Οι λαοί της Ευρώπης έχουν το δίκιο, έχουν και τη δύναμη να το επιβάλλουν!

Τη βδομάδα που τελειώνει, η αγωνιστική σκυτάλη πέρασε από τις μεγάλες κινητοποιήσεις σε αρκετές χώρες της Ευρώπης, στους εργαζόμενους και τη νεολαία της Ελλάδας.

Την Τετάρτη 21 Οκτώβρη, πραγματοποιήθηκε μία από τις μεγαλύτερες απεργίες των τελευταίων χρόνων στην εκπαίδευση, συγκλονιστικά συλλαλητήρια στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη και άλλες πόλεις της χώρας. Εκατοντάδες σχολεία παρέμειναν κλειστά, μαθητές, φοιτητές, εκπαιδευτικοί και γονείς ένωσαν τις δυνάμεις τους απέναντι στην πολιτική που υψώνει “τείχη” απέναντι στα δικαιώματά τους στη μόρφωση και τη ζωή. Την ίδια μέρα απήργησαν οι νοσοκομειακοί γιατροί και διαδήλωσαν οι συνταξιούχοι. 

Την Παρασκευή 30 Οκτώβρη οι εργαζόμενοι και οι νέοι έχουν μπροστά τους έναν επόμενο μεγάλο αγωνιστικό σταθμό. Τα νέα μαθητικά και φοιτητικά συλλαλητήρια, μαζί με τη διεθνή απεργία των λιμενεργατών σε πάνω από 100 λιμάνια σε όλο τον κόσμο, την παμπειραϊκή απεργία.

Οι μέχρι τώρα κινητοποιήσεις έσπασαν στην πράξη το κλίμα τρομοκρατίας και καταστολής δίνοντας αποστομωτική απάντηση στην κυβέρνηση της ΝΔ και την αντιλαϊκή πολιτική της. Αποδείχθηκε ότι οι κυβερνώντες φοβούνται τη νέα γενιά που διεκδικεί το μέλλον της, τους εργαζόμενους που λένε «δεν πάει άλλο».  Για αυτό και κατέφυγαν σε επιθέσεις απέναντι στο ΚΚΕ, τύπου Κυρανάκη και Μαρινάκη, που εκτός από χυδαίες και ανιστόρητες, δείχνουν και το ποιος είναι ο πραγματικός, ο στρατηγικός αντίπαλος τους, δείχνουν αυτό που ξέρει όλος ο κόσμος, ότι το ΚΚΕ είναι νους – καρδιά – οργανωτής της πάλης του λαού μας. 

Οι μέχρι τώρα κινητοποιήσεις σε Ελλάδα και εξωτερικό απέδειξαν ακόμη μια φορά τον βρώμικο ρόλο των φασιστών που κατά τα άλλα παριστάνουν τους «αντισυστημικούς», αλλά στηρίζουν για ακόμη μια φορά το σύστημα, επιχειρώντας να στρέψουν την οργή της νεολαίας ενάντια σε άλλους λαούς, μιλώντας για ξένους εισβολείς με αφορμή τις κινητοποιήσεις στη Γαλλία κλπ. Οι μέχρι τώρα κινητοποιήσεις εξέθεσαν τις δυνάμεις της εγχώριας σοσιαλδημοκρατίας, πχ ΠΑΣΟΚ, κόμμα Τσίπρα κλπ, που με στόχο να αλλάξει απλά ο διαχειριστής της αντιλαϊκής πολιτικής και όχι να ανατραπεί αυτή η πολιτική που ματώνει τον λαό μας, τις υπονομεύουν ή λάμπουν δια της απουσίας τους, συνεχίζοντας να προβάλλουν την εικονική πραγματικότητα ότι στις άλλες χώρες της ΕΕ (που τόσο την αγαπάνε) είναι όλα «μέλι – γάλα».   

Μεγάλη συζήτηση γίνεται αυτές τις μέρες μέσα στους χώρους δουλειάς και εκπαίδευσης, στις λαϊκές γειτονιές για τους λόγους και τις αιτίες των κινητοποιήσεων που αναπτύσσονται στη Γαλλία, την Ισπανία, την Ιταλία, το Βέλγιο, την Πορτογαλία, την Αλβανία, άλλες χώρες και φυσικά και στην Ελλάδα. Οι εργαζόμενοι στη χώρα μας, στη μεγάλη πλειοψηφία τους, ακόμα και αυτοί που ακόμα δε συμμετέχουν, τις αντιμετωπίζουν με συμπάθεια, ενδιαφέρον, προσμονή. Τέτοια είναι τα λαϊκά αισθήματα και οι διαθέσεις και στις άλλες χώρες.

