23/09/2018 16:20:45
5.10.2009

Cine Ποντίκι

Αντίχριστος

Ο απόηχος του θορύβου που ξεσήκωσε το φιλμ στην πρώτη του προβολή στο Φεστιβάλ Καννών δεν έχει ακόμη καταλαγιάσει, όμως παρά την αδιαμφισβήτητη αλήθεια ότι ο Τρίερ δεν φοβήθηκε ποτέ την αμφισβήτηση και τη διχογνωμία, το να αντιμετωπίσεις το φιλμ απλά σαν το υλικό ενός μίνι σκανδάλου είναι το δίχως άλλο άδικο. Όχι μόνο για την ίδια την ταινία που έχει πολύ πιο ενδιαφέρουσες προθέσεις από την επιφανειακή πρόκληση, αλλά και για τον υποψήφιο θεατή που θα μπορούσε να ανακαλύψει μια ενδεχομένως βαθύτερη ουσία πέρα από το σοκ και τη φασαρία που αυτό προκαλεί. Διότι ακόμη κι αν ο Τρίερ μεταμορφώνει σε ένα σχεδόν gore θρίλερ την ιστορία ενός ζευγαριού που προσπαθώντας να ξεπεράσει τον θάνατο του παιδιού του μεταφέρει τον πόλεμο των φύλων (στην πιο εξωφρενική του εκδοχή) σε μια καλύβα στο δάσος, δεν είμαι καθόλου σίγουρος ότι χρησιμοποιεί τα σοκ των εικόνων του σαν έναν εύκολο τρόπο για να κεντρίσει το ενδιαφέρον και να γεννήσει αντιδράσεις, συχνά επίπονες, στον θεατή. Στην πραγματικότητα το υπαρξιακό θρίλερ που γεννιέται από την πρωταρχική σύγκρουση του άντρα και της γυναίκας σε έναν τόπο που ονομάζεται «Εδέμ» δεν βασίζεται στις σκηνές που σοκάρουν με τη βία ή την αυθάδειά τους για να προκαλέσει, αλλά αντίθετα τις τοποθετεί εκεί σαν τρικλοποδιές στην ιστορία, σαν δοκιμασίες για να δει αν ο μύθος του, το πείραμά του, μπορεί να επιβιώσει. Η απάντηση είναι πως ναι. Αυτή η βουτιά στο σκοτάδι, η βύθιση στις πιο δυσπρόσιτες περιοχές του ανθρώπινου ζώου, η in extremis εξερεύνηση των μυθοπλαστικών μηχανισμών του Μπέργκμαν ή του Στρίνμπεργκ βρίσκει τον λόγο της ύπαρξής της σαν ένας παραμορφωτικός καθρέφτης της ίδιας μας της φύσης, σαν μια θαρραλέα πράξη τόσο σε επίπεδο ιδεών όσο και κινηματογράφου, που οφείλετε να δείτε με ματιά πιο διεισδυτική από αυτή που σας επιτρέπει να ανιχνεύσετε απλά τα πρώτα στρώματα της σχηματικής και εύκολα παρεξηγήσιμης ιστορίας της. Σκηνοθεσία: Λαρς Φον Τρίερ. Πρωταγωνιστούν: Γουίλεμ Νταφόε, Σαρλότ Γκενσμπούργκ. Χώρα: Δανία. Διάρκεια: 105΄

