάλοι, κατεβάζει τη ματιά του στο ύψος του μικρού του ήρωα και περιγράφει την πυρετική καθημερινότητα, τα μεγεθυμένα συναισθήματα, τον τρόπο που ακόμη και οι πιο μικρές πράξεις έχουν εκκωφαντικό αντίλαλο. Όταν όμως η μητέρα του μικρού Μαξ, που μοιάζει με μια μπάλα ενέργειας, κουράζεται από την ξέφρενη συμπεριφορά του, εκείνος θα το σκάσει για να μεταφερθεί σε έναν κόσμο που κατοικείται από μια ομάδα από χνουδωτά, γιγαντιαία πλάσματα που δεν υπακούουν παρά μόνο στους δικούς τους κανόνες. Οι καινούργιοι φίλοι του θα μπορούσαν να είναι επικίνδυνοι, θα μπορούσαν να τον κατασπαράξουν αλλά αποφασίζουν να τον χρίσουν βασιλιά τους, μόνο που ο Μαξ θα ανακαλύψει πως μια τέτοια θέση δεν έχει μόνο αξιώματα και θετικές πλευρές. Μέσα από τις μέρες που θα περάσει μαζί τους ο Μαξ και μαζί του κι εμείς θα περιπλανηθούμε στις πιο ενδιαφέρουσες περιοχές της ανθρώπινης φύσης, που μεταμφιέζεται εδώ σε μαγικά τοπία και παράξενες κατασκευές και θα ανακαλύψουμε ξανά τη σαρωτική δύναμη της αγάπης, της ελευθερίας, τις άγκυρες του καθήκοντος, τους δεσμούς μας με τους άλλους, τα υλικά που χτίζουν τον ίδιο μας τον εαυτό. Κι όλο αυτό μεταμφιεσμένο σε ένα πανέμορφο παραμύθι, τρυφερό και συγκινητικό, μεγαλόψυχο και ευρηματικό, γεμάτο εικόνες και λόγια, εικόνες που σε χαϊδεύουν τρυφερά ή πονάνε με τρόπο που διδάσκει πάντα κάτι. Σκηνοθεσία: Σπάικ Τζόουνζ. Πρωταγωνιστούν: Μαξ Ρέκορντς, Κάθριν Κίνερ, Μαρκ Ράφαλο και με τις φωνές των: Τζέιμς Γκαντολφίνι, Κάθριν Ο’Χάρα, Φόρεστ Γουίτακερ. Χώρα: ΗΠΑ. Διάρκεια: 101΄

Κελί 211

Σκηνοθετημένο με ένταση και δίχως να προσποιείται ότι είναι τίποτα περισσότερο από ένα καλοφτιαγμένο θρίλερ, το φιλμ του Ντανιέλ Μονζόν διαδραματίζεται σχεδόν εξ ολοκλήρου σε μια φυλακή. Ο ήρωάς του είναι ένας ενθουσιώδης καινούργιος δεσμοφύλακας που φτάνει στην καινούργια του δουλειά μια μέρα νωρίτερα για να γνωρίσει τον χώρο και τους συναδέλφους του. Όταν όμως στη διάρκεια της ξενάγησής του στη φυλακή θα παγιδευτεί ανάμεσα στους εξεγερμένους κρατούμενους ο μόνος τρόπος για να επιβιώσει θα είναι να τους πείσει ότι είναι ένας από αυτούς. Ο Μονζόν θα χτίσει με ταλέντο την ατμόσφαιρα της ιστορίας, θα βρει έναν ιδανικό «κακό» στο πρόσωπο του όπως πάντα εξαιρετικού (κι εδώ απολαυστικά απειλητικού) Λουίς Τοσάρ. Και θα στήσει ένα ηλεκτρισμένο παιχνίδι γάτας και ποντικού κάτω από την πίεση μιας κατάστασης που μοιάζει με ωρολογιακή βόμβα. Μπορεί στην εξέλιξη της ιστορίας κάποιες απιθανότητες να κάνουν την εμφάνισή τους, όμως το φιλμ κυλά δίχως να αφήνει χρόνο για να αναρωτηθείς για τέτοιου είδους λεπτομέρειες, στήνοντας με απόλυτη επιτυχία ένα θρίλερ που ικανοποιεί από την πρώτη μέχρι την τελευταία στιγμή. Σκηνοθεσία: Ντανιέλ Μονζόν. Πρωταγωνιστούν: Λουίς Τοσάρ, Αλμπέρτο Αμάν, Αντόνιο Ρεσίνες, Μάρτα Ετούρα, Κάρλος Μαρδέμ. Χώρα: Ισπανία. Διάρκεια: 111΄

