Με την Κοινή Δήλωση Αναστασιάδη – Έρογλου, ξεκίνησε ένας νέος κύκλος διαπραγματεύσεων στο Κυπριακό.

του Νικόλα Παπαδόπουλου, προέδρου του ΔΗΚΟ

Με την Κοινή Δήλωση Αναστασιάδη – Έρογλου, ξεκίνησε ένας νέος κύκλος διαπραγματεύσεων στο Κυπριακό.
Ουδείς διαφωνεί με τη θέση ότι η διαπραγματευτική διαδικασία αποτελεί τον μόνο δρόμο που μπορεί να οδηγήσει σε λύση.
Απαραίτητες προϋποθέσεις γι’ αυτό όμως είναι, πρώτον, οι διαπραγματεύσεις να εκκινούν από ξεκάθαρη αφετηρία, από κοινή βάση, που να έχει συμφωνηθεί από τις δύο πλευρές, και, δεύτερον, η αφετηρία αυτή να είναι ισότιμη, να μην υπάρχει δηλαδή πλευρά που μπαίνει στη διαδικασία έχοντας εκ των προτέρων εξασφαλίσει σημαντικά πλεονεκτήματα έναντι της άλλης.
Δυστυχώς, τα όσα συμφωνηθήκαν στην Κύπρο ανάμεσα στον Πρόεδρο Νίκο Αναστασιάδη και τον ηγέτη των Τουρκοκυπρίων Ντερβίς Έρογλου δεν πληρούν τις προϋποθέσεις αυτές.
Πρώτα απ’ όλα είναι πολύ σημαντικό να ξεκαθαριστεί ότι η Κοινή Δήλωση Αναστασιάδη – Έρογλου αποτελεί ουσιαστικά Συμφωνία. Τη μεγαλύτερη μάλιστα σε έκταση Συμφωνία Υψηλού Επιπέδου για το Κυπριακό, η οποία αφορά δυστυχώς μόνο την κρίσιμη πτυχή της διακυβέρνησης (τη μόνη πτυχή στην οποία «περιμένουν να πάρουν» οι Τουρκοκύπριοι) και η οποία Συμφωνία, ως η τελευταία χρονικά, θα κατισχύει των παλαιοτέρων.
Η Συμφωνία αυτή:
◆ Επαναφέρει φρασεολογία και πρόνοιες του Σχεδίου Ανάν. Ο Κυπριακός Ελληνισμός, όμως, έχει απορρίψει οριστικά και τελεσίδικα το Σχέδιο Ανάν το 2004 και ουδείς νομιμοποιείται να αγνοεί αυτό το γεγονός.
◆ Είναι διάσπαρτη με εποικοδομητικές ασάφειες, στοιχείο αρνητικό όταν είσαι η αδύνατη πλευρά.
◆ Παραχωρεί χωριστή κυριαρχία στους Τουρκοκύπριους, την οποία ήδη επικαλούνται παρά το γεγονός ότι οι διαπραγματεύσεις δεν έχουν αρχίσει και ασφαλώς δεν έχουν καταλήξει σε λύση.
◆ Παραχωρεί κατάλοιπο εξουσίας στα «συνιστώντα κράτη».
◆ Επαναφέρει την έννοια της διπλής ιθαγένειας, αφού τα «συνιστώντα κράτη» θα έχουν για τους πολίτες τους ξεχωριστή από την «ομοσπονδιακή» ιθαγένεια.
◆ Παραπέμπει σε διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και παρθενογένεση, αφού παραμένει αλώβητη η τουρκική θέση πως η «ενωμένη Κύπρος» θα είναι το αποτέλεσμα της ένωσης δυο προϋπαρχόντων κρατών.
◆ Περιλαμβάνει νέες υποχωρήσεις της πλευράς μας σε σχέση με την πτυχή της διακυβέρνησης, η οποία ενδιαφέρει πρωτίστως την τουρκοκυπριακή πλευρά.
◆ Την ίδια ώρα, δεν περιλαμβάνει καμία απολύτως αναφορά σε πτυχές που ενδιαφέρουν πρωτίστως την ελληνοκυπριακή πλευρά, όπως η ασφάλεια, η αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων, η επιστροφή των προσφύγων, η αποχώρηση των εποίκων και το περιουσιακό.
Όλα αυτά συνθέτουν ένα ποιοτικό άλμα της τουρκικής πλευράς προς ικανοποίηση των διαχρονικών χωριστικών και επικυριαρχικών απαιτήσεών της σε βάρος της ελληνοκυπριακής πλευράς, σε βάρος της Κυπριακής Δημοκρατίας και σε βάρος των προσπαθειών για την αποκατάσταση της ενότητας του Κυπριακού κράτους.
Με απλά λόγια, με τη συγκεκριμένη Συμφωνία η τουρκική πλευρά πετυχαίνει τις περισσότερες από τις διαχρονικές επιδιώξεις της και μάλιστα πριν καν αρχίσουν διαπραγματεύσεις και ανεξάρτητα από την έκβασή τους.
Ακριβώς γι’ αυτό η Συμφωνία Αναστασιάδη – Έρογλου αποτελεί κακή βάση για την έναρξη διαπραγματεύσεων.
Μια κακή βάση όμως οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε μια κακή λύση.
Ακόμα και αν τελικά οι διαπραγματεύσεις που θα ξεκινήσουν δεν οδηγήσουν σε λύση, οι νέες παραχωρήσεις της πλευράς μας θα έχουν παγιωθεί και η τουρκική πλευρά θα μπορεί να τις επικαλείται και να τις χρησιμοποιεί.
Το Δημοκρατικό Κόμμα είχε προτείνει και είχε επιμείνει στην ανάγκη για «υιοθέτηση μιας ουσιαστικής, απλής και σημαντικά μικρότερης κοινής δήλωσης», κάτι που και ο Πρόεδρος Νίκος Αναστασιάδης εισηγήθηκε στον γ.γ. του ΟΗΕ, στις 2 Ιανουαρίου 2014. Δυστυχώς, η θέση αυτή εγκαταλείφθηκε, χωρίς ποτέ να εξηγηθεί τι μεσολάβησε και οδήγησε την ελληνοκυπριακή πλευρά στην κρίσιμη και επιζήμια αλλαγή στάσης.
Σαράντα χρόνια μετά την τουρκική εισβολή, η επιθυμία για λύση του Κυπριακού είναι εντονότερη από ποτέ.
Λύση λειτουργική και βιώσιμη, που να σέβεται το διεθνές δίκαιο και τις αρχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Λύση που να διασφαλίζει την επιβίωση του Κυπριακού Ελληνισμού.
Λύση που να σέβεται τα ανθρώπινα και δημοκρατικά δικαιώματα και τις ελευθερίες όλων των πολιτών της Κυπριακής Δημοκρατίας. Αυτήν τη λύση επιθυμούμε και επιδιώκουμε. Και, δυστυχώς, η Συμφωνία Αναστασιάδη – Έρογλου όχι μόνο δεν φέρνει κοντά μια τέτοια λύση, αλλά αντίθετα απομακρύνει την προοπτική επίτευξής της.

Λευκωσία, 24 Φεβρουαρίου 2014

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.