Του Δημήτρη Κανέλλη

Του Δημήτρη Κανέλλη

Σκηνοθεσία: Φιλίπ Ντε Γκουέ. Πρωταγωνιστούν: Φαμπρίς Λουσινί, Σαντρίν Κιμπερλέν, Κάρμεν Μάουρα.

Μεταφερόμαστε στο Παρίσι του 1960. Ο χρηματιστής Ζαν Λουί και η γυναίκα του Σουζάν ζουν μια ήσυχη με­σοαστική ζωή σε ένα πανέμορφο διαμέρισμα. Στον έκτο όροφο της πολυκατοικίας τους ζουν έξι γυναίκες που έχουν έρθει από την Ισπανία. Η παρουσία των γυναικών θα αρχίσει να επηρεάζει τη ζωή του Ζαν και να δίνει ένα διαφορετικό νόημα στη μονότονη καθημερινότητά του. Εν μέρει αυτοβιογραφική είναι η ταινία του Ντε Γκουέν, ο οποίος αναπαριστά με δύναμη, πειστικότητα και ρε­αλισμό, κομμάτια και αποσπάσματα της καθημερινής του ζωής. Βεβαίως, δεν αναλώνεται σε μια στείρα κατα­γραφή των σχέσεων και των καταστάσεων που επικρα­τούσαν στη δεκαετία του ’60, αλλά ούτε προσπαθεί να εξιδανικεύσει το φιλελεύθερο κλίμα των 60s. Απεναντί­ας, είναι καυστικός όταν χρειάζεται και επιθετικός όταν επιβάλλεται για να βάλει σε τάξη – ηθική και υπαρξιακή – τις σχέσεις και τα γεγονότα. Πρόκειται για μια συμπα­θέστατη ταινία σχέσεων, η οποία καταγράφει με αμεσό­τητα την επιρροή που μπορεί να έχει η αυθεντικότητα του τρόπου ζωής των «ταπεινών και καταφρονεμένων», κατά τον Κουροσάβα, στην «άδεια» και κενόδοξη ζωή των αστών και των οικονομικά ευκατάστατων. Οφείλου­με δε να ομολογήσουμε πως η ταινία βασίζεται σε ένα από τα πιο ολοκληρωμένα, έξυπνα και με καυστικούς ανατρεπτικούς διαλόγους σενάρια. Όντως η εργατική τάξη πάει στον «παράδεισο». Και όσοι αφήνονται να παρασυρθούν από την αυθεντικότητα της ύπαρξής της, αλλά και την αλήθεια, την εντιμότητα και την αλληλεγ­γύη που διέπει τις σχέσεις των εργαζομένων, δεν έχουν παρά να ωφεληθούν και να ανακαλύψουν έναν εντελώς διαφορετικό, αλλά γεμάτο ανθρωπιά και ουσία καθημε­ρινό τρόπο ζωής. Μην τη χάσετε με τίποτα. Εξαιρετικές και οι ερμηνείες.