Αν δούμε εν τάχει την πορεία των ακροδεξιών κομμάτων και τον τρόπο με τον οποίο αυτά είχαν εντυπωσιακές εμφανίσεις από τη μεταπολίτευση έως τις μέρες μας, θα παρατηρήσουμε ότι αυτό που θα ορίζαμε ως Ακροδεξιά στην Ελλάδα, έχει μια μόνιμη παρουσία.

 
Αν δούμε εν τάχει την πορεία των ακροδεξιών κομμάτων και τον τρόπο με τον οποίο αυτά είχαν εντυπωσιακές εμφανίσεις από τη μεταπολίτευση έως τις μέρες μας, θα παρατηρήσουμε ότι αυτό που θα ορίζαμε ως Ακροδεξιά στην Ελλάδα, έχει μια μόνιμη παρουσία που εκδηλώνεται ανάλογα με τις περιστάσεις μέσα από διάφορους ακροδεξιούς σχηματισμούς, όταν δεν μπορεί να το απορροφά η Ν.Δ. στους κόλπους της.
Ας αρχίσουμε από την Εθνική Παράταξη, η οποία δημιουργήθηκε, σύμφωνα με την επίσημη δήλωση ίδρυσης του κόμματος, στις 6 Νοεμβρίου του 1977. Οι ακροδεξιοί αυτοί πολίτες έβρισκαν ιδεολογικό καταφύγιο στη Ν.Δ., από την οποία απέσυραν την εμπιστοσύνη τους μετά το βασιλικό δημοψήφισμα του 1974. Έτσι, στις εκλογές του 1977, οι ακροδεξιοί θύλακες της Ν.Δ. αποφάσισαν να τιμωρήσουν την κυβερνώσα τότε Ν.Δ. για την «ουδέτερη στάση» που κράτησε ο Κ. Καραμανλής σχετικά με την κατάργηση της μοναρχίας. Τότε, στις εκλογές μέτρησαν 350.000 ψήφους, που ερμηνευόταν στο 6,82% του εκλογικού σώματος! Οι πλειονότητα αυτών των ψηφοφόρων ήταν φιλομοναρχικοί και οπαδοί των συνταγματαρχών.
Στις εκλογές του 1981 όπου το ΠΑΣΟΚ σάρωσε, το Κόμμα των Προοδευτικών υπό τον Σπύρο Μαρκεζίνη συγκέντρωσε τότε χαμηλές επιδόσεις στις διπλές εκλογές – βουλευτικές (95.000) και ευρωπαϊκές (111.000). Οι «Προοδευτικοί» του Μαρκεζίνη προέκυψαν τότε από τη διάσπαση του εθνικού – συντηρητικού στρατοπέδου και προσπάθησαν να λειτουργήσουν ως ανάχωμα στην αντεπίθεση του Κ. Καραμανλή με στόχο να απορροφήσει εκ νέου τους ευρύτερα ακροδεξιούς στη Ν.Δ. Αργότερα, το 1984, οι νοσταλγοί του δικτάτορα Παπαδόπουλου, οι οποίοι μετακινήθηκαν από την Εθνική Παράταξη στο Κόμμα των Προοδευτικών, βρήκαν τον δρόμο τους μέσα από την ΕΠΕΝ, της οποίας ιδεολογικός αρχηγός ήταν ο έγκλειστος τότε δικτάτορας. Η ΕΠΕΝ πολιτευόταν ανοιχτά και απροκάλυπτα υπέρ της επταετίας. Οι εκλογικές της επιδόσεις ωστόσο ήταν περιορισμένες, μολονότι στις ευρωεκλογές του 1984 κέρδισε μια έδρα, ενώ απέτυχε να εκπροσωπηθεί στις βουλευτικές εκλογές του ίδιου έτους. Η φιλοχουντική ΕΠΕΝ στις επόμενες ευρωεκλογές του 1989 δεν κατάφερε να επανεκλέξει ευρωβουλευτή. Κατάφερε ωστόσο να ελέγχει όλα τα ακροδεξιά στοιχεία. Μάλιστα, στην ΕΠΕΝ ανήκε μια νεολαιίστικη οργάνωση, η οποία επιδόθηκε σε έναν βίαιο ακροδεξιό ακτιβισμό. Πρώτος της γραμματέας ο έγκλειστος σήμερα στις φυλακές Μιχαλολιάκος, ο αρχηγός της σημερινής Χρυσής Αυγής! Ο σύντροφός του, Μ. Βορίδης, πρώην βουλευτής του ΛΑΟΣ, σημερινός βουλευτής της Ν.