24/09/2018 00:05:28
13.3.2010

Cine Ποντίκι

Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, ανεξαρτήτως των 6 Όσκαρ που κέρδισε, το «Hurt Locker» ήταν η ταινία που σημάδεψε τα φετινά Όσκαρ και εν πολλοίς την ίδια τη χρονιά. Ως συνοδευτικό πιάτο κάμποσα ακόμη φιλμ στις αίθουσες αυτή την εβδομάδα, με μια ανέλπιστα ενδιαφέρουσα ελληνική «έκπληξη»

The Hurt Locker

Η Κάθριν Μπίγκελοου υπήρξε ανέκαθεν ένα απόλυτα γοητευτικό παράδοξο στο αμερικανικό σινεμά. Μια σκηνοθέτις που δεν ειδικεύεται σε ρομαντικές κομεντί ούτε σε ευαίσθητες ταινίες εποχής. Πολλοί θα έλεγαν ότι σκηνοθετεί «σαν άντρας», όμως αυτό σημαίνει ότι το ταλέντο, η πυρετική ενέργεια, η κινηματογραφική ματιά είναι κάτι που ορίζεται από το φύλο, ένα συμπέρασμα ανάλογο με αυτό που λέει ότι «οι γυναίκες δεν είναι καλές οδηγοί». Τέτοιου είδους υπεραπλουστεύσεις προφανώς δεν έχουν αντίκρισμα στην περίπτωση της Μπίγκελοου, που φαίνεται πως ποτέ δεν σκέφτηκε με ανάλογα κλισέ ή παρωπίδες. Από την πρώτη της κιόλας ταινία, το παράξενο «The Lovelles», και στη συνέχεια μέσα από εμπορικές ταινίες δράσης, όπως το «Στην κόψη του κύματος», ανατρεπτικά genre films σαν το βαμπιρικό «Άγρια νύχτα» ή ακόμη και φιλόδοξες αποτυχίες σαν το «Strange Days» ή το «Βάρος του νερού» έδειξε πως η δική της οπτική δεν διαχωρίζει τη δράση από την ουσία. Το modus operandi της μοιάζει να αγγίζει την τελειότητα στο «Hurt Locker», ένα φιλμ που είναι εκ πρώτης όψεως μια ταινία δράσης, τοποθετημένη στο Ιράκ το 2004, αλλά που πίσω από τις εκρήξεις, τον πόλεμο και το θέαμα αναζητά και εξερευνά πολύ πιο ενδιαφέρουσες θεματικές. Θεματικές που μπορεί να διαφαίνονται από την αρχή, όταν οι λέξεις «ο πόλεμος είναι ναρκωτικό» μας εισάγουν στην ταινία, αλλά που θα γίνουν πολύ πιο σαφείς όταν θα γνωρίσουμε τους άνδρες μιας ομάδας πυροτεχνουργών, οι οποίοι αφοπλίζουν βόμβες με κίνδυνο της ζωής τους. Ο καινούργιος τους αρχηγός δείχνει να μεθά από την πιθανότητα να γίνει χίλια κομμάτια κάθε φορά που πλησιάζει μια βόμβα, όμως η ταινία έχει την εξυπνάδα να τον παρουσιάσει σαν κάτι πολύ πιο πολύπλοκο από έναν απλό τζάνκι της αδρεναλίνης. Μέσα από την καθημερινότητα στη Βάση, τις σχέσεις του με τους συναδέλφους, με ένα ντόπιο αγόρι, αλλά και από εικόνες της ζωής του πίσω στην πατρίδα, η Μπίγκελοου θα στήσει μια διαπεραστική ματιά του ανδρικού κόσμου, του πολέμου, θα μιλήσει όχι για την εισβολή στο Ιράκ αλλά για την ίδια την ανθρώπινη ύπαρξη και θα κάνει την πιο θεαματική και μαζί βραδυφλεγή ταινία δράσης που είδατε ποτέ. Εκρήγνυται μπροστά στα μάτια σας στην οθόνη, αλλά ο κρότος σας ακολουθεί εντός σας για καιρό. Σκηνοθεσία: Κάθριν Μπίγκελοου. Πρωταγωνιστούν: Τζέρεμι Ρένερ, Άντονι Μάκι, Μπράιαν Γκέραρτι, Ρέιφ Φάινς κ.ά. Χώρα: ΗΠΑ. Διάρκεια: 131΄

