Αίσθηση έχει προκαλέσει στη Βρετανία η μετάδοση της τηλεοπτικής μεταφοράς του κλασικού μυθιστορήματος «Lord of the Flies» του Γουίλιαμ Γκόλντινγκ (William Golding) από το BBC One σε διασκευή του μίστερ «Adolescence», Τζακ Θορν (Jack Thorne). Και μόνον η ομοβροντία κριτικών, ανεξαρτήτως πρόσημου, από τον Τύπο, έντυπο και ψηφιακό, του Νησιού, δείχνει ότι κάτι έχει καταφέρει.

Η πλοκή είναι τοποθετημένη χρονικά στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και αρχίζει όταν ένα αεροσκάφος, που μεταφέρει κυρίως αγόρια στην προεφηβεία, συντρίβεται σε ένα ακατοίκητο τροπικό νησί.

Αρχίζοντας με το σφύριγμα ενός κοχυλιού από τον Ράλφ, τα παιδιά σχηματίζουν μια εύθραυστη κοινωνία. Ο Ράλφ εκλέγεται αρχηγός τους, ο «Πίγκι» ο έμπιστος, αλλά κατατρεγμένος, υπαρχηγός του. Ο Τζακ, δεύτερος στην ψηφοφορία για την ηγεσία, ηγείται των κυνηγών της ομάδας, μαζί με τον Σάιμον, ένα ευαίσθητο αγόρι που λειτουργεί ως απεσταλμένος μεταξύ των δύο στρατοπέδων. Τα αγόρια, παιδιά της περιόδου του Μεσοπολέμου, είναι σκληραγωγημένα από τον πόλεμο και αποφασισμένα να διατηρήσουν την ψυχραιμία τους.

Οι σκέψεις για την πατρίδα -για τη Βρετανία και τη Μεγαλειότητά της- γρήγορα περνούν σε δεύτερη μοίρα μπροστά στη σκληρή πραγματικότητα της ζωής στο νέο τους «σπίτι». Η ελπίδα για διάσωση υποχωρεί μπροστά στην αρχέγονη επιθυμία για επιβίωση.

Το κλασικό μυθιστόρημα του Γκόλντινγκ γράφτηκε ως απάντηση στις ιμπεριαλιστικές φαντασιώσεις περιπέτειας για αγόρια, που φανταζόταν έναν κόσμο στον οποίο τα παιδιά θα έφερναν την εκπολιτιστική δύναμη των βρετανικών «αξιών» σε ακατοίκητες περιοχές.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη BBC iPlayer (@bbciplayer)

Ο Τζακ Θόρν στην τηλεοπτική διασκευή μετατοπίζει το κέντρο βάρους της ιστορίας από την αποικιοκρατία στην καταρρέουσα πατριαρχία. «Δεν ξέρεις τίποτα για τον πατέρα μου», φωνάζει ο ευέξαπτος Τζακ στον ήρεμο Σάιμον. «Όχι, αλλά ξέρω τον πατέρα μου», απαντά ο Σάιμον.

Χωρίς την καθοδήγηση των ενηλίκων η εύθραυστη κοινωνία τους αντικατοπτρίζει τον κόσμο που άφησαν πίσω τους. Κάποιοι αναλαμβάνουν ευθύνες, άλλοι τις αποφεύγουν. Κάποιοι υποτάσσονται στην εξουσία, άλλοι αντιστέκονται.

Μεγάλο μέρος της δράσης είναι αφιερωμένο σε παρατεταμένες λήψεις του ειδυλλιακού τοπίου, των αγοριών που παίζουν ή του άδειου ορίζοντα, με θορυβώδεις χορδές να παίζουν από πάνω για να εντείνουν την προσδοκία του τρόμου για τα φρικτά γεγονότα που θα ακολουθήσουν. Όλα φαίνεται να εξαρτώνται περισσότερο από την εξοικείωση με την ιστορία παρά από την ενστάλαξη του τρόμου από μόνη της.

«Το παιδί είναι ο πατέρας του άνδρα», έγραψε ο άγγλος ρομαντικός ποιητής Γουίλιαμ Γουόρντγουορθ το 1802. Δύο αιώνες μετά, ο Θορν έχει αναζωπυρώσει τη δημόσια συζήτηση σχετικά με τον τρόπο που αντιμετωπίζουμε τα παιδιά, τα πράγματα στα οποία τα εκθέτουμε και τον αντίκτυπο που  έχει στην ενήλικη ζωή τους.

Η σειρά «Ο Άρχοντας των Μυγών», σύμφωνα με τον Independent, αποδίδει τα θέματα της εφηβείας με τη μορφή παραβολής. Η βασανισμένη, διχασμένη ψυχή που υπάρχει σε όλους τους ανθρώπους -η οποία γεννά φόβο και δημιουργεί τις συνθήκες για βία- υπάρχει και στα παιδιά.

Τα αγόρια στο νησί, απαλλαγμένα από επιρροές και ευθύνες, συμπεριφέρονται σαν ενήλικες. Παλεύουν για την εξουσία, φαντάζονται εξωγενείς τρόμους, εκλογικεύουν τις συμπεριφορές τους μέσα από το πρίσμα της επιβίωσης. Οι πατέρες τους – οι άνδρες που θα γίνουν όταν μεγαλώσουν – είναι παρόντες στις φιγούρες αυτών των προεφηβικών ναυαγών.

Μέσα από εξαιρετικές ερμηνείες -εξισορροπούν κατά τους κριτικούς το αδύναμο σενάριο- αναδεικνύεται με τρομερό τρόπο η παρόρμηση για τυραννία, η ευθραυστότητα της δημοκρατίας και η ευθραυστότητα του πολιτισμού στις μέρες μας.

Διαβάστε επίσης:

Eurovision 2026: Σήμερα ο πρώτος ελληνικός ημιτελικός – Πώς ψηφίζει το κοινό

«Rooster»: Το HBO έδωσε στη δημοσιότητα το trailer της νέας κωμικής σειράς με τον Steve Carell (photos/video)

ANT1: Έφτασε το πλήρωμα του χρόνου για το βραδινό τοκ σόου με τη Ζέτα Μακρυπούλια