Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.
Προσθέστε το topontiki.gr ως προτιμώμενη πηγή στη Google
Add topontiki.gr on GoogleΜπορεί να μην το γνωρίζετε, αλλά η Ουάσιγκτον έχει αφήσει δεκάδες διπλωματικές αποστολές ανά τον κόσμο χωρίς διορισμένο πρέσβη, ενώ σχεδόν το σύνολο των υποψηφίων της δεύτερης κυβέρνησης Τραμπ προέρχεται από τον πολιτικό του κύκλο. Πίσω από τις κενές καρέκλες βρίσκονται οι ανακλήσεις διπλωματών καριέρας, οι καθυστερημένοι διορισμοί και μια αντίληψη εξουσίας που αντιμετωπίζει τις κορυφαίες διπλωματικές θέσεις ως προνόμιο πολιτικής εμπιστοσύνης. Το ερώτημα είναι αν η διπλωματία των ΗΠΑ μετατρέπεται σταδιακά από θεσμική υπηρεσία σε δίκτυο προσωπικής πίστης και αφοσίωσης. Όπως άλλωστε ανέδειξε περίτρανα και η δήλωση αποχώρησης της Κίμπερλι Γκιλφόιλ. Με τη διαφορά ότι έγινε το νέο μέλος της λίστας…
Σύμφωνα με τον πίνακα της American Foreign Service Association (AFSA), της ένωσης των Αμερικανών διπλωματών, την 1η Οκτωβρίου 2026 υπήρχαν 92 κενές θέσεις σε σύνολο 196 θέσεων πρεσβευτικού επιπέδου. Πρόκειται για ποσοστό περίπου 47%. Ο αριθμός χρειάζεται μια ουσιώδη διευκρίνιση: οι 196 θέσεις δεν αφορούν αποκλειστικά πρεσβείες σε ξένα κράτη. Περιλαμβάνουν επίσης αποστολές σε διεθνείς οργανισμούς. Επομένως, οι 92 κενές θέσεις δεν σημαίνουν ότι 92 πρεσβείες έχουν μείνει χωρίς πρέσβη. Όμως και αυτές, σύμφωνα με εκτιμήσεις, πλησιάζουν τις 45-50. Και αναδεικνύουν το μέγεθος του «προβλήματος» στην κορυφή της αμερικανικής διπλωματικής εκπροσώπησης, το οποίο «ράβεται και ράβεται» στα επιχειρηματικά μέτρα του Τραμπ.
Ο παρακάτω κατάλογος βασίζεται στις καταχωρίσεις «VACANT» του πίνακα της AFSA, με την Ελλάδα να προστίθεται λόγω της πρόσφατης αποχώρησης της Γκίλφοϊλ. Σε αρκετές περιπτώσεις υπάρχει ήδη υποψήφιος πρέσβης, αλλά εκκρεμεί η έγκριση της Γερουσίας. Σε άλλες δεν έχει καταχωριστεί υποψήφιος. Τις μεταφέρουμε με κάθε επιφύλαξη.
Σύμφωνα με ανάλυση της Washington Post τον Αύγουστο, περίπου το 90% των υποψηφίων πρέσβεων που είχε προτείνει η δεύτερη κυβέρνηση Τραμπ προέρχονταν από τον πολιτικό χώρο και όχι από τη διπλωματική υπηρεσία καριέρας. Οι αριθμοί αυτοί δείχνουν μια σαφή επιλογή: η κυβέρνηση Τραμπ δεν περιορίζεται στην αντικατάσταση των απερχόμενων πρέσβεων. Επιχειρεί να αλλάξει και το ποιοι εκπροσωπούν τις Ηνωμένες Πολιτείες στο εξωτερικό.
Οι πολιτικοί διορισμοί δεν αποτελούν αμερικανική πρωτοτυπία του Τραμπ. Πρόεδροι και των δύο μεγάλων κομμάτων έχουν τοποθετήσει πολιτικούς συμμάχους, χρηματοδότες προεκλογικών εκστρατειών και πρόσωπα του στενού τους περιβάλλοντος σε πρεσβευτικές θέσεις. Η διαφορά σήμερα βρίσκεται στην έκταση αυτής της πρακτικής και στην ταυτόχρονη απομάκρυνση διπλωματών με πολυετή υπηρεσιακή εμπειρία. Η Κίμπερλι υπήρξε ακριβώς ένα τέτοιο παράδειγμα. Που αστόχησε…
Με άλλα λόγια, δεν αλλάζουν μόνο τα πρόσωπα. Αλλάζει η ισορροπία ανάμεσα στην επαγγελματική διπλωματία και την πολιτική επιβράβευση. Και υπάρχουν τέσσερις λόγοι για τους οποίους αυτή η επιλογή εξυπηρετεί τη λογική εξουσίας του Τραμπ.