Δ. και υποψήφιος υπουργός της συγκυβέρνησης στον ανασχηματισμό που επίκειται, ανέλαβε επικεφαλής του Εθνικού Μετώπου. Ο Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός (ΛΑΟΣ) συγκροτήθηκε με τις ιδεολογικές αρχές της ΕΠΕΝ. Ο ΛΑΟΣ ιδρύθηκε από τον Γ. Καρατζαφέρη μετά τη διαγραφή του από τη Ν.Δ. με προσωπική απόφαση του Κώστα Καραμανλή. Ο ΛΑΟΣ στις ευρωεκλογές του 2004 έλαβε 4,1% και εξέλεξε έναν ευρωβουλευτή, στις βουλευτικές του 2007 έλαβε 3,8% και εξέλεξε 10 βουλευτές. Στις δε εκλογές του 2009 αύξησε τα ποσοστά του στο 5,36% εκλέγοντας 15 βουλευτές και στις ευρωεκλογές του ιδίου έτους έφτασε στο 7,15% στέλνοντας δυο ευρωβουλευτές στις Βρυξέλες!
Μετά εμφανίστηκε η Χρυσή Αυγή με χαρακτηριστικά τραμπούκικα και απροκάλυπτο ναζιστικό προφίλ συγκεντρώνοντας εντυπωσιακά ποσοστά στις εκλογές…
Ένα από τα βασικά συμπεράσματα είναι ότι στην Ελλάδα υπάρχει μια ακροδεξιά εκλογική βάση, η οποία, όταν δεν βρίσκει ανταπόκριση στη Ν.Δ., εμφανίζεται μέσα από διάφορους ακροδεξιούς σχηματισμούς. Είναι λοιπόν προφανές ότι το κόμμα της Ν.Δ. όχι μόνο συνομιλεί με την Ακροδεξιά, αλλά κρατά αναλλοίωτες σχέσεις αγάπης – μισούς με αυτήν!
Ένα δεύτερο συμπέρασμα είναι ότι υπάρχουν φασίστες στην Ελλάδα οι οποίοι μέσα από τις κατάλληλες συνθήκες (βλέπε κρίση) αυξάνονται και πληθύνονται. Δεν ψηφίζεις έναν ναζί πολιτικό ο οποίος δέρνει, μαχαιρώνει, πυροβολεί, τραμπουκίζει κι έχει τη σβάστικα τατουάζ στο μπράτσο του, επειδή είσαι «αγανακτισμένος» και έχεις «θυμώσει»… Πρέπει να διαθέτεις δυο χαρακτηριστικά: ή άπειρη ηλιθιότητα ή ιδεολογική συγγένεια!
Για να τελειώνουμε με αυτήν την καραμέλα ότι δεν υπάρχουν τόσοι φασίστες – ναζιστές στην Ελλάδα.
Υπάρχουν και παραϋπάρχουν, και όταν δεν καλύπτονται υπό τον προστατευτικό μανδύα της Ν.Δ. αλλά και των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης – που εμφάνιζαν τον Καρατζαφέρη πιο συχνά από τη Μενεγάκη – δείχνουν τα δόντια τους και καμιά φορά… δαγκώνουν.
Μην αναρωτιόμαστε τάχα μου έκθαμβοι για τον Μπαλτάκο που συνομιλούσε με τον Κασιδιάρη. Όλα αυτά τα παιδιά, ακόμα κι αν μαλώνουν καμιά φορά, στην ίδια γειτονιά μεγάλωσαν. Γνωρίζονται, μιλούν και συνδιαλέγονται μια χαρά μεταξύ τους! 

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.