Εσείς που γράφετε για ν’ αποχτήσετε / Τον επιφανή χαρακτηρισμό του δημόσιου προσώπου / Του γνωστού ενώπιον αγνώστων, του ονομαστού ενώπιον ανωνύμων, / Κατρακυλάτε ακόμη πιο κάτω και από την μοναξιά σας. / Κι αν ακόμη καταξιώνεστε θορυβωδώς / Κι αν ακόμη σας λένε γεια σου Νίκο ή Κώστα / Έτσι για να φανούν οικείοι με μια διασημότητα, / κι αν οι μετοχές σας ανεβαίνουν στο χρηματιστήριο προσωπικοτήτων / Κι αν ξεχειλίζετε από γόητρο και κύρος / Κι αν σας ανοίγουν πόρτες, κι αν σας βρίσκουν αινιγματικό / Είτε θετικό, είτε με φαντασία, με πρωτοτυπία, με πάθος / Κι αν σας ερμηνεύουν, σας σχολιάζουν, σας δείχνουν / Σας αναλύουν, σας αποκρυπτογραφούν, σας μελετούν / Σας τιμούν, σας αναγνωρίζουν, σας χειροκροτούν / Κι αν ακόμη βυθιζόσαστε σε οράματα υστεροφημίας / Θα κατρακυλάτε απ’ την μοναξιά που περνάνε οι μοναχικοί άνθρωποι / Στην φλύαρη μοναξιά των πολλών ανθρώπων / Θα κατρακυλάτε απ’ το κακό στο χειρότερο.

Γιάννης Σχίζας, Οδός Πανός, 1984

Διαβάστε επίσης:

Ο «Πολιτισμός» πηγή δυστυχίας – Μέρος πρώτο

Μερικά ποιήματα του Μπέρτολτ Μπρεχτ

Η δοσολογία του φωτός

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.