To άρθρο, ωστόσο, δεν επικεντρώνεται στο πολυαναμενόμενο μαχητικό, αλλά στα αεροσκάφη 4ης γενιάς, τα οποία αναπτύχθηκαν την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου και συνεχίζουν ως σήμερα να αποτελούν τη ραχοκοκκαλιά της πολεμικής αεροπορίας της χώρας.

Όπως σημειώνεται, «στην αρχή του 2018 η αεροπορία είχε στη διάθεσή της 194 Su-30 διαφόρων εκδόσεων και 70 Su-35. Γι’ αυτά τα αεροσκάφη είναι άγνωστο πόσα είναι πλήρως ετοιμοπόλεμα και ως εκ τούτου, η ρωσική πολεμική αεροπορία είναι υποδεέστερη αυτής των ΗΠΑ, αλλά και συνολικά των δυνάμεων του ΝΑΤΟ».

Παράλληλα, ο αρθρογράφος επισημαίνει ότι τα νέα αεροσκάφη φθάνουν ανά δύο-τρία στις μονάδες, οι οποίες καλούνται να εκπαιδεύσουν πιλότους, να είναι ανά πάσα στιγμή ετοιμοπόλεμες, να συντηρούν τα παλιότερα αεροσκάφη και να κάνουν προγραμματισμό για τις μετακινήσεις του προσωπικού τους.

Παράλληλα, εμφανίζεται το φαινόμενο πτέρυγες μάχης να διαθέτουν διαφορετικά αεροσκάφη και διαφορετικούς τύπους με αποτέλεσμα να δημιουργούνται επιπλέον προβλήματα επιχειρησιακά και λογιστικά.

Ο αρθρογράφος τάσσεται υπέρ της αύξησης των παραγγελιών των νέων Su-57, ώστε να επιλυθούν όλα τα παραπάνω προβλήματα, ωστόσο, το μεγάλο κόστος και η αδύναμη ρωσική οικονομία κάνουν μια τέτοια πρόταση σχεδόν αδύνατη να υλοποιηθεί.

Πηγή: National Interest