Art Therapy

Αληθινοί άνθρωποι σε καταστάσεις που έχουν ζήσει και σε άλλες που εφευρίσκει για λογαριασμό τους ο Νίκος Περάκης, που κινούνται στους χώρους που περπατούν καθημερινά, που κάνουν τις δουλειές τις οποίες κάνουν και στην πραγματικότητα και που μπλέκοντας τις ιστορίες τους συνθέτουν μια ελαφρώς «κατασκευασμένη» αλλά απόλυτα αληθινή εικόνα μιας πλευράς της σύγχρονης Αθήνας. To «Art Therapy» θα μπορούσε να περιγραφεί με τον όρο «mocumentary», δηλαδή ψευδοντοκιμαντέρ, όμως στην πραγματικότητα κατορθώνει και συλλαμβάνει την απόλυτη αλήθεια της ζωής ενός πιο δημιουργικού κομματιού αυτής της πόλης. Ο Αλέξανδρος Βασμουλάκης είναι street artist, η Ίλια Πατάπη είναι φιλόδοξη τραγουδίστρια, ο Ανδρέας Κωνσταντίνου είναι τελειόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Εθνικού. Μπορεί να μη γνωρίζονταν πριν κληθούν από τον Περάκη να παίξουν μια εκδοχή της ζωής τους, όμως αυτό δεν αναιρεί την αλήθεια των όσων «υποδύονται». Το φιλμ συλλαμβάνει, δίχως να την ωραιοποιεί, μια στιγμή από την «καλλιτεχνική σκηνή» αυτής της πόλης, που έχει συγκεκριμένη ευαισθησία και πεδίο δράσης: μακριά από τις δημόσιες σχέσεις, τον κόσμο των «δήθεν» γκαλερί, τα βόρεια προάστια και τη χυδαιότητα του νεόπλουτου Έλληνα. Το «Art Therapy» είναι ένα ειλικρινές πορτρέτο της νεανικής ενέργειας και μαζί ένα ερωτικό γράμμα στο αθηναϊκό κέντρο και τον κόσμο του, δομημένο με αριστοτεχνικό τρόπο από τον Νίκο Περάκη, αληθινό, απλό και κατά στιγμές ακόμη και συγκινητικό.Σκηνοθεσία: Νίκος Περάκης. Πρωταγωνιστούν: Αλέξανδρος Βασμουλάκης, Ανδρέας Κωνσταντίνου, Ίλια Πατάπη, Νίκος Ορφανός Χώρα: Ελλάδα. Διάρκεια: 95΄

Παραδεισένια οστά

Βασισμένο σε ένα συγκινητικό αλλά και σκληρό μπεστ σέλερ, γεμάτο φιλοδοξίες, στολισμένο με ένα λαμπρό καστ, το καινούργιο φιλμ του Πίτερ Τζάκσον καταλήγει να απογοητεύει πλήρως όσους ήλπιζαν πως η σκηνοθετική ιδιοφυΐα του μπορεί να φέρει στην οθόνη με επιτυχία κάτι που φαίνεται «αδύνατο να κινηματογραφηθεί». Το βιβλίο της Άλις Σέμπολτ περιγράφει το συναισθηματικό κενό που αφήνει στην οικογένεια μιας δεκατετράχρονης ο βιασμός και η δολοφονία της, ενώ παράλληλα παρακολουθεί τη ζωή της στον «παράδεισο» όπου βρίσκεται. Οι λέξεις του βιβλίου συνδυάζουν αβίαστα το ποιητικό στοιχείο με τη σκληρότητα της πραγματικότητας, κάτι που η ταινία όσο κι αν προσπαθεί δεν μπορεί να κατορθώσει. Οι ψηφιακές θεαματικές εικόνες που στήνει ο Τζάκσον για να αποδώσει την άλλη ζωή δείχνουν ψεύτικες και συχνά ενοχλητικές, ο 70s κόσμος των εν ζωή ηρώων δεν έχει αληθοφάνεια και οι ηθοποιοί, με την εξαίρεση του Στάνλεϊ Τούτσι που υποδύεται τον δολοφόνο, έχουν επιλεγεί λάθος για τους ρόλους. Αν και αξιοπρόσεκτο σε επίπεδο παραγωγής, το φιλμ είναι επιφανειακό, βεβιασμένο, άψυχο, ακριβώς δηλαδή το αντίθετο από αυτό που ήταν ο στόχος του. Κρίμα. Σκηνοθεσία: Πίτερ Τζάκσον. Πρωταγωνιστούν: Σίαρσα Ρόναν, Μαρκ Γουόλμπεργκ, Ρέιτσελ Βάις, Σούζαν Σαράντον, Στάνλεϊ Τούτσι. Χώρα: ΗΠΑ. Διάρκεια: 136΄

