Φουκουσίμα: Τα ραδιενεργά υβρίδια γουρουνιών και αγριόχοιρων και το γενετικό μυστικό τους
Ιάπωνες επιστήμονες μελέτησαν τι συμβαίνει στα ραδιενεργά υβρίδια γουρουνιών και αγριόχοιρων που ζουν στη ζώνη εκκένωσης της Φουκουσίμα, μετά την πυρηνική καταστροφή του 2011. Τα υβρίδια αυτά ζουν στην μολυσμένη περιοχή γύρω από τον σταθμό.
Η διασταύρωση οικόσιτων και άγριων ζώων αποτελεί παγκόσμιο πρόβλημα, ειδικά σε περιοχές όπου οι πληθυσμοί τους έρχονται σε επαφή. Συχνά συνδέεται με περιβαλλοντικές ζημιές. Μέχρι σήμερα, όμως, δεν ήταν ξεκάθαρο τι ακριβώς συμβαίνει σε γενετικό επίπεδο.
Στη νέα μελέτη, γενετιστές ανέλυσαν δείγματα από 191 αγριόχοιρους και 10 οικόσιτα γουρούνια που ζούσαν στη ζώνη αποκλεισμού από το 2015 έως το 2018. Εξέτασαν δύο τύπους DNA:
Το μιτοχονδριακό DNA, που κληρονομείται μόνο από τη μητέρα.
Το πυρηνικό DNA, που κληρονομείται και από τους δύο γονείς.
Με αυτόν τον τρόπο μπόρεσαν να δουν πώς μεταφέρονται τα γονίδια από γενιά σε γενιά.
Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα γονίδια των οικόσιτων γουρουνιών «αραιώνουν» σχετικά γρήγορα με τον χρόνο. Μετά από λίγες γενιές, τα υβρίδια μοιάζουν γενετικά περισσότερο με αγριόχοιρους. Ωστόσο, ένα βασικό χαρακτηριστικό των γουρουνιών παραμένει: η ικανότητά τους να αναπαράγονται γρήγορα και όλο τον χρόνο.
Οι αγριόχοιροι στη φύση αναπαράγονται συνήθως μία φορά τον χρόνο. Τα οικόσιτα γουρούνια, αντίθετα, μπορούν να γεννούν περισσότερες φορές και να έχουν μεγαλύτερες γέννες. Αυτή η αυξημένη αναπαραγωγική ικανότητα φαίνεται ότι διατηρήθηκε και στα υβρίδια.
Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι το ίδιο φαινόμενο μπορεί να συμβαίνει και σε άλλες χώρες όπου διασταυρώνονται άγριοι και ημιάγριοι χοίροι. Όπως τονίζουν, η κατανόηση του τρόπου με τον οποίο μεταφέρονται τα γονίδια και επιταχύνεται η αναπαραγωγή μπορεί να βοηθήσει τις αρχές να προβλέπουν καλύτερα πιθανές πληθυσμιακές εκρήξεις και να διαχειρίζονται πιο αποτελεσματικά τα προβλήματα που προκαλούν τα είδη που εξαπλώνονται ανεξέλεγκτα.
Διαβάστε επίσης:
Το διαστημόπλοιο Juno της NASA διαπιστώνει ότι ο Δίας είναι λίγο μικρότερος απ’ ό,τι πιστεύαμε
Μέσα Μάνη: Γιατί είναι μια μοναδική γενετική «νησίδα» στην Ευρώπη