17/11/2018 16:29:48
26.6.2018 / ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΡΥΣΙΚΟΠΟΥΛΟΣ
Δημοσιεύτηκε στο ΠΟΝΤΙΚΙ, τεύχος 2026 στις 21-6-2018

Η άρρωστη σεξουαλικότητα της Άκρας Δεξιάς

Η άρρωστη σεξουαλικότητα της Άκρας Δεξιάς - Media
 
Στις 23 Μαρτίου 2014 ο 22χρονος Αμερικανός Έλιοτ Ρότζερ δολοφόνησε τέσσερις άνδρες και δύο γυναίκες και τραυμάτισε άλλα 14 άτομα στην περιοχή Ίσλα Βίστα, κοντά στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στη Σάντα Μπάρμπαρα. Το περιστατικό θα μπορούσε να είναι άλλη μια άσκοπη τραγωδία αποδιδόμενη στην ανεξέλεγκτη οπλοκατοχή και οπλοχρησία στις ΗΠΑ, ωστόσο η έρευνα της αστυνομίας αποκάλυψε μια ζοφερή πτυχή του μαζικού εγκλήματος, η οποία πραγματικά άλλαξε την εικόνα της εγκληματικής δράσης του Ρότζερ.
 
Ο δράστης αυτοπαρουσιαζόταν ως εκπρόσωπος/ μέλος μιας υποομάδας με έντονη δραστηριότητα στο διαδίκτυο, η οποία μέσα από φόρουμ και σάιτ εξέφραζε μια «δηλητηριασμένη» αντίληψη για τη σεξουαλικότητα των – κυρίως – λευκών νεαρών ανδρών στις ΗΠΑ. Οι άνθρωποι αυτοί αυτοαποκαλούνται «ακουσίως άγαμοι» (involuntary celibate ή incels για συντομία) και είναι άνδρες που, ενώ επιθυμούν, δεν καταφέρνουν να έχουν ερωτικές σχέσεις, εξ ου και το «ακουσίως».
 
Σταδιακά, μέσω του διαδικτύου, οι άνθρωποι αυτοί έχουν δημιουργήσει μια αρρωστημένη ιδεολογία, σύμφωνα με την οποία για την αδυναμία τους να έχουν σεξουαλική ζωή ευθύνονται η κοινωνία και οι γυναίκες, μια ιδεολογία που έχει πλέον ξεπεράσει τα – όποια... – λογικά όρια και χαρακτηρίζεται ως ακροδεξιά, ρατσιστική και συνολικά μισανθρωπική.
 
Μια γυναίκα «φταίει»...
Το κωμικοτραγικό είναι ότι για τον όρο incel ευθύνεται μια... γυναίκα. Το 1993 μια φοιτήτρια με το όνομα Αμάντα έφτιαξε έναν ιστοχώρο με μοναδικό στόχο να περιγράψει τον προβληματισμό της για το γεγονός ότι, ενώ η ίδια το επιθυμούσε, δεν είχε σεξουαλική ζωή.
Με τίτλο «Amanda’s Involuntary Celibacy Project» (Πρότζεκτ της Αμάντα περί Εκούσιας Αγαμίας), ο ιστοχώρος μάζεψε σύντομα πολύ κόσμο που είχε αντίστοιχα προβλήματα και ήθελε να τα συζητήσει. Σταδιακά, ωστόσο, η συζήτηση άρχισε να γίνεται «τοξική» και τα σχόλια να ξεφεύγουν προς τον ρατσισμό και τον μισογυνισμό. Λίγο αργότερα η Αμάντα ανακάλυψε ότι ήταν γκέι, εγκατέλειψε το πρότζεκτ και πούλησε το σάιτ σε κάποιον άγνωστο.
Από εκεί και πέρα τα πράγματα πήραν μια καθοδική και εξαιρετικά δηλητηριώδη πορεία. Όλο και περισσότεροι άνδρες που ταυτίζονταν με τον χαρακτηρισμό του incel άρχισαν να δημιουργούν διαδικτυακές κοινότητες και να εκφράζουν έναν τοξικό εκνευρισμό για την αδυναμία τους να συνάψουν σεξουαλικές σχέσεις.
 
Μάλιστα, όταν γνωστά social media, όπως το Reddit, άρχισαν να απαγορεύουν τις κοινότητες incels σε αυτά (καθώς οι διάλογοι ξέφευγαν σε συζητήσεις για βιασμούς, δολοφονίες και άλλα τέτοια «χαριτωμένα» θέματα...), οι «εκουσίως άγαμοι» άρχισαν να ενδιαφέρουν και τα παραδοσιακά ΜΜΕ, τα οποία πολύ σύντομα βρήκαν κοινά χαρακτηριστικά με πολλές ακροδεξιές τάσεις και υποκουλτούρες στις ΗΠΑ.
 