ΑΚΟΜΗ

Το κορίτσι που έπαιζε με τη φωτιά, του Ντάνιελ Άλφρεντσον.

Στη συνέχεια του «Κοριτσιού με το τατουάζ», η Λίζμπεθ Σαλάντερ επιστρέφει στη Σουηδία μετά από χρόνια απουσίας για να βρεθεί και πάλι μπλεγμένη σε μια υπόθεση που θα βάλει τη ζωή της σε κίνδυνο. Μαζί με τον δημοσιογράφο Μίκαελ Μπλόμκβιστ θα προσπαθήσουν να βρουν την άκρη και στην πορεία ο καθένας τους θα έρθει αντιμέτωπος με τους δικούς του δαίμονες. Με την υπογραφή διαφορετικού σκηνοθέτη από την πρώτη ταινία και ύφος που ταιριάζει περισσότερο σε τηλεταινία παρά σε κινηματογραφικό θρίλερ, αυτό το «Κορίτσι» απέχει πολύ από την εξαιρετική πρώτη ταινία της τριλογίας. Τα σασπένς δεν είναι ικανοποιητικό, οι χαρακτήρες μοιάζουν βεβιασμένοι, οι ρυθμοί αργοί κι ακόμη και οι απαντήσεις που κρατά το φιλμ για τους θεατές του δεν είναι ικανοποιητικές.

Αμέλια, της Μίρα Ναΐρ.

Η Χίλαρι Σουάνκ πρωταγωνιστεί σε αυτή τη βιογραφία της πιλότου Αμέλια Έρχαρτ, που υπήρξε η πρώτη γυναίκα που διέσχισε τον Ατλαντικό Ωκεανό, άνοιξε τους ουρανούς στο φύλο της κι εξαφανίστηκε πετώντας πάνω από τον Ειρηνικό στην προσπάθειά της να κάνει τον γύρο του κόσμου. Η ιστορία μπορεί να ακούγεται ενδιαφέρουσα, η ανασύσταση της εποχής είναι πετυχημένη, αλλά η Μίρα Ναΐρ σκηνοθετεί τόσο άνευρα κι ανέμπνευστα που πολύ γρήγορα παρακαλάς το αεροπλάνο της Αμέλια να πέσει όσο νωρίτερα γίνεται για να τελειώσει η ταινία.

Γερόλυκοι, του Γουόλτ Μπέκερ.

Δυο μεσήλικοι εργένηδες βρίσκονται να φροντίζουν δυο επτάχρονα δίδυμα και να κάνουν τη μία γκάφα πίσω από την άλλη. Κωμωδία για θεατές δίχως απαιτήσεις πέρα από το να επιβεβαιώσουν πόσο τυχεροί είναι που έχουν οικογένεια.

Ταχάαν, το παιδί με τη χειροβομβίδα, του Σάντος Σίβαν.

Ινδική ταινία με ήρωα ένα μικρό αγόρι που προσπαθεί να πάρει πίσω τον γάιδαρο της οικογένειάς του από τον τοκογλύφο που τον κατέσχεσε.

Γιώργος Ν. Κορωναίος

 

ΣΧΟΛΙΑ

Το "Π" σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.