Η συμφωνία ΕΕ–Mercosur διαπραγματεύεται εδώ και πάνω από 20 χρόνια και αφορά τέσσερις χώρες: Βραζιλία, Αργεντινή, Ουρουγουάη και Παραγουάη. Πρόκειται για αγορές τεράστιου αγροτικού όγκου και χαμηλού κόστους. Για την ΕΕ, το στοίχημα είναι γεωπολιτικό και βιομηχανικό· για τους Ευρωπαίους αγρότες, όμως, είναι υπαρξιακό.

Η συμφωνία προβλέπει άνοιγμα αγορών, μείωση δασμών και ποσοστώσεις σε «ευαίσθητα» αγροτικά προϊόντα όπως κρέας, πουλερικά, ζάχαρη. Στην πράξη, οι αγρότες φοβούνται ότι οι ποσοστώσεις δεν θα συγκρατήσουν τις πιέσεις στις τιμές, ενώ οι κανόνες παραγωγής στη Mercosur είναι σαφώς χαλαρότεροι σε περιβάλλον και φυτοφάρμακα.

Για την Ελλάδα, ο κίνδυνος δεν είναι τόσο το βοδινό όσο η γενικευμένη συμπίεση τιμών και η αποσταθεροποίηση της αγροτικής αγοράς. Κτηνοτροφία, ζωοτροφές και έμμεσα η μεταποίηση απειλούνται, ενώ οι μικροί παραγωγοί φοβούνται ότι θα βρεθούν αντιμέτωποι με ανταγωνισμό κόστους που δεν μπορούν να ακολουθήσουν, χωρίς πραγματικά εργαλεία προστασίας.

Τα περίφημα 45 δισ. ευρώ  που «βρήκε» ξαφνικά  η φον ντερ Λάινερ δεν είναι νέο χρήμα. Είναι προκαταβολή από μελλοντικά κονδύλια της ΚΑΠ, ένα πολιτικό «γλυκαντικό» για να καμφθούν αντιδράσεις. Η ΕΕ ουσιαστικά λέει: αποδεχθείτε τη συμφωνία τώρα και θα σας στηρίξουμε αργότερα. Οι αγρότες απαντούν ότι οι επιδοτήσεις δεν αντικαθιστούν χαμένο εισόδημα.

Διαβάστε επίσης:

Στην κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας της ΝΔ θα παραστεί το Σάββατο ο πρωθυπουργός

Συνεδριάζει το Σάββατο το ΚΥΣΕΑ υπό τον Κυριάκο Μητσοτάκη

Ο Αυτιάς εισηγητής του ΕΛΚ για την οικονομική πολιτική σε σύνορα και μετανάστευση