Η σημερινή εικόνα δεν εξηγείται μόνο από την επιλογή πολιτικών υποψηφίων. Τον Δεκέμβριο του 2025 έγινε γνωστό ότι η κυβέρνηση ανακαλούσε σχεδόν 30 διπλωμάτες καριέρας από πρεσβευτικές και άλλες ανώτερες θέσεις, με τις αποχωρήσεις να προγραμματίζονται για τον Ιανουάριο του 2026. Οι ανακλήσεις αυτές εντάχθηκαν στην προσπάθεια της κυβέρνησης να ευθυγραμμίσει τις διπλωματικές αποστολές με τις προτεραιότητες του προέδρου.
Η συνέπεια ήταν ότι δημιουργήθηκαν ταυτόχρονα κενά σε πολλές αποστολές. Για να περιοριστούν, απαιτούνταν νέες υποψηφιότητες, έλεγχος, ακροάσεις και εγκρίσεις από τη Γερουσία. Η διαδικασία αυτή δεν προχώρησε παντού με την ίδια ταχύτητα.
Εδώ εμφανίζεται η θεσμική αντίφαση: ο πρόεδρος έχει την εξουσία να επιλέγει τους πρέσβεις, αλλά δεν μπορεί να παρακάμψει τη συνταγματική διαδικασία διορισμού. Η Γερουσία πρέπει να δώσει τη συγκατάθεσή της. Εάν ο Λευκός Οίκος καθυστερεί να προτείνει υποψηφίους ή εάν οι υποψηφιότητες καθυστερούν να εγκριθούν, η προσωρινή ηγεσία γίνεται η νέα κανονικότητα.
Η περίπτωση της Αθήνας προσφέρει ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα. Η απομάκρυνση της Κίμπερλι Γκίλφοϊλ αφήνει την πρεσβεία σε μεταβατική φάση, με τον αναπληρωτή επικεφαλής της αποστολής, Τζος Χακ, να αναμένεται να αναλάβει προσωρινά την ηγεσία. Η πρεσβεία συνεχίζει να λειτουργεί, αλλά η επιλογή νέου πρέσβη θα προαπαιτήσει μια νέα πολιτική απόφαση και την προβλεπόμενη διαδικασία έγκρισης που θα χρειαστεί μήνες.
Αυτό έχει και τη δική του σημασία, μια και η Ελλάδα είναι στρατηγικός σύμμαχος των ΗΠΑ, μέλος του ΝΑΤΟ και κρίσιμος παράγοντας για την ενεργειακή ασφάλεια και την Ανατολική Μεσόγειο. Ο πρέσβης δεν είναι, επομένως, μια αμελητέα θέση. Αυτό που καθιστά την περίσταση πιο περίπλοκη είναι η ένταση με την Τουρκία και πώς θα εξελιχθεί. Σε ένα «θερμό Αιγαίο», ένας σύμμαχος των ΗΠΑ με πρέσβη και ένας χωρίς, θα έχει κάποιο πλεονέκτημα ή μειονέκτημα;
Το ζητούμενο για την ελληνική πλευρά δεν είναι να εξετάσει αν η αμερικανική στρατηγική άλλαξε αυτομάτως με την αποχώρηση της πρέσβειρας. Είναι να διασφαλίσει ότι οι θεσμικοί δίαυλοι με το Στέιτ Ντιπάρτμεντ παραμένουν ισχυροί και ότι η επικοινωνία με την Ουάσιγκτον δεν εξαρτάται αποκλειστικά από τις προσωπικές σχέσεις ενός πρέσβη με τον Λευκό Οίκο.
Οι 92 κενές θέσεις δεν αποδεικνύουν ότι ο Τραμπ κρατά επίτηδες κάθε πρεσβεία άδεια μέχρι να βρει έναν πιστό του. Δείχνουν, όμως, ότι η πολιτική επιλογή προσώπων έχει αποκτήσει πρωτοφανές επιχειρηματικό βάρος και σχεδιασμούς που δεν συνάδουν με τις συνήθεις πρακτικές, ενώ η θεσμική συνέχεια έχει δεχθεί ισχυρό πλήγμα.
Διαβάστε επίσης
Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.
Το topontiki.gr σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Οι χρήστες που παραβιάζουν τους κανόνες συμπεριφοράς θα αποκλείονται. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.