Αυτό συμβαίνει για τον απλό λόγο, ότι παρά τις υπαρκτές διαφορές από χώρα σε χώρα, τα ίδια γιγαντιαία προβλήματα, αυτά των χαμηλών πραγματικών μισθών, της στέγης, της ακρίβειας, της ενιαίας τάσης επιδείνωσης του βιοτικού επιπέδου, η άσχημη κατάσταση στην εκπαίδευση κα είναι κοινά στοιχεία σε όλη την ΕΕ. Όλα αυτά δημιουργούν, ιδιαίτερα στους νέους ανθρώπους άγχος, ανησυχία, τη βεβαιότητα ότι θα ζήσουν χειρότερα από τις προηγούμενες γενιές. 

Η Ελλάδα και η δύσκολη κατάσταση που αντιμετωπίζει ο λαός μας δεν είναι παρέκκλιση. Γιατί στην ΕΕ 92,7 εκατ. άνθρωποι, το 21% του πληθυσμού βρίσκονται σε κίνδυνο φτώχειας. Γιατί 1 στους 2 νέους 18–34 ετών ζουν στο παιδικό τους δωμάτιο είτε τους στηρίζουν οι γονείς τους. Γιατί 27,5% δεν μπόρεσαν να πάνε ούτε μία εβδομάδα διακοπές. Γιατί 50 εκατομμύρια άνθρωποι θα πρέπει να επιλέξουν αν θα βάλουν φαγητό στο τραπέζι τους ή εάν θα ζεστάνουν το σπίτι τους τον χειμώνα που έρχεται. 

Όλα τα παραπάνω συμβαίνουν ενώ προϋπολογίζονται 800 δισ. ετησίως για την πολεμική οικονομία και προετοιμασία και την επιχειρηματική ανταγωνιστικότητα. Αυτός είναι ο «εθνικός στόχος» σε κάθε χώρα της ΕΕ, για αυτό και τα κόμματα του κεφαλαίου προβάλλουν τα λεγόμενα «κοστολογημένα προγράμματα» τους. Στα οποία φυσικά, δε χωρούν οι λαϊκές ανάγκες. Γιατί αποδεικνύεται και πάλι ότι δεν υπάρχει «μαγική συνταγή», από τη μία σε περίοδο ιμπεριαλιστικού πολέμου, που τα μέτωπά σε Ουκρανία και Μέση Ανατολή τείνουν να ενωθούν, να πλουτίζουν οι καπιταλιστές και από την άλλη να ικανοποιούνται οι λαϊκές ανάγκες. Γιατί, για να κερδίσει ο λαός πρέπει να χάσει το κεφάλαιο και αυτή την αλήθεια στη χώρα μας την προβάλλει μόνο το ΚΚΕ, πρωτοστατώντας σε όλους τους δίκαιους αγώνες.

Εκεί βρίσκεται και η μοναδική ελπίδα. Στο να πάρει σάρκα και οστά το σύνθημα που σάλπισε το ΚΚΕ πριν από αρκετά χρόνια, από τον βράχο της Ακρόπολης «Λαοί της Ευρώπης ξεσηκωθείτε!». Στο να δυναμώσει σε κάθε χώρα η οργάνωση, η διεκδίκηση, η πάλη που βάζει στο στόχαστρο τον καπιταλισμό, την εξουσία του κεφαλαίου. Ο αγώνας που όχι μόνο θα ανησυχήσει τις κυβερνήσεις της αντιλαϊκής πολιτικής και της πολεμικής προετοιμασίας, αλλά θα τις φοβίσει, θα τις κλονίσει, αλλά και θα βάλει στόχο να ανατρέψει το βάρβαρο σύστημα της εκμετάλλευσης, τον καπιταλισμό. Ο αγώνας για την Ελλάδα και κάθε χώρα, την Ευρώπη, του Σοσιαλισμού! Ο αγώνας για τον οποίο στην Ελλάδα το ΚΚΕ δίνει όλες τις δυνάμεις του, της κατάργησης της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, ως ρεαλιστική, απαραίτητη και ώριμη απάντηση για τον 21ο αιώνα. Ο αγώνας που θα δώσει πνοή και στις άλλες χώρες της Ευρώπης για να επιβάλλουν οι λαοί το δίκιο τους.

*Ο Νίκος Ζαχαρόπουλος είναι μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ

Διαβάστε επίσης:

Από το Predator και τον ΟΠΕΚΕΠΕ μέχρι το σκάνδαλο του μπάσκετ. Πόση ακόμη ασυδοσία μπορεί να αντέξει αυτή η χώρα;

Εθνική ήττα από μία κυβέρνηση-πρωταθλητή στις υποχωρήσεις και στην παραχώρηση εθνικής κυριαρχίας

Η ιστορία – αμαρτία της διαχείρισης του τουρκολιβυκού ψευδο-μνημονίου από την κυβέρνηση της Ν.Δ.

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.