Πεθαίνω στα γέλια

Η τρίτη ταινία του δημιουργού των «Παρθένος ετών σαράντα» και «Με την πρώτη», μεγάλης ελπίδας της αμερικανικής κωμωδίας, θα μπορούσε να είναι με διαφορά η πιο ώριμη δουλειά του, αν ο Τζαντ Άπατοου δεν επέμενε να χωρέσει στο «Πεθαίνω στα γέλια» όχι μια αλλά δύο ταινίες, που η μια έχει ελάχιστη σχέση με την άλλη και που η δεύτερη γκρεμίζει σχεδόν ολοκληρωτικά όσα έχει χτίσει η πρώτη. Όχι, η καινούργια του ταινία δεν είναι σπονδυλωτή, αλλά μοιάζει με τέτοια καθώς η ιστορία ενός διάσημου κωμικού, που ανακαλύπτει ότι πάσχει από μια σπάνια ασθένεια η οποία ενδεχομένως να τον σκοτώσει, χωρίζεται σε πριν και μετά τη θεραπεία του. Το πριν είναι μια πνευματώδης, αστεία, πανέξυπνη καταγραφή της ζωής των χαρούμενων ανθρώπων, αλλά και της ίδιας της ζωής, που δεν χρειάζεται μελοδραματισμούς και ευκολίες για να μας κάνει να γελάσουμε ή να συγκινηθούμε. Το μετά, είναι η αδιάφορη, άστοχη και ελάχιστα αστεία ιστορία της προσπάθειάς του να κερδίσει πίσω μια παλιά του αγάπη, που φαίνεται να γυρίστηκε μόνο για να δώσει έναν μεγάλο ρόλο στη γυναίκα του σκηνοθέτη και που κρατά το φιλμ πίσω σαν σπασμένο πόδι και στην ουσία δεν προσφέρει τίποτα πέρα από εξήντα περίπου αχρείαστα λεπτά. Σκηνοθεσία: Τζαντ Άπατοου. Πρωταγωνιστούν: Άνταμ Σάντλερ, Σεθ Ρόγκεν, Τζόνα Χιλ, Λέσλι Μαν, Έρικ Μπάνα. Χώρα: ΗΠΑ. Διάρκεια: 146΄

The Informant!

Η αληθινή ιστορία ενός στελέχους μιας μεγάλης αμερικανικής εταιρείας, ο οποίος αποφάσισε να αποκαλύψει μια σειρά από παράνομες πρακτικές της αποκαλύπτοντας στην πορεία και τις δικές του ατασθαλίες, θα μπορούσε να μεταμορφωθεί σε μια ακόμη ταινία που μιλά για τις πιο σκοτεινές πλευρές του σημερινού καπιταλισμού και του ανθρώπου που έχει δημιουργήσει. Θα μπορούσε να είναι μια καλοφτιαγμένη ιστορία για το άσχημο πρόσωπο της βιομηχανικής προόδου σαν την «Έριν Μπρόκοβιτς» ή ένα όλο ανατροπές caper σαν το «Oceans Eleven», για να χρησιμοποιήσουμε μόνο ταινίες του Σόντερμπεργκ ως παραδείγματα. Αντ’ αυτών το «Informant!» δεν έχει καμιά από τις αρετές που έκαναν εκείνες τις ταινίες ενδιαφέρουσες, δεν μπορεί να αποφασίσει αν είναι φάρσα ή δράμα, δεν ενδιαφέρεται να σκιαγραφήσει κανέναν από τους χαρακτήρες του με τον αέρα έστω της αληθοφάνειας. Ούτε αστείο ούτε σοβαρό, ούτε αγωνιώδες και εν τέλει ελάχιστα ενδιαφέρον, δείχνει να μη νοιάζεται καθόλου για τον θεατή, ειρωνευόμενο και υπονομεύοντας την ιστορία του, το είδος, τον ίδιο του τον εαυτό. Σκηνοθεσία: Στίβεν Σόντερμπεργκ. Πρωταγωνιστούν: Ματ Ντέιμον, Σκοτ Μπάκουλα, Τζόελ ΜακΧέιλ. Χώρα: ΗΠΑ. Διάρκεια: 108΄

