16/07/2020 19:44:04

Τουρκικός ιμπεριαλισμός και ελληνικές αυταπάτες

 

Παρά τα προφανή, οι ελληνικές ψευδαισθήσεις ότι μπορούμε να "τα βρούμε" με την Τουρκία εξακολουθούν ακάθεκτες. Ακόμη και την ελληνοϊταλική συμφωνία, κυβερνητικοί κύκλοι την προβάλλουν ως κίνηση συμφιλιωτική προς την Άγκυρα. Αφού δεχτήκαμε μειωμένη επήρεια στις Στροφάδες και τις Διαπόντιες Νήσους, είναι το μήνυμα που εκπέμπουν, το Καστελόριζο δεν θα σταθεί εμπόδιο... Και ενώ η Τουρκία έχει κηρύξει ΑΟΖ, το Μαξίμου εξακολουθεί να ονειρεύεται... τη Χάγη.

Η ελληνική πολιτική "ελίτ" αδυνατεί όχι να κατανοήσει, αλλά να διανοηθεί καν τη φύση και τις επιδιώξεις του τουρκικού επεκτατισμού. Οπτασιάζεται ότι όλα αυτά είναι μεταβατικές φάσεις είτε προς τον εξευρωπαϊσμό, είτε προς τον εκπολιτισμό και την εξημέρωση της Τουρκίας. Αυτοπαρηγορείται με τη φαντασίωση ότι πρόκειται για κινήσεις εσωτερικού εντυπωσιασμού. Απωθεί, με την ψυχαναλυτική έννοια, την υπαρξιακή απειλή κατά του έθνους για να μπορεί να μοιράζει χωρίς τύψεις τα λάφυρα από την εκποίηση της χώρας στην κομματική της πελατεία. Και στις πάγιες και μακροπρόθεσμες επιδιώξεις της γείτονος αντιδρά με κωμικές πιρουέτες και λογύδρια της στιγμής κατάλληλα μόνο για αποκοιμιστικά πρωτοσέλιδα.

Μια ματιά στον χάρτη δείχνει γιατί η σύγκρουση με την Τουρκία είναι προδιαγεγραμμένη και αναπόφευκτη. Προς Βορράν, στον Εύξεινο Πόντο, τον Καύκασο, τις τουρανόγλωσσες πρώην σοβιετικές χώρες της Κεντρικής Ασίας, ο δρόμος για την Άγκυρα και τις υπερφίαλες φιλοδοξίες της είναι φραγμένος από τη Ρωσσία. Η προσάρτηση της Κριμαίας και η απόσχιση της Αμπχαζίας έχει μειώσει ακόμη περισσότερο τον ζωτικό χώρο των Τούρκων και οι κινήσεις του Πούτιν στη Συρία τους έχουν θέσει ουσιαστικά στο εσωτερικό της ρωσσικής λαβίδας. Χωρίς τη Ρωσσία, Τούρκοι και Αζέροι θα είχαν ήδη καταπιεί την Αρμενία, χάρη στη Ρωσσία όμως η Αρμενία κατορθώνει και κρατάει ελεύθερο το Ορεινό Καραμπάχ εδώ και δεκαετίες, παρότι τα πληθυσμιακά και οικονομικά μεγέθη διαρκώς επιδεινώνονται σε βάρος της.

Προς Νότον και Ανατολάς η κατάσταση για τους Τούρκους δεν είναι καλύτερη. Το Ιράν (μέλλουσα πυρηνική δύναμη) τους φράζει τον δρόμο στο Ιράκ, τη Συρία, τον Λίβανο. Σαουδική Αραβία και Αίγυπτος είναι ογκόλιθοι αμετακίνητοι στην προσπάθεια των Τούρκων να ηγεμονεύσουν στον σουνιτικό κόσμο. Τα ανοίγματά τους στο Κατάρ, τη Λιβύη, τη Σομαλία είναι κινήσεις αντιπερισπασμού. Έχουν υψηλό κόστος και πολύ αμφίβολο αποτέλεσμα. Το Ισραήλ είναι επίσης αντίπαλος των τουρκικών φιλοδοξιών, αν και πολύ λιγότερο σίγουρος απ' όσο θέλουμε να πιστεύουμε στην Αθήνα.

Για μια χώρα με κλασσικές και δεδηλωμένες ιμπεριαλιστικές τάσεις («η Τουρκία είτε θα χάσει εδάφη είτε θα κερδίσει», κραύγαζε ο Ερντογάν προ μηνών), μόνο μία οδός μένει ανοιχτή: αυτή της Δύσης και του ακρωτηριασμού της Ελλάδας – αργότερα και των λοιπών Βαλκανίων. Και γι' αυτήν προετοιμάζεται μεθοδικά και επίμονα τόσες δεκαετίες η Τουρκία. Σε αντίθεση με τη δική μας ιστορική μικρόνοια, που δείγμα της καταγέλαστο είναι οι "εορτασμοί" που ετοιμάζουμε για το 1821, οι Τούρκοι δεν ξεχνούν ούτε από πού ήρθαν στη Μικρασία, ούτε ποιον ιστορικό αντίπαλο κατέβαλαν, ούτε ποιος ήταν εκείνος που ξεκίνησε το ξήλωμα της αυτοκρατορίας τους και έφτασε με τον στρατό του στα πρόθυρα της Άγκυρας.

Ο στόχος της Τουρκίας είμαστε εμείς, όλα τα υπόλοιπα είναι απλώς ελιγμοί και προετοιμασίες. Παρά την παρακμή μας, παρά την αθλιότητα της τωρινής πολιτικής μας τάξης, οι Τούρκοι γνωρίζουν την ιστορία και την σέβονται, σέβονται έστω αυτό που κάποτε υπήρξαμε. Και φοβούνται μήπως άθελά τους το αφυπνίσουν.

Με μία έννοια μάλιστα, μάς υπερεκτιμούν. Ώς τώρα προτίμησαν τη μέθοδο της νάρκωσης και της σαλαμοποίησης των διεκδικήσεών τους. Πλέον, όμως, βλέποντας ότι ακόμη και στις ιταμότερες προκλήσεις δεν αντιδρούμε ή αντιδρούμε ψοφοδεώς (ο συμβολικός βιασμός της Αγίας Σοφίας και η «διαρροή» των σχεδίων εισβολής στης Ελλάδα είναι τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα), αρχίζουν να πείθονται ότι κακώς μάς υπολογίζουν τόσο πολύ. Και να αναλογίζονται ότι ίσως ποτέ δεν ξαναβρούν παρόμοια ευκαιρία για να κάνουν το μεγάλο βήμα.

ΣΧΟΛΙΑ

Το "Π" σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.