Το μήνυμα των ΗΠΑ στο Ιράν: «Υποταχθείτε ή θα σας συντρίψουμε»
Η μεταφορά τουλάχιστον 150 αμερικανικών στρατιωτικών αεροσκαφών στην Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή μέσα σε λίγες ημέρες, η ανάπτυξη 12 F-22 Raptor στο νότιο Ισραήλ και η ταυτόχρονη παρουσία δύο αεροπλανοφόρων – του «USS Gerald R. Ford» και του «USS Abraham Lincoln» – συνιστούν κάτι πολύ περισσότερο από «αμυντική προετοιμασία».
Ακόμη κι αν επισήμως παρουσιάζεται ως αποτρεπτική στάση, η διάταξη μέσων – stealth μαχητικά, αντιτορπιλικά με πυραύλους SM-3, αεροπλανοφόρα σε θέσεις βολής – παραπέμπει σε πλήρη φάσμα επιλογών. Με απλά λόγια, όταν η ισχύς συγκεντρώνεται σε τέτοιον βαθμό, το μήνυμα είναι σαφέστατο: «Μπορούμε να κινηθούμε πρώτοι».
Η ιστορία δείχνει ότι ο εκφοβισμός προηγείται της χρήσης βίας. Η αποτροπή είναι πολιτική πράξη. Η μαζική στρατιωτική ανάπτυξη είναι η υλική της μετάφραση. Όταν όμως η αποτροπή απαιτεί ολοένα και μεγαλύτερη συγκέντρωση μέσων, τότε βρισκόμαστε στο μεταίχμιο: η πολιτική συνεχίζεται με στρατιωτικά εργαλεία.
Η ανάπτυξη F-22 στο Ισραήλ, η κίνηση του «USS Gerald R. Ford» προς την ανατολική Μεσόγειο και η παρουσία του «USS Abraham Lincoln» στην Αραβική Θάλασσα δημιουργούν ένα επιχειρησιακό τόξο γύρω από το Ιράν. Ακόμη κι αν ο επίσημος λόγος μιλά για άμυνα απέναντι σε «ιρανικά αντίποινα», η διάταξη υποδηλώνει ετοιμότητα για κλιμάκωση.
Ο εκφοβισμός είναι ένα βήμα πριν από τη χρήση βίας. Και όταν οι στρατιωτικές δυνάμεις οικοδομούνται σε τέτοια κλίμακα, η πολιτική δεν σταματά: μετατοπίζεται. Δεν είναι πλέον μόνο διαπραγμάτευση. Είναι διαπραγμάτευση με φορτωμένα αεροπλανοφόρα. Αν αυτή η συγκέντρωση αποσκοπεί αποκλειστικά στην αποτροπή, θα φανεί σύντομα.
Αν όμως λειτουργήσει ως προετοιμασία για προληπτικό πλήγμα, τότε θα επιβεβαιωθεί για ακόμη μία φορά ότι η στρατιωτική ισχύς δεν είναι απλώς εργαλείο πίεσης – είναι η γέφυρα από την πολιτική στην πράξη.
Διαβάστε επίσης
Η υπόθεση Έπσταϊν: Σεξ, σιωπή και το χρονικό ενός δικτύου διαστροφής για «εκλεκτούς»
Ελληνοτουρκικός συγχρονισμός υπό πίεση