Καλημέρα σας

Δεν υπάρχει πιο άβολη κατάσταση από το να ξεκινάει μία διαδικασία που απαιτεί συναίνεση, αλλά να μην υπάρχει εμπιστοσύνη μεταξύ των μερών που καλούνται να την υλοποιήσουν.

Κάπως έτσι είναι με την επιχειρούμενη συνταγματική αναθεώρηση.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ανακοίνωσε την πρωτοβουλία της κυβέρνησης και τα βασικά πεδία των αλλαγών, που βάζει η ΝΔ στο τραπέζι.

Δεν πέρασαν όμως παρά μόνο λίγες ώρες για να γίνει ξεκάθαρο το εξής: Ότι τουλάχιστον από την πλευρά του ΠΑΣΟΚ, μα και του ΣΥΡΙΖΑ δεν πρόκειται να υπερψηφιστεί σε αυτή τη Βουλή καμία διάταξη, ακόμα κι αν συμφωνούν στην αλλαγή.

Κι αυτό διότι δεν θέλουν να δώσουν λευκή επιταγή στη ΝΔ, εφόσον αυτή έχει την πλειοψηφία στην επόμενη βουλή – κερδίσει δηλαδή τις εκλογές! – να προσδιορίσει και το περιεχόμενο του νέου, αναθεωρημένου άρθρου. Βλέπετε, όποιο υπό αναθεώρηση άρθρο πάρει σε αυτή τη βουλή ενισχυμένη πλειοψηφία άνω των 180 ψήφων, θα εγκριθεί στην επόμενη με απλή πλειοψηφία 151 βουλευτών (και αντίστροφα, όποιο πάρει κάτω από 180, μετά θα πρέπει να ξεπεράσει αυτό το όριο).

Όπερ σημαίνει ότι η κεντροαριστερή αντιπολίτευση θεωρεί τη ΝΔ φαβορί για τη νίκη στις εκλογές και επίσης αντιμετωπίζει τον Μητσοτάκη με εξαιρετική καχυποψία ως προς τις πραγματικές προθέσεις του στην συνταγματική αναθεώρηση.

Δύο συνεντεύξεις, μία μεγάλη διαφορά

Παρακολουθώντας χθες βράδυ τον Κυριάκο Μητσοτάκη να μιλάει στον ΣΚΑΙ και διαπιστώνοντας ότι δεν έβγαλε καμία είδηση, εκτιμώ ότι παραχώρησε τη συνέντευξη για ένα και μόνο λόγο: Για να προκαλέσει την ασυνείδητη έστω σύγκριση με το πόσο στριμωγμένος ήταν πέρσι τέτοιες μέρες όταν έδινε συνέντευξη στον Alpha και πόσο… άνετος (με τις δεδομένες δύσκολες συνθήκες πάντα) είναι φέτος.

Το ότι σε ένα ολόκληρο χρόνο από τότε κατάφερε να μην έχει απέναντί του μία ισχυρή αντιπολίτευση και να διατηρεί την πρωτοκαθεδρία στις δημοσκοπήσεις, το λες επιτυχία προφανώς…

Το εάν θα απειληθεί στην πορεία προς τις εκλογές είναι άλλη συζήτηση.

–      Πάντως είπε ότι δεν αλλάζει τον εκλογικό νόμο και θα επιδιώξει αυτοδυναμία. Αν δεν την πετύχει τότε θα σεβαστεί τη λαϊκή εντολή και θα αναζητήσει συνεργασίες. Για να κάνει όσα δεν πρόλαβε να κάνει τις δύο προηγούμενες θητείες του, λέει.

Και μία σημείωση αφού έφερε η κουβέντα τις δύο συνεντεύξεις: Κάθε άποψη για τη σύγκριση δεκτή. Εγώ δεν θα ήθελα αυτή την ώρα να κάνω αξιολόγηση…

Συνάντηση με Ερντογάν, άγνοια για Τραμπ

Από τη χθεσινή συνέντευξη Μητσοτάκη κρατάω στο πεδίο της εξωτερικής πολιτικής τα εξής:

Θα συναντήσει τον Ερντογάν μέχρι τις 15 Φεβρουαρίου – δεν είχε συγκεκριμένη μέρα.

Χαρακτήρισε «αυτιστική» τη συμπεριφορά της Τουρκίας με την επανάληψη πάγιων θέσεών της για το Αιγαίο. Πολύ καυστική δήλωση.

Δεν έδωσε ημερομηνία, ούτε καν και έδειξε κάποια βεβαιότητα περί επίσκεψης Τραμπ στην Ελλάδα.

