30/11/2020 20:03:30
23.8.2020 / ΜΙΧAΛΗΣ ΛΑΓAΝΗΣ
Δημοσιεύτηκε στο ΠΟΝΤΙΚΙ, τεύχος 2139 στις 20-8-2020

Έμεινε χωρίς δικαίωση

Έμεινε χωρίς δικαίωση - Media

 

Το Ειδικό Δικαστήριο για τον Λίβανο δεν έβγαλε άκρη για τη δολοφονία του Ραφίκ Χαρίρι

Δικαίωση ή απογοήτευση; Δεκαπέντε χρόνια μετά τη δολοφονία του πρώην πρωθυπουργού του Λιβάνου Ραφίκ Χαρίρι και 21 μελών της προσωπικής του ασφάλειας και τον τραυματισμό εκατοντάδων άλλων πολιτών της Βηρυτού και έξι χρόνια μετά την έναρξη της δίκης σε ειδικό δικαστήριο του ΟΗΕ, η Ολομέλεια έκρινε ένοχο για εμπλοκή στη βομβιστική επίθεση με φορτηγάκι - βόμβα τον έναν από τους τέσσερις κατηγορουμένους.

Κινητά τηλέφωνα που χρησιμοποιήθηκαν από τους υπόπτους επέτρεψαν να εγκαθιδρυθεί μια σύνδεση ανάμεσα σε δύο φερόμενα ως μέλη της Χεζμπολάχ και τη δολοφονία του Χαρίρι το 2005, δήλωσε το Ειδικό Δικαστήριο για τον Λίβανο (TSL).

Τα μέλη του δικαστηρίου, που έχει την έδρα του στην Ολλανδία, ανέφεραν ωστόσο ότι δεν υπάρχουν αρκετές αποδείξεις προκειμένου να συνδεθούν οι άλλοι δύο κατηγορούμενοι με τα κινητά τηλέφωνα τα οποία, σύμφωνα με το κατηγορητήριο, χρησιμοποιήθηκαν για την πραγματοποίηση της επίθεσης αυτοκτονίας στη Βηρυτό, κατά την οποία σκοτώθηκε ο σουνίτης δισεκατομμυριούχος Ραφίκ Χαρίρι.

Δεν εμπλέκονται Χεζμπολάχ - Συρία

Οι δικαστές δήλωσαν επίσης ότι δεν υπάρχει καμία απόδειξη που να επιτρέπει να εγκαθιδρυθεί μια άμεση διασύνδεση ανάμεσα στην επίθεση και τη Συρία ή το σιιτικό κίνημα Χεζμπολάχ. Ο θάνατός του Χαρίρι, στον οποίο κατηγορήθηκαν αρχικά ότι ενεπλάκησαν τέσσερις Λιβανέζοι φιλοσύροι στρατηγοί, είχε προκαλέσει εκείνη την εποχή ένα κύμα διαδηλώσεων που οδήγησε στην αποχώρηση των συριακών στρατευμάτων έπειτα από παρουσία σχεδόν τριάντα χρόνων στον Λίβανο.

Η Χεζμπολάχ, σύμμαχος του συριακού καθεστώτος και του Ιράν, απέρριψε κάθε ευθύνη και δήλωσε ότι δεν αναγνωρίζει το TSL, που συστάθηκε έπειτα από ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.

Οι δικαστές του Ειδικού Δικαστηρίου δήλωσαν κατά τη διάρκεια της τοποθέτησής τους πως είναι «πεπεισμένοι πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας» πως ο Σαλίμ Αγιάς ήταν ο χρήστης κινητών τηλεφώνων που χρησιμοποιήθηκαν για την παρακολούθηση του Χαρίρι στη διάρκεια των μηνών που προηγήθηκαν της επίθεσης, ενός στοιχείου - κλειδί του φακέλου που έχει σχηματιστεί από την πολιτική αγωγή.

Ακόμη οι δικαστές είναι πεπεισμένοι πως ο Αγιάς – που κατηγορείται επίσης ότι ενεπλάκη σε άλλες τρεις επιθέσεις εναντίον πολιτικών το 2004 και το 2005 – «είχε διασυνδέσεις με τη Χεζμπολάχ».

«Η Συρία και η Χεζμπολάχ μπορεί να είχαν κίνητρα να εξοντώσουν τον Ραφίκ Χαρίρι και τους πολιτικούς συμμάχους του, ωστόσο δεν υπάρχουν αποδείξεις ότι η ηγεσία της Χεζμπολάχ είχε οποιαδήποτε ανάμειξη στη δολοφονία του Ραφίκ Χαρίρι και δεν υπάρχει οποιαδήποτε απευθείας ένδειξη για συριακή ανάμειξη» δήλωσε ο προεδρεύων δικαστής Ντέιβιντ Ρε.

