Άλλη μια «επιχείρηση» κατά της γραφειοκρατίας ετοιμάζεται να ξεκινήσει, αυτή τη φορά με νομοσχέδιο για το λεγόμενο «βαθύ κράτος» που αναμένεται να κατατεθεί στη Βουλή από τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης, Κωστή Χατζηδάκη. Στο πακέτο μπαίνουν δύο κλασικές λύσεις: λιγότερα πιστοποιητικά –περισσότερες υπεύθυνες δηλώσεις– και, φυσικά, περισσότεροι πιστοποιημένοι ιδιώτες για να «τρέξει» αυτό που το Δημόσιο δεν προλαβαίνει, δεν μπορεί ή δεν έχει καταφέρει να οργανώσει.

Οι 15 έως 20 ρυθμίσεις που προωθούνται, λένε, προέκυψαν από παρατηρήσεις πολιτών, εκθέσεις του Συνηγόρου του Πολίτη και συνεργασία με βουλευτές και υπουργεία. Με απλά λόγια, από το γνωστό ελληνικό ρεπερτόριο: το κράτος ζητά από τον πολίτη χαρτιά που ήδη έχει, αλλά δεν τα ψάχνει στα μητρώα του. Και κάθε τόσο ανακαλύπτει ξανά το αυτονόητο, το βαφτίζει «μεταρρύθμιση» και το φέρνει ως λύση στην «καθημερινή τρέλα».

Οι υπεύθυνες δηλώσεις εμφανίζονται ως το μαγικό εργαλείο που κόβει δρόμο. Το μόνο που μένει να αποδειχθεί είναι αν κόβει πράγματι δρόμο ή απλώς μεταφέρει στον πολίτη το άγχος και την ευθύνη, μέχρι να ξαναχτυπήσει η πόρτα του ελέγχου, της διευκρίνισης και του «φέρε κι αυτό, για σιγουριά». Γιατί το ελληνικό Δημόσιο έχει ένα ταλέντο: μπορεί να καταργεί ένα χαρτί και να γεννά δύο άλλα στη θέση του.

Και μετά έρχεται το δεύτερο, ακόμη πιο δοκιμασμένο «φάρμακο»: οι ιδιώτες. Πιστοποιημένοι επαγγελματίες καλούνται να επιταχύνουν διαδικασίες που σήμερα διεκπεραιώνει αποκλειστικά το κράτος. Το έργο το έχουμε ξαναδεί: πολεοδομίες, εφορίες, και –να μην το ξεχνάμε– η απονομή συντάξεων, όταν ο ίδιος πρωταγωνιστής ήταν στο υπουργείο Εργασίας, με το αφήγημα ότι «δεν πάει άλλο» και πρέπει να μπει μια τάξη. Τώρα, φαίνεται ότι το Δημόσιο χρειάζεται ξανά κάποιον απ’ έξω για να του δείξει πώς δουλεύει το… μέσα.

Το ειρωνικό είναι ότι η ιδέα πλασάρεται ως επιτάχυνση, αλλά στην ουσία παραδέχεται κάτι απλούστερο: ότι το κράτος δυσκολεύεται να κάνει μόνο του τη δουλειά του στον χρόνο που πρέπει. Κι έτσι, αντί να φτιαχτεί η μηχανή, φέρνουμε εξωτερικό συνεργείο να την σπρώξει για να πάρει μπρος. Με την κρίσιμη λεπτομέρεια ότι το σπρώξιμο συνήθως έχει και τιμή, άρα το ερώτημα δεν είναι μόνο «πόσο γρήγορα», αλλά και «για ποιον».

Η κυβέρνηση μιλά για ενοποίηση διαδικασιών, κατάργηση διπλών βημάτων, αυτόματη άντληση στοιχείων από τα μητρώα, κωδικοποίηση κανόνων και περισσότερη ψηφιοποίηση. Όλα σωστά στα χαρτιά. Το ερώτημα είναι αν θα υπάρξει ενιαία εφαρμογή και πραγματική λογοδοσία ή αν απλώς θα φτιάξουμε άλλο ένα μοντέλο όπου οι «γρήγοροι διάδρομοι» θα περνούν από τον ιδιώτη και οι υπόλοιποι θα συνεχίσουν να γνωρίζουν το Δημόσιο όπως το ξέρουν: με αριθμό προτεραιότητας, φωτοτυπία και ένα «περάστε αύριο».

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.