Πανηγυρίζει η κυβέρνηση για την πρώτη (!) «μεγάλη» (;) αποκρατικοποίηση. 

Πανηγυρίζει η κυβέρνηση για την πρώτη (!) «μεγάλη» (;) αποκρατικοποίηση. Σύμφωνα με όσα επιχειρεί να διοχετεύσει για επικοινωνιακούς λόγους, η συμφωνία με τους Αζέρους και τη Socar για την εξαγορά του ΔΕΣΦΑ είναι, λένε, «πανίσχυρη» και θα ολοκληρωθεί το συντομότερο δυνατό.
Τα 400 εκατ. ευρώ που θα δώσουν οι μελλοντικοί νέοι μέτοχοι της ελληνικής ενεργειακής επιχείρησης είναι το δεύτερο μεγαλύτερο ποσό (μετά τα 660 εκατ. ευρώ του ΟΠΑΠ) που έχει προκύψει από τις αποκρατικοποιήσεις. Κι αυτό, λένε, ικανοποιεί απόλυτα την κυβέρνηση.
Οι ισχυρισμοί της κυβέρνησης έχουν μία βάση αλήθειας, αλλά δεν είναι όλη η αλήθεια, με αποτέλεσμα να μένουν μόνο οι εντυπώσεις που θέλουν να περάσουν από το επικοινωνιακό επιτελείο. Εάν, όμως, δούμε το σύνολο των παραμέτρων της υπόθεσης, προκύπτει ότι η πώληση του ΔΕΣΦΑ ούτε επιτυχημένη είναι ούτε δίνει ισχυρά οφέλη στην ελληνική πλευρά. Αντίθετα, η Ελλάδα χάνει ένα πολύτιμο πάγιο στοιχείο, τόσο σε αξία όσο και ως εργαλείο υλοποίησης της ενεργειακής στρατηγικής, παραδίνοντας τα «κλειδιά» του εφοδιασμού της χώρας σε ξένους επενδυτές, με πολύ σοβαρές επιπτώσεις για το μέλλον.

Τους πληρώνουμε
Εκείνο, ωστόσο, που είναι εξωφρενικό και για το οποίο το κυβερνητικό επιτελείο αρνείται με επιμονή να συζητήσει δημόσια, είναι το γεγονός ότι, όπως έχει αποκαλύψει το «Π» εδώ και αρκετούς μήνες, οι Αζέροι θα… πληρωθούν (!!!) για να αποκτήσουν τον ΔΕΣΦΑ. Πώς θα γίνει αυτό;
Στα μέσα Σεπτεμβρίου, η ΔΕΠΑ υπέγραψε συμφωνία με τη Socar (ναι, την κρατική εταιρεία του Αζερμπαϊτζάν που εξαγοράζει τον ΔΕΣΦΑ) για τον εφοδιασμό της ελληνικής αγοράς με φυσικό αέριο από το πεδίο του Σαχ Ντενίζ. Σύμφωνα με τα όσα έχουν ανακοινωθεί από τη ΔΕΠΑ, το αζέρικο αέριο θα φτάσει στη χώρα μας το 2019, με την ετήσια ποσότητα να υπολογίζεται σε ένα δισ. κυβικά μέτρα.
Ωστόσο, υπουργείο και ΔΕΠΑ κρατούν ως επτασφράγιστο μυστικό το εάν στη συμφωνία με την αζέρικη εταιρεία υπάρχει συγκεκριμένη πρόβλεψη για την τιμή του καυσίμου που θα προμηθευόμαστε.
Με βάση τα τιμολόγια που έχουμε με την Gazprom, το ένα δισ. κυβικά στοιχίζει περίπου 500 εκατ. ευρώ, με δεδομένο ότι αγοράζουμε κατά 30% ακριβότερα το ρωσικό αέριο, σε σύγκριση με τις μέσες τιμές που ισχύουν στην υπόλοιπη Ευρώπη. Εάν θεωρήσουμε ότι οι Αζέροι έχουν δεχθεί να μας δώσουν αυτήν την… έκπτωση του 30%, τότε η ίδια η Socar θα εισπράττει 360-370 εκατ. ευρώ τον χρόνο! Εάν η «έκπτωση» είναι μικρότερη, το ποσό που θα εισπράξουν θα είναι μεγαλύτερο από εκείνο που θα μας δώσουν!!!
Αυτό σημαίνει ότι το Μπακού έκανε την μπίζνα του αιώνα! Σήμερα δεσμεύεται (και άγνωστο πότε θα τα δώσει) να καταβάλει 400 εκατ. ευρώ για το 66% του ΔΕΣΦΑ και σύντομα (το αργότερο σε μία 5ετία) θα αρχίσει να εισπράττει τουλάχιστον 360 εκατ. ευρώ τον χρόνο. Θα κάνουν, δηλαδή, απόσβεση της επένδυσης το πολύ σε έναν χρόνο!
Την ίδια στιγμή, με τα συμβόλαια που έχει υπογράψει (μαζί με τη ΔΕΠΑ, υπέγραψαν και άλλες οκτώ ευρωπαϊκές ενεργειακές επιχειρήσεις), η Socar μπορεί να προσφύγει σε διεθνή δανεισμό με τους καλύτερους δυνατούς όρους για να χρηματοδοτήσει το ποσοστό της στην κοινοπραξία που θα κατασκευάσει και θα λειτουργήσει τον αγωγό TAP.
Πρόκειται για τον αγωγό που θα περάσει από ελληνικό έδαφος προερχόμενος από την Τουρκία και κατευθυνόμενος προς Αλβανία, για να καταλήξει στη συνέχεια στην Ιταλία.

