Καθώς η χώρα εισέρχεται στην τροχιά της Σαρακοστής, οι Έλληνες καταναλωτές βρίσκονται αντιμέτωποι με ένα γνώριμο, αλλά εξουθενωτικό φαινόμενο: την απόκλιση μεταξύ των διεθνών τάσεων και της εγχώριας πραγματικότητας. Ενώ οι παγκόσμιοι δείκτες τιμών τροφίμων παρουσιάζουν σημάδια αποσυμπίεσης, το «ράφι» στην Ελλάδα παραμένει σε δυσθεώρητα ύψη, με τις ανατιμήσεις στα θαλασσινά και τα βασικά είδη διατροφής να προκαλούν ίλιγγο στους οικογενειακούς προϋπολογισμούς.

Στην κορυφή της πυραμίδας των αυξήσεων βρίσκονται τα σαρακοστιανά είδη, τα οποία μέσα στον Ιανουάριο του 2026 κατέγραψαν άλμα τιμών έως και 15% σε ορισμένες κατηγορίες.

Συγκεκριμένα τα καθαρισμένα θράψαλα είδαν την τιμή τους να εκτοξεύεται από τα 5,40 ευρώ το κιλό στα 6,25 μέσα σε δεκαπέντε ημέρες, σημειώνοντας αύξηση 15,7%. Το χταπόδι, άλλοτε βασικό έδεσμα της περιόδου, πωλείται πλέον έως και 19,40 ευρώ το κιλό, ενώ τα καλαμάρια ακολουθούν την ανηφορική πορεία με αυξήσεις της τάξης του 10%.

Ακόμη και τα παραδοσιακά συνοδευτικά, όπως ο χαλβάς και το ταχίνι, κουβαλούν τις ανατιμήσεις των προηγούμενων ετών, καθιστώντας το παραδοσιακό τραπέζι της Καθαράς Δευτέρας μια πολυδάπανη υπόθεση για τον μέσο μισθωτό.

Το υπουργείο Ανάπτυξης ποντάρει στο «Καλάθι της Σαρακοστής» για να συγκρατήσει το κύμα, όμως οι καταναλωτές παραμένουν δύσπιστοι. Η κριτική εστιάζεται στο γεγονός ότι οι μεσάζοντες και οι στρεβλώσεις στην εφοδιαστική αλυσίδα «απορροφούν» κάθε πιθανή μείωση που θα μπορούσε να φτάσει στον τελικό αγοραστή. Την ώρα που οι αγροτικές τιμές παραγωγού σε πολλά είδη συμπιέζονται, η τελική τιμή στο σούπερ μάρκετ παραμένει «κολλημένη» στο ταβάνι, δημιουργώντας ένα αίσθημα αδικίας.

Η Σαρακοστή του 2026 αναδεικνύεται έτσι σε ένα κρίσιμο τεστ για την αντοχή των νοικοκυριών. Με τα ψάρια και τα θαλασσινά να μετατρέπονται σε είδη πολυτελείας, η κοινωνία αναζητά απαντήσεις για το πώς μια χώρα με τη δική μας παραγωγή καταλήγει να έχει ακριβότερο ράφι από την Κεντρική Ευρώπη.

Αν οι έλεγχοι στην αγορά δεν ενταθούν και αν δεν χτυπηθεί η κερδοσκοπία στη ρίζα της, το φετινό νηστίσιμο τραπέζι θα αφήσει μια πολύ πικρή γεύση, όχι από το παραδοσιακό τουρσί, αλλά από την αβάσταχτη ακρίβεια που αρνείται να υποχωρήσει.

Διαβάστε επίσης:

Ηλιουπολίτης ομογενής

Τσίπρας: «Ξορκίζει» την αδράνεια, ενώ το κόμμα «σιγοψήνεται»

ΚΚΕ – 22ο Συνέδριο: Κόμμα «παντός καιρού», νέα ενισχυμένη σύνθεση των οργάνων