Άλλοι δύο άνδρες, ο Χουσέιν Ονέισι, 46 ετών, και ο Άσαντ Σάμπρα, 43 ετών, κατηγορούνται κυρίως ότι ηχογράφησαν μια βιντεοκασέτα με την οποία αναλάμβαναν την ευθύνη για τη δολοφονία εξ ονόματος μιας ψεύτικης οργάνωσης. Κατά τη διάρκεια ανάγνωσης της ετυμηγορίας, που συνεχιζόταν έως το βράδυ, επισημάνθηκε πως, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, ο Ονέισι ήταν ο κύριος χρήστης ενός από τα άλλα τηλέφωνα.

Ο τελευταίος ύποπτος, ο Χάσαν Χαμπίμπ Μέρχι, 54 ετών, αντιμετωπίζει επίσης διάφορες κατηγορίες, όπως η συνέργεια για την πραγματοποίηση τρομοκρατικής ενέργειας και η συνωμοσία με σκοπό τη διάπραξη αυτής της ενέργειας. Οι δικαστές είπαν πως είναι ανεπαρκείς οι αποδείξεις που συνδέουν τον Χάσαν Χαμπίμπ Μέρχι και τον Άσαντ Σάμπρα με τα κινητά τηλέφωνα. Ο Μουστάφα Μπαχρεντίν, ο κύριος ύποπτος που χαρακτηρίζεται ως ο «εγκέφαλος» της επίθεσης από τους ερευνητές, έχει πεθάνει.

Απογοήτευση...

Η απόφαση του ειδικού δικαστηρίου για την καταδίκη μόλις ενός από τους κατηγορουμένους προκάλεσε απογοήτευση στην υπηρεσιακή κυβέρνηση και τους κατοίκους του Λιβάνου, οι οποίοι περίμεναν την απόδειξη της ενοχής όλων των κατηγορουμένων για τη δολοφονία του λαοφιλούς ηγέτη.

Ο Χαρίρι προσπάθησε να οδηγήσει τη μικρή αραβική χώρα ανάμεσα στις «συμπληγάδες» εσωτερικών και εξωτερικών παρεμβάσεων στη χώρα τόσο από την παραστρατιωτική οργάνωση της Χεζμπολάχ όσο και τους τότε «ισχυρούς του αραβικού κόσμου», όπως το Ιράν, η Συρία, η Σαουδική Αραβία και η Αίγυπτος, σε μια σύγκρουση για την επιβολή της κυριαρχίας στη Μέση Ανατολή μεταξύ των σιιτών και των σουνιτών μουσουλμάνων.

Ένας μεταρρυθμιστής

Το χάος και το κενό που ακολούθησαν τον θάνατο του Χαρίρι έθεσαν τα θεμέλια για τα επόμενα 15 ταραχώδη χρόνια, κατά τη διάρκεια των οποίων μια αδύναμη χώρα παραμένει σε κατάσταση πολιτικής παρακμής. Ένας πόλεμος με το Ισραήλ το 2006 ήταν ένα ακόμη χτύπημα, όπως και ο εμφύλιος στη Συρία από το 2011. Στη συνέχεια η επανάσταση, η κοινωνική στασιμότητα, η οικονομική κατάρρευση και η κατάρρευση της περιφερειακής τάξης, η οποία μπορεί να εντοπιστεί εν μέρει στον βίαιο θάνατο του ανθρώπου που επιχείρησε να οδηγήσει τον Λίβανο έξω από την καταστροφή του εμφυλίου πολέμου.

Στις αρχές της δεκαετίας του 2000 ο Χαρίρι έγινε μια από τις πιο δημοφιλείς προσωπικότητες του Λιβάνου. Πολεμήθηκε όμως σκληρά από το Ιράν και τη Συρία, κυρίως, λόγω του μετριοπαθούς και προοδευτικού του προφίλ, που δεν έγινε αποδεκτό από τη θεοκρατική ηγεσία της Τεχεράνης και την ηγεσία της Δαμασκού. «Δούρειο Ίππο» στην αποπομπή του, τον Οκτώβριο του 2004, από τον πρωθυπουργικό θώκο αποτέλεσε η στρατιωτική πτέρυγα της Χεζμπολάχ, που συνδέεται στενά και επηρεάζεται άμεσα από το Ιράν.

ΣΧΟΛΙΑ

Το "Π" σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.