Σημείωσε ότι η Ελλάδα δεν χρειάζεται επιδιαιτητή στα ελληνοτουρκικά (εννοώντας προφανώς τον Τραμπ). Φοβάμαι όμως πως αν Τραμπ, αν θέλει να κάνει τον επιδιαιτητή, μάλλον δεν θα ρωτήσει κανένα…

Αναμονή για τη δεύτερη θέση, βεβαιότητα για την πτώση

Μπορεί και να έχουν δίκιο από τη Χαριλάου Τρικούπη όταν λένε ότι οι δημοσκοπήσεις έχουν μπερδέψει τον κόσμο ως προς το αν το ΠΑΣΟΚ έχει χάσει τη δεύτερη θέση – άλλες το φέρνουν τρίτο, άλλες ακόμα δεύτερο. Η αλήθεια είναι πως μέχρι να προκύψουν (κι αν προκύψουν) τα κόμματα Καρυστιανού (κυρίως) και Τσίπρα, κανείς δεν μπορεί να πει δεδομένα τι θα γίνει με τη δεύτερη θέση.

Αυτό που δεν μπορεί να αμφισβητήσει όμως, ούτε και οι πιο φανατικοί της Χαριλάου, ότι το ΠΑΣΟΚ είναι σε καθοδική τάση. Η χθεσινή μέτρηση της ALCO είναι η πέμπτη ή η έκτη των τελευταίων 15-17 ημερών που το δείχνει χαμηλότερα από τις αντίστοιχες του Ιανουαρίου.

Μήπως λοιπόν να το δουν σοβαρά και αυτοκριτικά το θέμα αντί να διαμαρτύρονται για… πληθωρισμό δημοσκοπήσεων;

Μπουρλότο από την Άννα

Παρεμπιπτόντως, όταν η Χαριλάου Τρικούπη τα φορτώνει όλα στην «εσωστρέφεια», κατηγορώντας εμμέσως ή και ευθέως τους Γερουλάνο και Δούκα και μετά βγαίνει η υπεύθυνη στρατηγικής της Χαριλάου Τρικούπη, η Διαμαντοπούλου, και λέει ότι κάποιοι θέλουν να αποτύχει ο Ανδρουλάκης (τον υπονομεύουν δηλαδή) και δεν τρέχει κάστανο, μάλλον είναι υποκριτική η στάση της…

Κάρτες, IRIS και οικογενειακό δράμα

Κάτι σαν Κράμερ εναντίον Κράμερ θυμίζει πλέον η συζήτηση για το μέλλον των πληρωμών. Μόνο που εδώ δεν παίζεται η επιμέλεια, αλλά ο έλεγχος του σπιτιού στο νέο οικοσύστημα.

Με δημόσια τοποθέτησή της, η διευθύνουσα σύμβουλος της ΔΙΑΣ, Σταυρούλα Καμπουρίδου, φρόντισε να στείλει ένα μήνυμα που ακούστηκε περισσότερο σαν «οικογενειακή παρατήρηση» παρά σαν τεχνοκρατική ανάλυση. Ότι το πραγματικό ρίσκο για τις τράπεζες δεν είναι αν θα χαθούν έσοδα από κάρτες, αλλά αν θα χαθεί ο στρατηγικός τους ρόλος τη στιγμή που στήνεται από την αρχή η αρχιτεκτονική των πληρωμών.

Στο τραπέζι, από τη μία πλευρά, οι τράπεζες που εξακολουθούν να κοιτούν το παλιό μοντέλο με μια δόση νοσταλγίας – «μας έφερε μέχρι εδώ»– και από την άλλη η πραγματικότητα που πιέζει: άμεσες πληρωμές, A2A, IRIS, ευρωπαϊκές πρωτοβουλίες, ψηφιακό ευρώ. Το αύριο, με λίγα λόγια, δεν έρχεται. Είναι ήδη εδώ.

Η Καμπουρίδου δείχνει να λέει –χωρίς να το φωνάζει– ότι η αδράνεια και τα αμυντικά αντανακλαστικά μπορεί να είναι κατανοητά, αλλά δεν παύουν να είναι επικίνδυνα. Όταν οι πληρωμές γίνονται όλο και πιο «αόρατες» και η ισχύς μετακινείται κάτω από την επιφάνεια, όποιος δεν ελέγχει την υποδομή, απλώς παρακολουθεί τις εξελίξεις.

Και κάπου εκεί ο οικογενειακός καυγάς αποκτά βάθος. Γιατί το δίλημμα δεν είναι «κάρτες ή IRIS». Είναι συμμετοχή ή περιθώριο. Συμμαχία ή απομόνωση.

Σε αυτή τη μετάβαση, όσοι επιλέξουν να μείνουν στο «βλέποντας και κάνοντας» δεν θα χάσουν απλώς όγκο συναλλαγών. Θα χάσουν τη θέση τους στο νέο τραπέζι. Και, όπως συμβαίνει σε κάθε οικογένεια που αλλάζει εποχή, οι ρόλοι δεν είναι δεδομένοι για πάντα.

Διαβάστε επίσης:

Alco: Νέο κόμμα θα ψήφιζε το 41% – Ψήφο διαμαρτυρίας επιλέγουν 6 στους 10

Την επόμενη εβδομάδα η συνάντηση Μητσοτάκη – Ερντογάν στην Άγκυρα, σύμφωνα με το A Haber – Tι θα συζητήσουν

Συνταγματική αναθεώρηση: Τα επόμενα βήματα και ο αριθμός «κλειδί» για τις αλλαγές στο περιεχόμενο των διατάξεων