Συμφωνία – ζημιά
Κι εδώ υπάρχει και το επόμενο «σκοτεινό» σημείο, για το οποίο η κυβέρνηση και το αρμόδιο υπουργείο αρνούνται να κάνουν ακόμη και την παραμικρή νύξη: ενώ για άλλους αγωγούς (π.χ. Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη, South Stream) γνωρίζαμε από πριν τα ποσά που θα προέκυπταν για τη χώρα μας από τα τέλη διέλευσης του αγωγού, στην περίπτωση του TAP κανείς δεν μιλάει γι’ αυτό.
Παράγοντες της αγοράς, που έχουν πρόσβαση στα κείμενα των συμφωνιών (MoU) που έχουν υπογραφεί έως σήμερα, έλεγαν στο «Π» ότι δεν υπάρχει σχετική πρόβλεψη, ενώ εκ των υστέρων, οι αρμόδιοι για τις επαφές με την κοινοπραξία του αγωγού προσπάθησαν να θέσουν το θέμα, χωρίς να υπάρχει απολύτως καμία ανταπόκριση από την άλλη πλευρά, όπως λένε οι ίδιοι κύκλοι. Άλλωστε, οι συνεταίροι του TAP δεν είναι ούτε φιλανθρωπικά ιδρύματα ούτε «καλοί Σαμαρείτες». Εφόσον μας έπιασαν κορόιδα, σιγά μη μας χαρίσουν κομμάτι από τα κέρδη τους…
Με όλα τα παραπάνω, βγαίνει στην επιφάνεια το πόσο… «πανίσχυρη» είναι η συμφωνία μεταξύ ελληνικής πλευράς και Αζέρων για τον ΔΕΣΦΑ, τον οποίο μάλιστα οι νέοι μέτοχοι θα χρησιμοποιήσουν για να αποκτήσουν πρόσβαση και σε αγορές τις οποίες κάποτε δεν μπορούσαν να προσεγγίσουν. Μέσω της Ρεβυθούσας, η Socar θα μπορέσει να διοχετεύσει αέριο σε όλη τη Μεσόγειο κι ενδεχομένως και ακόμη πιο μακριά…
Στο τέλος Νοεμβρίου ή στις αρχές Δεκεμβρίου έρχεται στην Αθήνα η ηγεσία της αζέρικης εταιρείας, με επικεφαλής τον πρόεδρό της Ρόβναγκ Αμπντουλάγεφ, για να επισφραγίσει την ίδρυση της θυγατρικής υπό την επωνυμία Socar Hellas, η οποία και θα εξαγοράσει το ποσοστό του ΔΕΣΦΑ.
Εάν ζυγίσουμε τα οφέλη των αγοραστών και τις «απώλειες» των πωλητών, το deal στον ΔΕΣΦΑ είναι απόλυτα ζημιογόνο για την Ελλάδα.
Το χειρότερο είναι ότι χωρίς τον έλεγχο του συγκεκριμένου Διαχειριστή του Συστήματος Φυσικού Αερίου, οι ελληνικές αρχές χάνουν το απόλυτο δικαίωμα να διαμορφώνουν εθνική πολιτική στον τομέα του φυσικού αερίου και συνολικά στον ενεργειακό τομέα της χώρας, λαμβάνοντας υπόψη ότι οι πιο σύγχρονες μονάδες ηλεκτροπαραγωγής (ιδιωτικές και της ΔΕΗ) χρησιμοποιούν το συγκεκριμένο καύσιμο…
Βέβαια, η πώληση του ΔΕΣΦΑ αναμένεται να ολοκληρωθεί προς το τέλος του 2014 και πάντως μέσα στο δεύτερο εξάμηνο του έτους, καθώς εκκρεμεί η εξέταση της υπόθεσης από τις υπηρεσίες Ανταγωνισμού της Κομισιόν για το εάν και κατά πόσο η πώληση της εταιρείας είναι συμβατή με το θεσμικό πλαίσιο της Ε.Ε. Το χρονοδιάγραμμα αυτό αποκάλυψαν στελέχη της Socar σε δηλώσεις τους προς τα Μέσα Ενημέρωσης της χώρας τους.
Από εκεί μαθαίνουμε περισσότερα. Γιατί εάν περιμέναμε από τους δικούς μας…

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.