Δίψα

Ο σκηνοθέτης του «Old Boy» αποφασίζει να ασχοληθεί με τη μυθολογία των βαμπίρ στην καινούργια του ταινία, με τρόπο φυσικά ανατρεπτικό. Ήρωάς του ένας ιερέας που μολύνεται από έναν ιό και στη συνέχεια εξαιτίας μιας μετάγγισης μεταμορφώνεται σε βαμπίρ. Η ηθική του και η πίστη του όμως δεν του επιτρέπουν να σκοτώσει, δημιουργώντας του σοβαρό πρόβλημα επιβίωσης. Ακούγεται ενδιαφέρον και η αλήθεια είναι πως είναι γεμάτο εντυπωσιακές εικόνες και σκηνοθετικές ακροβασίες, μόνο που ο Παρκ Τσαν-γουκ δεν παίρνει ούτε στιγμή την ιστορία του στα σοβαρά, αντίθετα την τραβά στα άκρα, την απλώνει υπερβολικά σε διάρκεια και αδυνατεί να βρει την ισορροπία ανάμεσα στο χιούμορ και τη σοβαρότητα. Σκηνοθεσία: Παρκ Τσαν-γουκ. Πρωταγωνιστούν: Σονγκ Κανγκ-χο Κιμ Οκ-βιν, Κιμ Χαε-σουκ. Χώρα: Κορέα. Διάρκεια: 133΄

ΑΚΟΜΗ

Εγκλήματα στο χρόνο, του Νάτσο Βιγκαλόντο

Ισπανική ταινία τρόμου, που στήνει πάνω σ’ ένα ευρηματικό σενάριο μια μικρή αλλά διασκεδαστική ιστορία, για την υφή του χρόνου και την ανθρώπινη φύση. Ένας άντρας από την αναπαυτική πολυθρόνα του εξοχικού του βρίσκεται σε μια χρονική λούπα, αντιμέτωπος με έναν μυστηριώδη δολοφόνο, ξανά και ξανά, μόνο που κάθε φορά μια καινούργια έκπληξη αλλάζει την ιστορία.

Το λουλούδι της ερήμου, της Σέρι Χόρμαν

Η αληθινή ιστορία της Γουόρις Ντίρι, μιας σομαλής γυναίκας, θύματος της πρακτικής της κλειτοριδεκτομής, η οποία έγινε μοντέλο και στη συνέχεια μια από τις πρώτες γυναίκες που καταφέρθηκαν εναντίον αυτής της απάνθρωπης πράξης. Παρά τις καλές προθέσεις του και τις κάποιες δυνατές στιγμές όμως, το φιλμ παραμένει σχηματικό, απλοϊκό και τηλεοπτικής λογικής.

Να με θυμάσαι, του Άλεν Κούλτερ

Ο Τάιλερ, ένας νεαρός Νεοϋορκέζος, έχει μια δύσκολη σχέση με τον πατέρα του, από τότε που ένα τραγικό γεγονός διέλυσε την οικογένειά τους. Ποτέ δεν πίστευε ότι θα μπορούσε κανείς να καταλάβει τι περνάει, μέχρι που γνωρίζει την Άλι. Ωστόσο, κρυμμένα μυστικά έρχονται στην επιφάνεια και διάφορες περιστάσεις απειλούν να τους χωρίσουν. Ερωτική ιστορία για ρομαντικές καρδιές, με πρωταγωνιστή τον «βρικόλακα» Ρόμπερτ Πάτινσον.

Ο κατάσκοπος της διπλανής πόρτας, του Μπράιαν Λέβαντ

Ο Τζάκι Τσαν υποδύεται έναν κατάσκοπο που αποφασίζει να αλλάξει ζωή και να παντρευτεί τη γυναίκα που αγαπά, αλλά θα πρέπει πρώτα να κερδίσει την εκτίμηση των τριών παιδιών της.

Γιώργος Ν. Κορωναίος

 

ΣΧΟΛΙΑ

Το "Π" σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.