Ακροδεξιά σεξουαλικότητα
Άλλωστε η ιδεολογία των incels, αν κάποιος εξαιρέσει τις εκφράσεις αυτολύπησης και απογοήτευσης, αποτελεί άλλο ένα κομμάτι της λεγόμενης «Εναλλακτικής Δεξιάς» (Alt Right), που με τόσο πάθος αγκάλιασε τα κηρύγματα μίσους του ίδιου του νυν Προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ και πολλών μελών του περίγυρού του. Οι incels εκφράζουν μίσος προς τις γυναίκες, υποστηρίζουν την ανωτερότητα του ανδρικού φύλου και ζητούν από το κράτος να νομιμοποιήσει τον βιασμό, ως μέτρο αποτροπής βίαιων συμπεριφορών από άλλους incels.
Παράλληλα, εκφράζουν απέχθεια για άνδρες με επιτυχίες στις γυναίκες, για τον φεμινισμό και για οτιδήποτε κρίνουν ως «φιλελεύθερο» και κάπου εδώ «κολλάει» και η στενή σχέση τους με την Εναλλακτική Δεξιά, η οποία με παρόμοια κελεύσματα απευθύνεται σε απογοητευμένους λευκούς άνδρες καλώντας τους να «σπάσουν τα δεσμά του λιμπεραλισμού» και να πάρουν ξανά την Αμερική στα χέρια τους.
 
Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι τόσο οι incels όσο και οι οπαδοί της Εναλλακτικής Δεξιάς (που στην πραγματικότητα είναι ένας ευφημισμός για την ακραία ρατσιστική Δεξιά) χρησιμοποιούν παρόμοια υποτιμητική αργκό για να περιγράψουν τις γυναίκες και οιοδήποτε μη λευκό κάτοικο της Αμερικής, ενώ, ταυτόχρονα ταυτίζονται στις πιο αντιδραστικές αντιλήψεις, είτε αυτές σχετίζονται με την οπλοκατοχή και οπλοχρησία είτε με την πορνεία (οι incels απαιτούν να νομιμοποιηθεί και να απορρυθμιστεί πλήρως, προκειμένου να έχουν τη δυνατότητα αγοράς σεξουαλικών υπηρεσιών χωρίς καμία πρόβλεψη για τις ιερόδουλες).
 
Σκοτώνοντας τον «άλλο»
Όσοι θεωρούν ότι οι incels είναι ένα ακόμα φαινόμενο του ίντερνετ που θα ξεφουσκώσει όταν τα – κατά κύριο λόγο νεαρά και κοινωνικά απαίδευτα – μέλη του μεγαλώσουν λίγο, μάλλον είναι γελασμένοι, καθώς η βία που διακηρύσσουν στα φόρα τους έχει ήδη σκάσει στην πραγματικότητα με τραγικά αποτελέσματα:
● Σαν να μην έφθαναν τα θύματα του Έλιοτ Ρότζερ, τον Οκτώβριο του 2015 ο 26χρονος Κρις Χάρπερ - Μέρσερ εισέβαλε στο κολέγιο Άμπκουα, στο Ρόουζμπεργκ του Όρεγκον, και σκότωσε εννέα άτομα τραυματίζοντας άλλα οκτώ. Ο δράστης άφησε στη σκηνή του εγκλήματος ένα μανιφέστο με το οποίο εξέφραζε μίσος για το γεγονός ότι δεν έχει ερωτικές σχέσεις και γενικότερα κατά της κοινωνίας.
● Τον Δεκέμβριο του 2017 ο 21χρονος Ουίλιαμ Άτσισον σκότωσε δύο ανθρώπους στο γυμνάσιο Άζτεκ του Νέου Μεξικού και αυτοκτόνησε. Η έρευνα αποκάλυψε ότι ο Άτσισον είχε εκφράσει θαυμασμό για τον Έλιοτ Ρότζερ.
● Στις 14 Φεβρουαρίου 2018 ο 19χρονος Νίκολας Κρουζ σκότωσε 17 άτομα σε Λύκειο στη Φλόριντα. Σε διάφορα διαδικτυακά φόρα ο Κρουζ πριν από την επίθεση είχε ποστάρει τη φράση «Ο Έλιοτ Ρότζερ δεν θα ξεχαστεί».
● Και στις 23 Απριλίου του 2018 ο 25χρονος Άλεκ Μινάσιαν κατηγορείται ότι χτύπησε με βαν και σκότωσε δέκα άτομα τραυματίζοντας σοβαρά άλλα 16 στο Τορόντο του Καναδά. Ο Μινάσιαν λίγο πριν από την επίθεση είχε γράψει στο Facebook ότι «η επανάσταση των incel άρχισε», μια έκφραση που χρησιμοποιείται στις διαδικτυακές κοινότητες για να περιγράψει τις εκδηλώσεις βίας λόγω έλλειψης σεξουαλικής δραστηριότητας.

ΣΧΟΛΙΑ

Το "Π" σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.