Το κορίτσι με το τατουάζ

Βασισμένο στο πρώτο από τα τρία διεθνή μπεστ σέλερ του Σουηδού Στιγκ Λάρσον, το «Κορίτσι με το τατουάζ» αφηγείται μια δαιδαλώδη ιστορία που καταλήγει στην εξιχνίαση από έναν δημοσιογράφο και μια νεαρή χάκερ (ο καθένας εκ των οποίων έχει τα δικά του προβλήματα) μιας εξαφάνισης και μιας σειράς εγκλημάτων που συνέβησαν σαράντα χρόνια πριν. Καλογυρισμένο και εντυπωσιακό σαν παραγωγή, παρακολουθείται με αμείωτο ενδιαφέρον όχι τόσο σαν ένα θρίλερ αγωνίας, αλλά σαν ένα γοητευτικό whodunit με αφηγηματικά πλοκάμια που απλώνονται προς εξίσου ενδιαφέρουσες κατευθύνσεις. Κι αν το φιλμ αναγκάζεται να συμπυκνώσει μέσα σε δυόμιση ώρες μια σειρά από γεγονότα και να θυσιάσει ή να προσπεράσει γρήγορα θεματικές οι οποίες στο ογκώδες βιβλίο χτίζουν μια συχνά ενοχλητική εικόνα της σουηδικής κοινωνίας, αναμφίβολα πετυχαίνει να χτίσει μια ιστορία μυστηρίου και αστυνομικής υφής που αποφεύγει την πεπατημένη και μας γνωρίζει δυο φρέσκους και απροσδόκητους ήρωες. Περιμένουμε τη συνέχεια. Σκηνοθεσία: Νιλς Άρντεν Όπλεβ. Πρωταγωνιστούν: Μάικλ Νίκβιστ, Νούμι Ράπας, Λένα Έρντε. Χώρα: Σουηδία. Διάρκεια: 148΄

Το Κακό στην εποχή των ηρώων

Συνέχεια της cult ταινίας του Γιώργου Νούσια που πριν τέσσερα χρόνια έκανε τα ζόμπι να... γρυλίζουν ελληνικά. Οι ήρωες της πρώτης ταινίας συνεχίζουν να μάχονται ζόμπι στην σύγχρονη Αθήνα, ενώ αποκαλύπτεται ότι το Κακό ξεκίνησε την πορεία του στην αρχαία Ελλάδα κι ένας προφήτης από το παρελθόν επιστρέφει για να τους βοηθήσει να δώσουν τη λύση. Με μεγαλύτερο μπάτζετ και σαφώς υψηλότερα επίπεδα παραγωγής, με γνωστούς πρωταγωνιστές σε ρόλους γκεστ σταρ και ακόμη πιο ανεβασμένη διάθεση για χαβαλέ, το φιλμ του Γιώργου Νούσια πλησιάζει εδώ ακόμη περισσότερο την καθαρόαιμη κωμωδία, έστω κι αν είναι βουτηγμένο σε πολύ περισσότερο αίμα. Τα αστεία λειτουργούν όπως και τα εφέ, όμως αυτό που δεν είναι εδώ το ίδιο πετυχημένο όσο στην πρώτη ταινία είναι η αίσθηση του ρυθμού, που είναι γεμάτη σκαμπανεβάσματα και στιγμές που αγγίζουν τα όρια του βαρετού. Η πλάκα και ο χαβαλές εν τέλει κερδίζουν τις εντυπώσεις, όμως αναμφίβολα περιμέναμε κάτι περισσότερο. Σκηνοθεσία: Γιώργος Νούσιας. Πρωταγωνιστούν: Αργύρης Θανάσουλας, Ανδρέας Κοντόπουλος, Ιωάννα Παππά κ.ά. Χώρα: Ελλάδα. Διάρκεια: 88΄

Ακόμη: Ο Κέβιν Τανκαρόεν (ποιος;) υπογράφει μια μέτρια μεταφορά της τηλεοπτικής σειράς «Fame» στη μεγάλη οθόνη και το παιδικό φιλμ κινουμένων σχεδίων «G-Force» του Χόιτ Γιέτμαν μετατρέπει μερικά χάμστερ σε μυστικούς πράκτορες.

Γιώργος Ν. Κορωναίος

 

ΣΧΟΛΙΑ

Το "Π" σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.