«Είναι ένας χώρος όπου συναντιούνται άνθρωποι που αναζητούν επαφή. Ένας χώρος για να δείξεις τον εαυτό σου, να αρνηθείς τον εαυτό σου. Με φόβους. Επιθυμία. Απογοητεύσεις. Απελπισία. Πρώτες εμπειρίες. Πρώτες προσπάθειες. Η τρυφερότητα και ό,τι προκύπτει από αυτήν ήταν ένα σημαντικό θέμα του έργου», έχει πει για το «Kontakthof» (έκανε την πρεμιέρα του στο Βούπερταλ στις 9 Δεκεμβρίου 1978) η Πίνα Μπάους.

Πράγματι το συγκεκριμένο πόνημα της διάσημης χορογράφου, τρυφερό, βάναυσο και χιουμοριστικό, που αποτελεί ορόσημο της πρώιμης περιόδου της, θεωρήθηκε από τα σημαντικότερα στην πλούσια καριέρα της, καθώς, πάνω απ’ όλα, χάραξε έναν καινούριο δρόμο στη γλώσσα του χορού.

Τα έργα της, εξάλλου, γεμάτα με μια μελαγχολική αίσθηση του παρελθόντος, μοιάζουν λιγότερο με χορό και περισσότερο με χορογραφημένη ομαδική ψυχοθεραπεία.

Στο συγκεκριμένο η ιδιαίτερη κινησιολογία δίνει συχνά τη θέση της σε λεκτικές εξομολογήσεις, απεικονίζοντας τον πόλεμο των φύλων αλλά και σεξουαλικά ήθη, τα οποία, ωστόσο, εξακολουθούν να βασανίζουν ακόμη και σήμερα τους ανθρώπους. Όπως ο πόνος που προκαλούμε ο ένας στον άλλον, η κρίση που περνάμε, ακόμη και η κακοποίηση των γυναικών.

Στην τωρινή αναβίωση του «Kontakthof», που είδαμε στο Εθνικό Θέατρο, παίρνουν μέρος 23 εξαιρετικοί Έλληνες χορευτές και ερμηνεύτριες υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση των Josephine Ann Endicott, μέλους της αρχικής διανομής και επί χρόνια βοηθού της Πίνα Μπάους, και Δάφνι Κόκκινου, μέλους του TanztheaterWuppertal και βοηθού της Πίνας από το 1993, σε συνεργασία με την Anne Martin και τον Scott Jennings, διευθυντές προβών του Pina Bausch Foundation.

Διαβάστε επίσης:

«The Testament of Ann Lee»: Η Amanda Seyfried «μαγεύει» με τις φωνητικές ικανότητές της στο trailer της ταινίας (photo/videos)

Κριτική ταινίας: «Ένα πράγμα με φτερά» – Μια τόσο… κοντινή απουσία

Μία Γκοθ: Αποθεώνει τον Κρίστοφερ Νόλαν για την εμπειρία της στην «Οδύσσεια» (photos/video)